१) साखऱ्या जावई 

साधारणत: २% जावई या प्रकारात मोडतात. हे जावई १०० कि.मी.पेक्षा लांब किंवा परराज्यात अथवा परदेशात असतात. त्यामुळे हे वर्ष-दोन वर्षातून सासुरवाडीला जात-येत असतात. म्हणून या जावयांना खाण्यासाठी गोड-धोड पदार्थ तसेच कपडे-लत्ते देवून त्यांचा मानपान होत असतो. चांगलीच बडदास्त असते यांची, कुठे बसवू अन् कुठे उठवू ? अशी अवस्था सासरच्या मंडळींची होत असते, म्हणून यांना 'साखऱ्या जावई' असं म्हटलं जातं. जावयांमध्ये उत्तम प्रकार हाच आहे... 

२) भाकऱ्या जावई 

या प्रकारात ९५% जावई मोडतात. हे जावई सासुरवाडीच्या जवळपासच राहतात, तर काही एकाच शहरात राहतात. हे सासुरवाडीला वरचेवर/वारंवार जात-येत असतात. तर काही वेळेस बायकोला तिच्या आई-बाबांची  आठवण आली तर तिच्या सोबत सुध्दा जावे लागते. यांचे जाणे-येणे नेहमीचे असते, त्यामुळे या जावयांना जेवणासाठी जो घरात स्वयंपाक केलेला असतो, तोच वाढला जातो. तर कधी-कधी फक्त चहावर भागविले जाते... हे नेहमीचेच आहेत, 'नित उठे, अन् कपाळ बसे.' या म्हणीतल्या उक्तीप्रमाणे, म्हणून यांना काही खास मानपान नसतो, म्हणून यांना 'भाकऱ्या जावई' असं म्हटलं जातं.

३) ढोकऱ्या जावई 

या प्रकारात २% जावई मोडतात. हे 'घरजावई' असतात. या जावयांना घरात पाणी सुद्धा स्वतः घ्यावे लागते. तर कधी कधी घरात भाजीपाला, दूध अशा वस्तू सुध्दा आणून द्याव्या लागतात. झाडलोटीची कामे पण करावी लागतात. घरजावई म्हणून मानपान तर सोडा, पण दिवसांतून एक वेळेस तरी यांचा अपमान नक्कीच केला जातो. म्हणून यांना 'ढोकऱ्या जावई' असं म्हटलं जातंय्.

४) दयावान जावई 

हे जावई सासरच्या लोकांना कायम मदत करीत असतात. बायकोचं ऐकतात, शालकाला उसने पैसे देतात. सासरची मंडळी त्यांना कायम गोड-गोड बोलून हरभऱ्याच्या झाडावर चढवून चांगलेच लुटतात. हे एक-दोन वर्षातून सासरी येत-जात असतात, त्यावेळी त्यांच्याकडे आजूबाजूचे लोक सहानुभूतीपूर्वक बघतात म्हणून यांना 'दयावान जावई' असं म्हटलं जातंय्.

५) बेरकी जावई 

हे दूर असोत किंवा जवळ ते सासुरवाडीला जातच नाहीत अन् गेलेच तर त्यांना हवं तेच जेवायला करावं लागतं, तेवढं करूनही ते गोड काही बोलत नाही, तुसडेपणाने वागतात, म्हणून यांना 'बेरकी जावई' असं म्हटलं जातंय्.

शेवटी आपल्या पूर्वजांनी अर्थात आपल्या माता-भगिनींनी 'जात्यावरच्या ओवीत' म्हटलंच आहे, की

१) जावाई, जावाई नको करू तू मायबाई,

जिन्ही वं दिधा जन्म, तिना तिले झाया नही.

२) जावयाची जात फार बेईमान सांगती,

'लक्ष' गं केलं दान, तरी माझ्या 'ताई' ला गांजती.

शेवटी जावयाच्या महिमेचं कौतुक करतांना सासुबाई म्हणतात,

"शंभर ब्राह्मण, एक जेवाले जावाई,

म्हणून 'दादासले' पुण्य काशीतून सवाई."

 आता तुम्हीच ठरवा आपण स्वत: कोणत्या जावईबापूंमध्ये मोडतात ते...? 

या समूहातील सर्वच धोंडोपंतांना धोंड्याच्या महिन्याच्या हार्दिक शुभेच्छा !!

- सोशल मीडिया

.

.

.

एका पेन्शनधारक आजीने त्याला विचारले होते, "अधिक महिन्याची पेंशन या महिन्याच्या पेन्शनसोबतच मिळणार की वेगळी...?"

सोने खरेदी करू नका.....

असे म्हणाले..

पण 

दारू कमी प्या 

असे नाही म्हणाले.

उलट

प्या रे देश....... वासियो...

असे म्हणाले!!!!

काल सारसबाग रोडला एक जण  हेल्मेट  घालून  रस्त्याने  जात  होता  तरीही  त्याला  पोलिसांनी  पकडलं. 

कारण काय तर म्हणे..

.

.

 मोटरसायकल कुठय ?

'पेपर-लीक' डॉक्टर: "अहो, व्हिटॅमिन बी१२ ची इंजेक्शनं संपली होती, म्हणून मी तुम्हाला त्याऐवजी बी६ चे दोन डोस दिले!"

रुग्ण: "देवाचे आभार, डॉक्टर—बरं झालं की तुम्हाला बी१ ची इंजेक्शनं मिळाली नाहीत!!"

summer joke

 मामा अमरावतीला राहतात 

मावशी नागपूरला राहते 

सासर चंद्रपूरची आहे

 वर्धा येथे आत्या राहते

      .... म्हणून

 दरवर्षी सूर्यदेव उन्हाळ्याची सुट्टी घालवायला विदर्भात येत असतो.

जोशी दांपत्य भांडत होतं आणि कोचावर दोन माणसं बसली होती....

“काय झालं?” बंडोपंतानी त्यातल्या एकाला विचारलं... 

तो म्हणाला,  “आम्हालाही माहीत नाही.....आम्ही जनगणना अधिकारी आहोत....कुटुंबप्रमुख कोण..? नुसतं एव्हढंच विचारलं..”

धोब्या कडून उत्तर आले.... तुम्ही सुद्धा !

मन्या : मी तबला वाजवतो. 

सुमन : कधी पाहिलं नाही वाजवताना. 

मन्या : मी वाजवू नये म्हणून कॉलनीतली लोक मला दरमहा २० हजार रुपये देतात. 

सुमन : आपण लग्न करुया. मी गाणं म्हणेन. आणखी २० हजार मिळतील. 

तो (CA) : सॉरी, अगं मार्च Ending मुळे नाही जमलं 

ती : अरे वेड्या  आपलं लग्न होतं ..!!! 

पार्वतीने शंकराला आपला पती म्हणून का निवडले?

बंड्याने लगेच हात वर केला :-

मास्तरनी बंड्याला उत्तर देण्यास सांगितले...

बंड्याने पाच कारणे सांगितली...

१) शंकर वाघाचे कपडे बनवुन वापरत असल्यामुळे पार्वतीला कपडे धुण्याचा त्रास नव्हता...

२) शंकर कंदमुळे खात असल्यामुळे पार्वतीला स्वयंपाक करण्याची चिंता नव्हती...

३) शंकराच्या डोक्यावरूनच गंगा यमुना वाहात असल्याने पार्वतीला लांबून पाणी आणायची गरज नव्हती...

४) शंकराच्या डोक्यावरच चंद्र असल्यामुळे लोड शेडींग मधे मेणबत्त्या शोधायची कटकट नव्हती....

५) शंकराला माता पिता नसल्यामुळे सासू सासऱ्यांचा त्रास नव्हता...

 अन मास्तर यामुळेच आताच्या पोरी असाच शंकरा सारखा नवरा मिळावा म्हणून सोळा सोमवारचे व्रत उपाशी राहुन करतात...!!!!

बोला हर हर महादेव

ना चिंता ना भय हो!!!

भोलेनाथ की जय हो!!!

"जगी सर्व सुखी असा कोण आहे?"

दुसरी म्हण आहे..

"निर्लज्जम् सदा सुखी"

पहिल्या प्रश्नाचे उत्तर आहे दुसऱ्या म्हणीत.

कामवाली बाई: मालकीण बाई, पगार वाढवून द्या.

मालकीण:  नक्की देते पण यात दोन पर्याय आहेत. जुन्या पर्यायाप्रमाणे पगार घेतलास तर पगार, बोनस आणि सणवाराला भेट मिळेल. 

नवीन पर्यायाप्रमाणे पगार वाढवून देईन, पण बोनस, भेटवस्तू.... काहीही मिळणार नाही. बोल, कुठला पर्याय निवडतेस?

कामवाली बाई:  बरं ! मी, माझ्या सी.ए.ला विचारुन सांगते.

तेव्हा तुम्ही एक नवरा किंवा प्रियकर  असता.!

जेव्हा तुम्ही बर्‍याच स्त्रियाना आवडता, 

तेव्हा तुम्ही एक आदर्श व्यक्ती असता.. !

जेव्हा तुम्ही हजारो स्त्रियाना आवडता, 

तेव्हा तुम्ही साहित्यिक, कलाकार

नेते किंवा अभिनेते असता...

पण

जेव्हा तुम्ही शहरातील सगळ्याच स्त्रियांना आवडता, 

तेव्हा तुम्ही एक पाणीपुरी वाले असता...

.....बस्स इतकेच सांगायचे होते हो !!!

वय वर्षे पंच्याऐंशीं ते नव्वद....

मात्र स्मार्टफोन अगदी एखाद्या तरुणाला लाजवतील, इतक्या सफाईने वापरीत.

गेली पाच वर्षे काका अंथरूणावरच बेडरीडन होते. 

छंद फक्त एकच. स्मार्टफोन. 

हल्ली त्यांना फेसबुकचा नाद लागला होता. 

दर तासाला स्टेटस अपडेट करायचे. 

स्टेटस तरी काय??

बीपी अमुक,.. शुगर तमुक, ...

झोपल्या-झोपल्या काकांनी अनेक विविध क्षेत्रातले आभासी मित्र जोडले होते...

डॉक्टर, वकील, इंजिनियर, इतकंच काय तर 

मृत-सामग्री केंद्राचे मालक, वैकुंठ रथाचे ड्रायवर,

तेरा दिवसांचे काँट्रॅक्ट घेणारे, सर्व उपयोगी क्षेत्रातले लोक काकांचे आभासी मित्र होते..

रोज सकाळी मेसेंजर वर मेसेज यायचे..

"तैयारीकू लगू क्या??"

काका त्यांना ,"वेट अँड वॉच.." चा सल्ला द्यायचे..

एक मात्र विशेष मैत्रीण भेटली होती काकांना..

त्यांच्या प्रत्येक स्टेटस वर कॉमेंट करणारी..

शब्द संपले की, ती एखाद्या पायाच्या नखाने जमीन कुरतडणाऱ्या मांजरीचा फोटो टाकायची..

उत्तरादाखल काका टाळ्या पिटणारं माकड टाकायचे..

काकुला वाटायचं, आपल्याला माकड म्हणतो हा थेरडा.

ती वस्सकन फेंदारलेल्या मिश्यांची मांजर टाकायची..

एकंदरीत काय, यमराजाची वाट पाहणं सुकर झालं होतं फेसबुकमुळे..

आणि एक दिवस..

साक्षात यामराजाची फ्रेंड रिक्वेस्ट आली.

रेड्याचा व्हाट्सअप्प वर मेसेज आला..

"कमिंग टुडे..आवरतं घ्या.."

आदल्या रात्रीच काकांचं फोरजी बंद पडलं..

नियतीचे संकेत काकांना समजले..

रात्रभर बायको, मुलगा आणि सून..

गंगाजल घेऊन बाजूला बसले होते..

काका  शेवटचं स्टेटस अपडेट करत होते..

"आम्ही जातो आमुच्या गावा.."

सकाळी सकाळी काका गेले...

क्रियाकर्म आटोपले. ...

पिंडदानाचा दिवस आला.

दोन कावळे हजर होते. पण पिंडाला एकही शिवेना...

काकांच्या सर्व इच्छा पुरवायचे वचन दिल्या गेले,

पण कावळे अगदी ढिम्म...

सुनांनी त्यांना "सासूबाईंचा दर्जा देऊ.." हे मान्य केलं,

पण कावळे आपले हूं नाही की चुं नाही..

सगळे वैतागले. इतक्या समृद्ध माणसाचं मन कशात अडकलं असेल, समजायला मार्ग नव्हता..

शेवटी काकांचा नातू आला आणि म्हणाला,

आजोबा, तुमच्या अंतिम पोस्टला एकशे साठ लाइक  आले, आणि मुख्य म्हणजे तुमची

बेस्ट फ्रेंड आजी ची कॉमेंट पण आली,

Coming Soon, B Happy

अशी...

आणि काय आश्चर्य???

कावळ्यांचे अख्खे खानदान

पिंडावर तुटून पडले हो..

- सोशल मीडिया

डासीण – ठीक आहे! झोप आता...

डास – डार्लिंग! उद्या मी एका हत्तीला सांगेन आणि त्याचे सगळे रक्त तुझ्यासाठी आणेन!

डासीण – कळल रे! झोप आता!!

डास –  बहुतेक तुझा माझ्यावर विश्वासच नाहिये !

चल उद्या मी तुझ्यासाठी  100 मगरींचे रक्तच आणतो बघच तु आता!!!

डासीण – आता तु शांतपणे मला झोपू देणार आहेस की नाही?

तुला किती वेळा सांगितले आहे की, निवडणुकीत उभ्या राहिलेल्या नेत्याला चावून घरी येत जाऊ नकोस…।

नाशिक -....धन्यवाद भाऊ!

नागपूर -....देव भलं करो राजेहो!

कोल्हापूर -...लई आभार मित्रा ! 

सातारा-....नंबर एक गड्या!

जळगाव -..देवासारखा भेटला रे भो!

मुंबई -..Thank You so much

पुणे -...रोज इकडूनच जाता का?"

रुग्ण: पण डॉक्टर, माझ्या कुटुंबातील सर्व सदस्य मेले आहेत. 

डॉक्टर: मला माहित आहे... म्हणूनच मी हे सांगत आहे

भाजीपाला, किराणा, पासुन वर्ल्ड कप सुद्धा आपल्यालाच आणावा लागतोय. हे पुरुष काहीच कामाचे नाहीत.

तर त्याचा खरा अर्थ इतकाच आहे की तुम्हाला स्टुलावर चढून घरचे पंखे पुसण्याचा आणि जळमटे काढण्याचा योग आहे!

दिवाळी साफसफाईच्या हार्दिक शुभेच्छा!

मी म्हणालो  'हो'. कां, काल त्यात काय झाले?

तो म्हणाला आपण काल नशेत होता.

मग मात्र मी त्याला म्हणालो काय बोलता तुम्ही? गैरसमज झाला असेल!

नाही साहेब , काल एक बाई वाटेत बसमधे चढली. तर तुम्ही ऊठून तीला आपली स्वता:ची सीट दिली असे तो म्हणाला.

तर मी म्हटले तर त्याचा नशेशी काय संबंध आहे?

तो म्हणाला पण साहेब तीच तर गंमत आहे. तुम्ही ऊठून स्वतःची सीट दिली त्यावेळेस बस पूर्ण रिकामी होती. आणि नंतर तुम्ही छतची बेल्ट धरून उभ्या....उभ्याच.... यात्रा केली...!

एक खुर्ची घ्या. 

तिच्यावर बसा. 

डोके मागे टेकवा.

समोर एक स्टूल घेऊन त्यावर पाय ठेवा. 

दीर्घ श्वास घ्या आणि म्हणा......

खड्ड्यात गेलं काम....

****************

मला आजपर्यंत एक गोष्ट समजली नाही.. 

कापडाचा कच्चा रंग 

इतर कपड्यावर लागून

कायमस्वरूपी पक्का कसा काय होतो? 

****************

तुमचे घर कितीही मोठे असले तरी.

जर तुम्ही कुलर आणि फ्रीजच्या वर वस्तू ठेवल्या नाहीत तर

तर तुम्ही चांगले भारतीय नाही आहात

****************

व्हॉट्सअॅप हे कोंबडीच्या घरट्यासारखे आहे,

कोणी अंडी घातली आहे की नाही हे तपासण्यासाठी तुम्हाला ते वारंवार उघडावे लागते!!

****************

पूर्वी लोक "घंटा वाजवून" पळून जायचे

आता ते व्हॉट्सअॅपवर मेसेज पाठवतात आणि तो "डिलीट" करतात 

"कृती सारख्याच, विचार नवीन"

****************

जर तुम्ही अर्धवट शिंकलात आणि थांबलात तर....

मग समजून घ्या की कोणीतरी तुमची आठवण केली

पण नंतर त्याने विचार केला की खड्यात जावा....!!!!!

****************

वेळ सर्वांसाठी सारखी राहत नाही, ती बदलते

ब्रिटिश न्यायाधीश आणि राज्यपाल आपल्याला घाबरवण्यासाठी जे कपडे घालायचे

आज आपल्या देशातील बँडवाले ते घालतात

****************

मेंदू हा एक असा अवयव आहे

जो गरम करता येतो

थंड करता येतो

खाता येतो,

चाटता येतो आणि

दही बनवता येते!

****************

पापड ही अशी गोष्ट आहे

जो तुम्हाला जिथे तोडायचा आहे तिथून कधीही तुटत नाही.

****************

बेडशीटची लांबी पाय पसरेल इतकी असावी

नाहीतर डास चावतात

****************

भिंतीवर लिहिलेले असते

भिंतीवर लिहिण्यास मनाई आहे.

****************

मी एका मित्राला पोटाची चरबी कमी करण्याचा मार्ग विचारला तेव्हा तो म्हणाला

तुमचा फोटो फक्त छातीपर्यंत काढा

****************

जर कोणी हिरव्या भाज्या आणि सॅलड खाऊन बारीक झाले असते तर..

तर म्हैस खूप आधीपासून हरणासारखी उड्या मारत असती.

****************

आपण भारतीय कोणावरही सहज विश्वास ठेवत नाही

आपण झोपलेल्या व्यक्तीला विचारतो -

तू झोपला आहेस का?

****************

मुलाची बाजू - आमच्या मुलाकडून होकार आहे.

मुलीची आमच्या मुलीकडून Hmmm आहे.

****************

पैसा येईल आणि जाईल!

आनंद येईल आणि जाईल!

लठ्ठपणा हा एकमेव खरा मित्र आहे

जो येतो आणि जात नाही.

****************

ज्या स्त्रिया फक्त सोफ्यावर बसून त्याला ६ इंच बुडवतात...

स्टेटस लिहित आहेत -

"मला तुमच्या पापण्यांवर बसवा..."

****************

शनिवारी तुमच्या पत्नीशी भांडा

आणि सोमवारी तिच्याशी मैत्री करा.

रविवारी तुम्हाला खर्चातून सुटका मिळेल"

****************

बऱ्याच वेळा लहानपणी आपण आई-वडील आणि शिक्षकांचा मार खातो! 

पण, आपण शहाणे झालो की शब्दांचा खाल्लेला मार आपल्याला पुरतो.

काही व्यक्ती मधून मधून इतरांचा वेळ आणि डोके खातच असतात.

काही लोक इतरांवर खार खातात.

तर काही अकारण भाव खात असतात !

काही विशेष कर्तबगार (!) लोक तर पैसा पण खाऊ शकतात !

आणि त्यांचे खाणे उघडकीस आले तर लोक त्यांना, "काय माती खाल्लीस" असे म्हणतात.

आणि  शेण खाणे हा एक वेगळाच प्रकार आहे,  त्याबाबत काय लिहावे?

शिव्या तर आपण रोजच कुणाच्या ना कुणाच्या खात असतो.

पण त्यामुळे आपला जो अपमान होतो तो मात्र खाता येत नाही. तो आणि आलेला राग दोन्ही गिळावे लागतात.

कधी कधी मात्र उलटे होते. जी व्यक्ती अपमान करते, तिलाच तिचे शब्द गिळावे लागतात.

काही लोक तर राग आला की दात ओठ पण खातात.

या खाण्याच्या प्रकारात काही अभक्ष्य भक्षणाचे प्रकार पण आहेत. उदाहरणार्थ जीव खाणे, भेजा खाणे इ.

बरीच माणसं नको तिथे कच खातात.

काही लोकांच्या मृत्यूचं कारण पण खाणंच असतं, पण त्याला हाय खाणं म्हणतात.

काही लोक बोलता बोलता शब्द खातात..

तर काही लोक हवा किंवा ऊन खायला बाहेर पडतात.

विवाहीत पुरुष नियमितपणे खातो, ती म्हणजे  आपल्या बायकोची बोलणी...!

ही मराठी समजावून घेणे म्हणजे बुद्धीला एक प्रकारचे खाद्यच आहे, ज्यामुळे मराठीची लज्जत वाढते !!

आपल्याला ही मराठी आईकडून वारसाहक्काने (विनामूल्य विनासायास) मिळाली आहे , तिची गोडी चाखा.

- Social Media

ख्रिसमसच्या सुट्टीत लखनौहून एक कुटुंब ऑस्ट्रेलियात फिरायला आलं होतं. त्यात नवरा-बायको, त्यांची दोन मुलं आणि नवऱ्याचे वडील होते.

सिडनीत तीन दिवस घालवल्यानंतर त्यांनी मेलबर्नला जाण्यासाठी कार भाड्याने घेतली. सिडनी ते मेलबर्न हा हायवे अप्रतिम होता.

८० वर्षांपेक्षा अधिक वयाची एक ऑस्ट्रेलियन महिला त्यांच्या मागे गाडीत होती आणि सुरक्षित अंतर ठेवून गाडी चालवत होती. भारतीय मुलं मागच्या सीटवर उभी राहून तिच्याकडे बघत होती, हात हलवत होती, आणि ती ऑस्ट्रेलियन महिला देखील हसून प्रत्युत्तर देत होती.

अचानक, त्या ऑस्ट्रेलियन महिलेला दिसलं की गाडीच्या खिडकीतून एक म्हाताऱ्या माणसाचं डोकं बाहेर आलं आणि त्याने रक्ताच्या उलट्या केल्या.

तीने लगेच गाडी बाजूला थांबवली आणि 000 वर कॉल करून मदतीसाठी संपर्क साधला.

अवघ्या काही वेळात एक एम्ब्युलन्स हेलिकॉप्टर आलं. ते एका किलोमीटर पुढे उतरलं, भारतीय कुटुंबाला थांबायचा इशारा दिला, आणि क्षणार्धात प्रशिक्षित वैद्यकीय कर्मचारी त्या म्हाताऱ्या माणसाला हेलिकॉप्टरमध्ये घेऊन गेले. ते हेलिकॉप्टर म्हणजे जवळपास एक ICU होतं. ऑक्सिजन दिला गेला, हार्टरेट आणि इतर सर्व तपासण्या सुरु झाल्या. मेलबर्नमधून एक MD डॉक्टर व्हिडिओ कॉलवर मार्गदर्शन करत होते.

अर्ध्या तासात म्हाताऱ्या माणसाची प्रकृती स्थिर झाली आणि तो पुन्हा प्रवासासाठी फिट असल्याचं घोषित झालं.

ऑस्ट्रेलियन महिलेनं दाखवलेल्या तत्परतेला सलाम...!

या सेवेसाठी त्या लखनौच्या माणसाला A$ 3,500(2 लाख) एवढे शुल्क भरावे लागले… एका मध्यमवर्गीय भारतीय कुटुंबासाठी ही खूप मोठी रक्कम होती.

अचानक आलेल्या खर्चामुळे तो माणूस धक्क्यात होता आणि आपल्या वडिलांवर संतापून ओरडला.....

"पान खाऊन खिडकीबाहेर थुंकायचं काय कारण होतं ??”

"मी छान. तू कशी आहेस?"

"मी पण छानचय."

"काय खास?"

"कांSSSही खास नै

अन् विशेष पण नै बै"

"काय केलंस वटसावित्री दिवशी?"

"काय करणार गं वेगळं? हेच की..

 न्हाणी धुणी,

अन्

स्वयंपाक पाणी..

तूझं?"

"आमच्याकडं वडाची पूजा झाल्याशिवाय सासूबाई पाणी पण प्यायला देत नाहीत."

"असं...?"

"शिवाय सोवळ्यानं स्वयंपाक."

"अवघडंचै बै"

"पण ऐक ना. मला सासऱ्यांनी तोळाभर सोनं दिलंय. अन् तूला हवा तो दागिना घे म्हणालेत करून....!"

"अग्गोबाईSSS.... 

काय सांगतेस काSSSSSय

पण का म्हणे?"

"असंच"

"असंच म्हणजे?"

"अगं मी वडाला प्रार्थना केली ना... 

ती त्यांनी ऐकली आणि 

ती त्यांना खूप आवडली."

"काय प्रार्थना केली होतीस तू अशी?"

"हेच, की सात जन्म हाच नवरा मिळू दे... पण"

"पण काय?"

"पण सासू तेवढी बदलून दे....!!!"

Fruits

Fal fruits

Just

Just aatach

Background

Magche background

Repeat 

Punha repeat kar

Suppose

Suppose samjha

Let's go

Chal let's go

Interior 

Aatle interior

Catch

Catch dhar

Morning walk

Sakali sakali morning walk...

आजी-आजोबा

ते एक स्त्री आणि एक पुरुष असतात.

ज्यांना स्वतःची लहान मुले नसतात.

ते नेहमी दुसऱ्यांच्या मुलांनाही आवडतात.

ते बाहेर राहतात, जेव्हा ते येतात तेव्हा त्यांना घ्यायला जावं लागतं आणि नंतर परत विमानतळावर सोडायला जावं लागतं.

ते नेहमी वृद्ध असतात.

त्यांना बाहेरचं बनवलेलं अन्न आवडत नाही.

जेव्हा ते आम्हाला फिरायला घेऊन जातात, तेव्हा ते नेहमी हळूहळू चालतात.

ते आमच्याशी गीता आणि भगवंताबद्दल बोलतात. ते कोणाला वाईट शब्द बोलत नाहीत.

सहसा ते सकाळी चहा किंवा कॉफी पितात.

ते चश्मा घालतात.

ते ब्रश करण्यासाठी दात काढू शकतात.

आजी नेहमी आईपेक्षा जास्त चविष्ट जेवण बनवते.

आजोबा आम्हाला अशा गोष्टी सांगतात ज्या हॅरी पॉटरपेक्षाही छान असतात.

आजी-आजोबा आई-बाबांसारखे भांडत नाहीत.

प्रत्येकाने अशी मेहनत करावी की त्यांच्याकडे आजी-आजोबा असावेत.

ते आमच्यासोबत प्रार्थना करतात आणि आमच्यावर प्रेम करतात.

आजोबा जगातले सगळ्यात हुशार माणूस असतात, पण ते विसराळू असतात. ते चश्मा ठेवूनही विसरतात!

शक्य असल्यास हा निबंध इतर आजी-आजोबांना पाठवा. यामुळे त्यांचा दिवस नक्कीच आनंदी होईल.

- सोशल मीडिया

एका गल्लीच्या तोंडाशी एक मोडकं लाकडी टेबल, त्यावर एक तुटका आरसा आणि एक खुर्ची दिसली. गिऱ्हाईक आल्याचे पाहून "या साहेब," म्हणत न्हाव्याने बंडोपंतांचे स्वागत केले व विचारले,

"दाढी करायची की केस कापायचेत ? गावात नवीन दिसताय !" 

बंडोपंत म्हणाले, 

"हो. कालच आलो. दाढी करायचीय." 

न्हाव्याने दाढी करायला सुरुवात केली. परंतु बंडोपंतांचे गाल खपाटीला गेलेले असल्याने दाढी काही व्यवस्थित होईना... शेवटी न्हाव्यानेच आयडिया दिली. खिशातून एक गोटी काढून बंडोपंतांना देत न्हावी म्हणाला,

"ही गोटी दात आणि गाल ह्यांच्या मध्ये दाबून धरा. म्हणजे गाल वर येतील आणि दाढी चांगली होईल." 

त्याप्रमाणे बंडोपंतांनी आळीपाळीने दोन्ही बाजूच्या दात आणि गाल ह्यांच्या मध्ये गोटी दाबून धरली...आणि काय आश्चर्य...दाढी एकदम मस्त गुळगुळीत झाली. 

खेडवळ न्हाव्याची ही युक्ती बंडोपंताना खूपच आवडली. ते खूप खूष झाले. न्हाव्याला म्हणाले,

"बरं झालं ऐनवेळी तुमच्याकडे गोटी होती म्हणून." 

न्हावी म्हणाला,

"ती रोजच खिशात ठेवावी लागते." 

बंडोपंत आश्चर्याने म्हणाले,

"का ? रोज का ?" 

न्हावी म्हणाला,

"त्याचं काय आहे...गावात सगळे म्हातारेच आहेत. सगळ्यांनाच गोटी द्यावी लागते दाढी करतांना. म्हणून रोज खिशात ठेवावी लागते." 

बंडोपंत काळजीत पडले. म्हणाले,

"म्हणजे ? तुम्ही सर्वांसाठी ही एकच गोटी वापरता ?" 

न्हावी म्हणाला,

"हो...मग काय करणार ? प्रत्येकासाठी रोज नवीन गोटी कुठून आणणार ?" 

बंडोपंतांचा चेहरा उतरला. ते कसेबसे म्हणाले,

"समजा चुकून कोणी गोटी गिळली तर ?" 

न्हावी दिलखुलास हसला आणि म्हणाला,

"हो...हो...असं होतं बऱ्याच वेळा." 

आता मात्र बंडोपंतांचा चेहरा बघण्यासारखा झाला. कासावीस होऊन त्यांनी विचारले, 

"बापरे...मग ?" 

न्हावी म्हणाला,

"मग काय साहेब, आमचे गावकरी कितीही गरीब असले तरी प्रामाणिक आहेत. चुकून जरी ही गोटी गिळली तरी दुसऱ्या दिवशी सकाळी मात्र न विसरता आणून देतात. " 

जायफळ दादाचा साष्टांग नमस्कार.

पत्र लिहिण्यास कारण की, मागच्या आठवड्यात बदाम काका झाडावरून पडले होते, आता त्यांची तब्येत बरी आहे.

आनंदाची बातमी अशी श्री.लवंग यांची मुलगी चि .सौ.कां.मिरी हिचे लग्न कु.जिरे ह्याच्याशी ठरले आहे. 

स्थळ उत्तम आहे.  तिखट मावशी व गोड मसाले काका यांनी मध्यस्थी केली म्हणून हे लग्न जमले आहे. 

काजू व पिस्ता हे बि. कॉम झाल्यामुळे त्यांचा भाव खूप वाढला आहे. 

मोहरीला अजून शाळेत घातले नाहीं. 

कडीपत्ता पहिलीत आहे. 

दुःखाची गोष्ट म्हणजे साखर व चहा पावडर यांच्या लग्नाला विरोध झाल्यामुळे त्या दोघांनी सकाळी उकळत्या पाण्यात जीव दिला. 

घटनास्थळी कपबशी उपस्थित होती. 

बटाटेमामानी विळीवर खुपसून जीव दिल्यामुळे कांदेमामी स्वतः रडत होत्या व दुसऱ्यानाही रडवत होत्या. 

बाकी सगळे ठीक आहे. 

लसूण, कोथिंबीर , व खसखस ह्यांना गोड गोड पापा

तुझाच,

जायफळ दादा 

पत्ता- खलबत्ता-बेपत्ता ,

मुक्काम- अलीकडे, 

तालुका- पलीकडे, 

जिल्हा- सगळीकडे. 

. 

. 

. 

तर त्याच्याकडे गेल्यावर समजलं कि...

. 

. 

. 

. 

तो माझ्याबरोबर गोव्याला गेलाय...

मंत्री ओरडतो – "तू माझे केस कापतोयस की चौकशी करतोयस?"

न्हावी – "सॉरी साहेब, मी फक्त विचारलं."

दुसऱ्या दिवशी, मोठ्या मंत्र्याचे केस कापताना न्हावी विचारतो – "साहेब, हे काळ्या पैशाचं प्रकरण काय आहे?"

मंत्री चिडून म्हणतो – "हे तुला कोणी विचारायला सांगितलं?"

न्हावी – "सॉरी साहेब, सहज विचारलं."

तिसऱ्या दिवशी, सी.बी.आय. ने न्हाव्याला चौकशीसाठी बोलावलं.

सी.बी.आय. अधिकारी – "तू पाकिस्तानचा एजंट आहेस का?"

न्हावी – "नाही साहेब."

सी.बी.आय. – "तू कोणत्याही विरोधी पक्षाचा एजंट आहेस का?"

न्हावी – "नाही साहेब."

सी.बी.आय. – "तू देशद्रोही आहेस का?"

न्हावी – "देवाची शपथ, नाही साहेब. मी एक साधा, गरीब न्हावी आहे."

सी.बी.आय. – "मग केस कापताना तू VIP लोकांना स्विस बँक आणि काळ्या पैशांबद्दल का विचारतोस?"

न्हावी –”साहेब, मलाही माहिती नाही. पण जेव्हा मी त्यांना स्विस बँक किंवा काळ्या पैशांबद्दल विचारतो, तेव्हा त्यांचे केस सरळ उभे राहतात. त्यामुळे मला केस कापायला सोपं जातं. म्हणून मी नेहमी विचारतो!"

ALSO READ: Teacher and Student Jokes :काय विचार करतोय

काही बायकांचे मजेशीर ११,Comments

१,पहीली : दुध गायीचे घ्यायचे का म्हशीचे

२,दुसरी : चपाती चा चुरा हाताने करायचा कि Grinder ने

३,तिसरी : एका चपातीला किती दुध घ्यायचे

४,चौथी : दुधात साखरेऐवजी गूळ घातला तर चालेल का 

५,पाचवी : एका चपाती च्या चुऱ्यासाठी किती चमचे साखर वापरायची?

६,सहावी : दुध थंड घ्यायचे का गरम

७,सातवी : चपाती च्या ऐवजी भाकरी घेतली तर चालतील का

८,आठवी : चपाती ताजी हवी का शिळी। 

बेस्ट comment ने हद्दच केली।

९,बेस्ट : चपाती साठी गहु दळुन आणायचे.. का विकतचं पीठ चालेल।

१०,चपात्या घडीच्या हव्या का फुलके।

११,Winner:

 चपात्या बायकोने केलेल्या चालतील का रोजच्याप्रमाणे नवऱ्यानेच करायच्या.!

सोशल मीडिया-

त्या दिवसांची गोष्ट आहे जेव्हा शाळेत शिकायचो..!

मी माझ्या घरच्यांना माझी मार्कशीट दाखवली ज्यात मला गणितात 100 पैकी 90 गुण मिळाले होते..!

माझ्या घरच्यांनी मार्कशीट पाहिली आणि तू कधीपासून हुशार झालास 100 पैकी 90 मिळावे ऐवढा?

तू स्वतःच "0" वाढवले असे बोलून मला मारत होते आणि मी रडत होतो, मी "0" वाढवले ​​नाही असे म्हणत होतो..!

मी खरंच "0" वाढवले नव्हते मात्र घरातील लोक काही ऐकण्याच्या मनस्थितीत नव्हते आणि मला मारहाण करत होते.

आज इतक्या वर्षांनंतरही मी "0" वाढले नाही असे म्हणेन...!

कारण मी "9" वाढवले होते

मुलीकडचे विचारतात, “तुम्ही वर पिता का ?”

माणूस :  तसं काही नाही.

खाली व्यवस्था केली असेल तरीही चालेल…

एक माणूस तिला इतक्या घाईत बघून विचारतो- "ए पोरं तुझं नाव काय? आणि तू कुठे चालली आहेस इतक्या घाईने?" 

त्या मुलीला इतकी घाई असते की ती या दोन्ही प्रश्नांची उत्तर एक शब्दात देते. 

तो शब्द कोणता?

.

.

.

.

.

उत्तर: शीला...

मुलगा- मित्राच्या रुम वर ग्रुप स्टडी करत होतो.

वडील- रात्रीची ऊतरली नाही अजून तुझी बेटा.

मुलगा- काय??? काय म्हणताय बाबा...

वडील- तुला नोकरी लागुन दोन वर्ष झाली बेवड्या कुठला....

आई - जा बेटा, जरा बाजारातून एवढं सामान तर घेऊन ये...

मुलगा - अगं आई, आत्ता क्लाइंट कॉलची वेळ झाली आहे... जरा नंतर जाऊ शकतो का ?

आई - I am working on that आणी I will get back to you soon एवढच बोलायच आहे ना .. मग मी बोलते की .. तु जाऊन सामान घेऊन ये !

बंड्या - पैशांनी भरलेली पिशवी, नोकरी आणि एक मोठ्ठी गाडी ज्यामध्ये खूप सुंदर मुली असतील.

देव - तथास्तु

बंड्या आता कंडक्टर आहे

मला पिस्ते फार आवडतात.... चांगले मुठभर खारे पिस्ते खाणार... तितक्यात माझी नजर समोरच्या CCTV कॅमेऱ्यावर गेली..... इतका राग आला ना..... मी फक्त एकच पिस्ता घेऊन चघळत बसलो..!!

ते चहा घेऊन बाहेर आले तेव्हा मी त्यांना विचारलं..... "कॅमेरा कितीला घेतलात?"   तर ते हसत हसत म्हणाले.... "डमी कॅमेरा आहे तो.... मी दिवाळीत नेहमी लावून घेतो." 

आता स्थळ विचाराल तर याद राखा..!! 

हे देवी आई !

सर्वांच्या सुनेला दिवाळीची स्वच्छता करताना समान बळ दे...

जसे नवरात्रीच्या नऊ दिवस उड्या मारत मारत गरबा आणि रास करताना देत होती.

उसका शानदार  प्रत्यूत्तर 

लग्ना च्या आधीच पाखडून  निवडून  चाळून गाळून वरले आहे आता दर वर्षी पुन्हा पुन्हा चाळणीत बघायची गरज का......???

आणि मग अशाने शाब्दिक वाद निर्माण होतात

तसेच शब्द मनावर खुप वाईट परिणाम करतात,

म्हणून काहीही प्रकरण असो शक्यतो

मारामारी करूनच मिटवावे..!

आजकाल पिझ्झा, केक, आईस्क्रीम, बर्गर, तंदूरी इत्यादी घरी करून पाहिले जातात आणि कुरडई, पापड, लोणची विकत घेतात..! दुसरी गंमत याऊलट म्हणजे,घरी केलेले पदार्थ हॉटेलसारखे झाले नाहीत म्हणून बोंब मारतात आणि बाहेर हॉटेलमध्ये गेल्यावर घरगुती खाणं/जेवण कुठे मिळेल ते शोधत बसतात.

तिसरी गंमत याहूनही कहर म्हणजे घरी गैस संपला किंवा मिक्सर बिघडला किंवा कुकरचा व्हाल्व गेला की त्रागा करुन तात्काळ कसा सुधारेल ते बघतात.आणि बाहेर जाऊन चुलिवरच अमकं, पाट्यावरच्या मसाल्याचं टमकं, मडक्यात मंद आचेवर शिजवलेले ढमकं किती छान चव देतं ते कौतुक करुन जास्तचे चार पैसे मोजतात.

शेजारी - का मारता आहात मुलाला ?

माणूस -अहो ह्याला जीना एक पायरी सोडून चढत जा असे म्हटले होजे ज्यानेकरुन चप्पल कमी झिजते. पण हा गाढव दोन पाय-या सोडून चढला.....

शेजारी - अहो मग त्यात मारता कश्यासाठी ? चप्पल आजून कमी झिजेल ना?

माणूस - अहो पण चड्डी फाटली ना त्या नादात...

काही दिवसांनी...

वडील: बंड्या तुझा निकाल काय लागला?

बंड्या- भालचंद्र माझ्या डोसक्यात नको जाऊ, तू बाप म्हणवून घेण्याचा हक्क गमावला आहेस.

पहिला- उद्या गेट उघडताच आम्ही चौकीदाराला धरुन त्याला मारून पळून जाऊ.

दुसरी- होय कल्पना चांगली आहे

दुसऱ्या दिवशी सकाळी दोघेही गेटच्या दिशेने धावले.

पाहिले - गेट उघडे होते, चौकीदार गायब होता.

पहिला- अरे यार, हा चौकीदार कुठे गेलाय.. तो असता तर प्लॅनप्रमाणे आज पळून जाऊ शकलो असतो.

दुसरा- जाऊ दे मित्रा, उद्या प्रयत्न करूया...

आई : बेटा तुझी किंमत करोडोंची आहे...

मुलगा- मग मला त्या कोटींपैकी 25 हजार रुपये दे, मला गोव्याला जायचे आहे!!!

मग आईने चपलांनी बदडून काढले !

अस्वल- मला आत्ता भूक नाही, नाहीतर तुझी हुशारी काढली असते मी.

की कधी तर शिक्षक भेटतील आणि मी त्यांना विचारेन

बंड्या- काय?

मन्या- हेच की साइन थीटा, कॉस थीटा आणि टॅन थीटा हे कधी आणि कशा प्रकारे वापरायचे ?

नोकर आळशी होता.

थोड्या वेळाने डास पुन्हा भुनभुन करु लागले.

मालकाने पुन्हा नोकराला विचारले - डास मारले नाहीत का?

नोकर म्हणाला - डास मारलेत... या त्यांच्या विधवा बायकांच्या रडण्याचा आवाज आहे.....

बंड्या : एकही नाही. 

गुरुजी : कसे काय ?

बंड्या : कारण, ती एकटी आहे म्हणूनच तर काम करते. तिघी जणी मिळून फक्त गप्पा मारतील.

कस्टमर- मी नेहमी घेते पण तुमचं लक्ष नसतं तेव्हा..

पेरू खरेदी करताना लोक विचारतात...गोड आहेत का? 

नंतर मीठ-मसाला लावून खातात.

काय आजार आहे म्हणुन, काल हॉस्पिटलला गेलो तर समजले, त्याची बायको "नर्स"  आहे

पुणेरी काकू रद्दी विकायला गेल्यावर रद्दीवाला बोलला - फोगट ताईंचं खूप वाईट झाले. 

काकू - हो ना. तुमचा काटा तिथे असता वजन करायला तर 2 किलो कमीच निघाले असते वजन.

सर्वांना मनापासून सल्ला

घरातील त्या नागिणीची पूजा करा

जी तुमच्यावर दररोज फणा काढते

लग्नात, वरातीत, गणपतीत

नागीण डान्स करणाऱ्या

समस्त विषारी-बिनविषारी

मित्र बांधवांना नागपंचमीच्या शुभेच्छा!

नाग म्हणाला नागीणला

माझं तुझ्यावर खूप जीव आहे

नागीण म्हणाली-माझा विचार मनातून काढून टाक

माझा प्रियकर एनाकोंडा आहे

नागाप्रमाणे सतत फणा काढणाऱ्या

माझ्या मित्रमंडळींना

नागपंचमीच्या शुभेच्छा!

बायकोच्या नुसत्या आवाजावर

डुलणाऱ्या 'त्या' प्रत्येक नागोबाला

नागपंचमी'च्या भरभरुन शुभेच्छा!

दुसऱ्याच्या आयुष्यात उत्तमपणे 

विष प्रयोग करून 

स्वतः सुरक्षित जागी जाऊन बसणाऱ्या 

विषारी लोकांना पण नागपंचमीच्या शुभेच्छा

माझ्यावर डूख धरुन असणाऱ्या

सर्व मानवरुपी नागांना

नागपंचमीच्या शुभेच्छा!

आपल्या मध्येच राहून

आपल्याला फणा दाखवून 

फुस करणाऱ्या नागांना 

नागपंचमीच्या हार्दिक शुभेच्छा

असा कसा यांचा मुड

जो स्वतःचा थोबाडही बघवत नाय
 

*************************

यजमान : आम्ही दार्जीलिंगचा चहा वापरतो

पुणेकर : वा , तरीच छान थंड होता. . .

किमान शब्दात कमाल अपमान
 

*************************

आत्ताच्या मुली क्रिम लावून गोर्या होतात.. आणि, लग्नानंतर पोरग काळ झालं कि लगेच म्हणतात बापावरच गेलंय…

हात त्याचाच पकडा जो हात तुमचा कधीच मरेपर्यंत सोडणार नाही…

उदा :- विजेची तार…

हल्ली वाढलेल्या ढेरीचा उपयोग

मोबाईल पुसण्यासाठी केला जातो

नवी नवरी सासूच्या पाया पडते

सासू- सुखी राह

सून- तुम्ही राहू देणार का?

कारणं, सगळेचं गुरु

जेव्हा मुलगी 

उसाचा रस विक्रेत्याला म्हणाली-

भाऊ, मला एक ग्लास उसाचा रस द्या...

 मात्र प्लीज त्या साखर टाकू नका...!!!

पण कधीकधी असे वाटते की पंगतीत वाढलेले ताट जेवताना, जेवण्याच्या आधी वा नंतर जेवणाराची जी प्रतिक्रिया असते त्यावरूनही त्याच्या स्वभावाचा थोडा अंदाज येऊ शकतो.

म्हणजे बघा ..... 

समोर जेवणाचे ताट वाढून झाले आहे आणि आता खायला सुरुवात करायची आहे तेव्हा पहिला पदार्थही त्याच्या स्वभावाला अनुसरून तो उचलतो.

जसे की,

ताटातील गोड पदार्थ पहिल्यांदा उचलणारी माणसे स्वभावाने पण गोड असतात.

तळण, पापड उचलणाऱ्या आणि पापड लवकर मोडतो अश्या माणसांत, संयम कमी असतो.

वरणभात पहिल्यांदा खाणारी माणसे साधी सरळ असतात, ती कुठेही, कोणत्याही परिस्थितीत राहू शकतात.

भजी उचलणारी माणसे भज्या सारखीच कुरकुरीत, नर्मविनोदी आणि गप्पात प्रसन्नता आणणारी असतात, यांच्या सोबत असताना कधी कंटाळा येत नाही.

जेवणाची सुरुवात खिरीपासून आणि शेवट दहिभाताने करणारी नियम पाळणारी, आणि बऱ्यापैकी निरोगी असतात. 

लोणचे कुठले आहे? आंब्याचे, लिंबाचे का मिक्स हे पाहणारे आंबटशौकीन असतात. 

काही सगळ्या पदार्थाची थोडी थोडी चव घेऊन बघतात ते लोक अतिचिकित्सक असतात.

यात आणखी दोन उपप्रवाह आहेत.

पहिला जेवणाच्या आधी काही प्रतिक्रिया असणारे आणि दुसरा जेवणा नंतरची प्रतिक्रिया असणारे.

जेवणाच्या आधी ताट, भांडी वाढायला सुरुवात झाली की भांडी स्वच्छ आहेत का नाही हे बघणार आणि ताट वाढून झाल्यावर किंवा आधी पाणी चांगले आहे का नाही हे बघून त्याची चर्चा करणारे लोक जेवणाचा आनंद घ्यायचा सोडून यावरून मूड बिघडवून घेतात . अशी माणसे कटकट्या स्वभावाची आणि जुळवून घेणारी नसतात, अशांना मित्रमंडळी कमी किंवा असतीलच तर ते पण याच Category तील असतात.

पंगतीत वाढणे सुरु आहे, अशा वेळेला समोरच्याच्या पानात अमुक आहे.. माझ्या पानात नाही.. आत्ताच हवे म्हणून वाढप्याला (चार चार वेळेला) बोलावून वाढून घेतात, भले त्यांना तो पदार्थ आवडणारा असो वा नसो. 

हे लोक मत्सरी असतात. सतत त्यांना स्वतःची तुलना इतरांशी करायची सवय असते .

गोड पदार्थ वाढला जात असताना 

"मी काय म्हणतो फक्त बासुंदीच आहे, म्हणजे 160 रुपये ताट, स्वस्त पडले" 

असा डायलॉग मारणारे, मुलाकडचे असतात वा अत्यंत व्यवहारी कंजूष मनोवृत्तीचे असतात.

जेवणाच्या आधी वा जेवताना जे लोक "बाकी सगळे ठीक होते, पण टॉयलेट काही नीट स्वच्छ नव्हते" म्हणणारी अत्यंत निगेटिव्ह मनोवृत्तीची असतात. समोर चांगले ताट वाढले आहे त्याचा आस्वाद घ्यायचा सोडून असले काहीतरी फालतू विषय काढून ते स्वतःची जागा दाखवून देतात.

ताट वाढल्यावर त्यावर यथेच्छ ताव मारून मस्त ढेकर देणारे एकतर खवय्ये असतात किंवा स्वभावतःच आनंदी !

या सर्वांपलिकडे एक विशेष Category आहे.

जेवण झाल्यावर "ताक आहे का?" म्हणून विचारणार आणि नाही म्हणल्यावर "अरेरे ताक असते ना तर मजा आली असती" असा शेरा मारणारे कुजकटच.

वाचा आणि ठरवा तुम्ही कोणत्या प्रकारात मोडता

- सोशल मीडिया

मला आयकर प्रमाणपत्र मिळवायचे आहे

शिपाई - आत जाऊन बाबूला भेटा

मुलीने लगेच तिच्या प्रियकराला बोलावले आणि म्हणाली अरे बाबू तू मला सांगितले नाहीस की तू आयकर प्रमाणपत्रही तयार करतोस.

*************
 

बंटी- अरे तू तुझी एंगेजमेंट का तोडलीस?

पप्पू- अरे यार, तिचा कोणी बॉयफ्रेंड नव्हता.

बंटी- मग?

पप्पू- अरे जी आजपर्यंत कोणाचीच 

होऊ शकली नाही ती माझी काय होणार?

रात्री रुम मध्ये 2-3 मच्छर फिरतांनी दिसले.

मी उठून ऑल आऊट लावणार तेवढ्यात एक मच्छर बोलला

" भाऊ तुमची शपथ चावणार नाही बस थोड्यावेळ AC मध्ये बसु द्या..."

पाण्याचे डबे आणून सोडी

वाळकी झाडे पाहू या

मामाच्या गावाला जाऊ या

मामाचा गाव मोठा

पाण्याचा लय तोटा

हंडा रांगेत लावू या

मामाच्या गावाला जाऊ या

मामाची बायको सुगरण

पाण्यासाठी फिरते वणवण

बिनआंघोळीचे राहू या

मामाच्या गावाला जाऊ या

मामाची बायको गोरटी

म्हणेल कुठून आलीत ही कार्टी

पाण्यासाठी भांडू या

मामाच्या गावाला जाऊ या

मामा मोठा तालेवार

आंघोळीच्या गोळ्या आणल्यात चार

कोरड्या पाण्याने न्हाऊ या

मामाच्या गावाला जाऊ या

झाडे लावा, झाडे जगवा

हसा !! पण ह्या परिस्थितीचा नक्की विचार करा

"वस्त्रपात्रप्रक्षालिका पाहिजे"

जो तो ती पाटी वाचून विचारात पडायला लागला. की बुवा याचा नेमका अर्थ काय? 

आता विचारायचे तरी कुणाला?

दुसर्‍याच दिवशी एका 'जाणकार' चाणाक्ष पुणेकराने त्या बंगल्याबाहेर शेजारीच एक टेबल मांडले, आणि त्यावर एक पाटी लावली.

"शेजारी लिहिलेल्या पाटीवरील मजकूराचा अर्थ पाहिजे असल्यास खालील क्रमांकावर १० रुपयांचे डिजीटल पेमेंट करावे, मेसेज द्वारे उत्तर मिळेल.

"ज्यांनी ज्यांनी पेमेंट केले, त्यांना त्यांना मेसेज मिळत राहिला,

"धुणे-भांडी करायला बाई पाहिजे"

'देवगड' च्या लोकांना प्रश्न पडलाय की,

आपल्या झाडांना एवढं आंबे  लागले कधी ???

आणि

दिवाळीला कपाट उघडलं तर सगळे कपडे जुने वाटतात !

Womens Jokes

Ata tula udya marayala harakat nahi. 

बायपास झालेल्या मैत्रिणीला चक्कर येणं बाकी होतं. कारण तिने वाचलं..

आता तुला उद्या मरायला हरकत नाही 

परंतु मूळ मेसेज होता..

आता तुला उड्या मारायला हरकत नाही

म्हणून मराठी नेहमी मराठीतूनच लिहावे

अन्यथा अर्थाचा अनर्थ होतो.

उदा :- विजेची तार…

२ चा पाढा एका कागदावर लिहून तो जाळल्यास जी राख तयार होते तिला ‘बेचिराख’ म्हणतात!

शाळे वाले पुस्तकांच्या पानांचे फोटो काढून पाठवत आहेत...

मी पण विचार करतोय नोटांचा फोटो काढून पाठवून देवू फी पण भरली जाईल.

शिक्षक: उद्या गृहपाठ नाही करून आणलास तर कोंबडा बनवेन

पप्पू: ओके सर, पण जरा झणझणीत बनवा, मी भाकर्‍या घेऊन येतो

माझा एक मित्र आहे

तो कधी कधी इतके दर्दभरे स्टेटस टाकतो की, आतार तर मी पण त्याच्या गर्लफ्रेंडला मिस करतो

बंड्या : एकही नाही. कारण, ती एकटी आहे म्हणूनच तर काम करते. तिघीजणी मिळून फक्त गप्पा मारतील.

ःःःःःःःःःः

परिक्षेतील एक प्रश्न :

कोण कोणास म्हणाले?

"तुम्हाला भेटुन आनंद झाला !"

.

.

.

.

बंड्याचे उत्तर : आनंदची आई, आनंद च्या वडिलांना...

पुणेकर - अहो ह्याला जीना एक पायरी सोडून चढ़ म्हणजे चप्पल कमी झिजते असे सांगितले होते, हा गाढव दोन पायर्‍या सोडून चढला.....

शेजारी - अहो मग मारता कश्यासाठी ? चप्पल आजून कमी झिजेल ना...

पुणेकर - अहो पण चड्डी फाटली ना त्या नादात....

कोथिंबिर आणुन देणाराच खरा...!

*********** 

भावांनो कुठल्याही मुलीला प्रपोज करायचं असल तर

Valentine Day ला करु नका

1 एप्रिलला करा

भाग्य चमकलं तर व्हा

नाहीतर एप्रिलफुल म्हणून माघार घ्या

उगीच मार खायचं लक्षण नको राव

*********** 
 

वडील: आज तुला जितके फुलं मिळतील तेवढे घे, कोणालाच नाही म्हणू नको

मुलगी: पण का?

वडील: आपण गुलकंद करुन खाऊ

*********** 
 

बॉस : तुला १४ तारखेला सुट्टी कशाला हवी आहे?

मन्या : सर वॅलेंटाईन डे निमित्त सकाळी पूजा,

दुपारी अर्चना आणि

रात्री आरती चा कार्यक्रम ठेवला आहे…

*********** 

२. त्याचं फोनवरचं संभाषण ३० सेकंदात संपतं.

३. ५/६ दिवसांच्या सहलीसाठी त्यांना एक जीन्स पुरेशी असते.

४. कोणी त्यांना आमंत्रण द्यायला विसरलं तरीही त्यांची मैत्री टिकून राहते.

५. आयुष्यभरासाठी त्यांची एकच hair style टिकून राहते.

६. २५ नातेवाईकांसाठी खरेदी करायची असेल तर त्यांना २५ मिनिटे पुरतात.

७. एखाद्या पार्टीला गेल्यावर दुसऱ्या माणसाने same शर्ट घातलेला बघून त्यांना मत्सर वाटत नाही. उलट ते त्या पार्टीत चांगले मित्र बनून जास्त एन्जॉय करतात.

थोडक्यात काय तर  ......

पुरुष हे बटाटया 

प्रमाणे असतात 

कोणत्याही 

भाजी बरोबर 

एडजेस्ट होतात. 

वकीलाने एकदम वकिली भाषेतच उत्तर दिले..

महाभारतामध्ये जमिनी बद्दल वाद होता (सिव्हील केस) तर रामायणा मध्ये अपहरणाची केस होती. (क्रिमिनल केस)

हाच प्रश्न जेव्हा पुण्यातील प्रख्यात साहित्यकांना विचारला, तेव्हा त्यांच्याकडे अगदी मार्मिक उत्तर होते..

हरणाचं वस्त्र बनवण्या वरून झाले ते रामायण आणि वस्त्राचं हरण करण्यावरुन झाले ते महाभारत.

मन्या: आज पहिल्यांदा माझ्याशी एक मुलगी स्वतःहून बोलली. 

बंड्या: अरे वा! कसं काय?

मन्या: मी बसमध्ये बसलो होतो आणि ती मुलगी येऊन म्हणाली, ऊठ ही लेडीज सीट आहे.

************ 

बंड्या त्याचा मित्र मन्याला ज्ञान देत होता.

परीक्षेत पेपर अवघड असेल तर…

डोळे बंद करा,

एक दीर्घ श्वास घ्या,

आणि मोठ्याने म्हणा-

हा विषय खूपच मजेशीर आहे. पुढच्याही वर्षी पुन्हा हाच विषय शिकेन.

मग एक दिवस दुपारची भांडी घासून हिम्मतराव सुस्त झाले होते की तेवढ्यत दरवाजावरची बेल वाजली.....  बघतात तर शेजारीण एका बाईला बरोबर उभी होती. एकदम खूष होऊन आत बोलवतात. 

हिम्मतराव ड्रॉईंग रूम मध्ये बसले. शेजारीण त्या बाईला  घेऊन वहिनींबरोबर किचन रूम मधे गेल्या. शेजारीणला आपली किती काळजी आहे हा विचार करुन हिम्मतरावांच्या डोळ्यातून पाणी आलं. त्यांना विश्वासच वाटत नव्हता की आजच्या काळात पण काही लोक  दुसऱ्याचं दुःख समजतात आणि मदतीला येतात. 

असो, तर थोड्यावेळाने तिघी बाहेर आल्या  आणि शेजारीण त्या बाईला घेऊन आपल्या घरी गेली. 

काम दाखवायला आली वाटतं, भेटवायला आली असणार, पैसे बियसे फायनल करायला आली असणार. असले असंख्य विचार हिम्मतरावांच्या डोक्यात आले. गडबडीत हिम्मतरावांनी बायकोला विचारलं.. कधी  पासून येणार?? 

किती पैसे मागतेय? 

बायको: कोण कधीपासून येणार?  

हिम्मतराव : अगं, कामवाली बाई कधी पासून येणार आणी फायनल किती पैसे मागतेय 

हिम्मतरावांची बायको :- ओ हॅलो !!! कोणी बाई ?  बाई-वाई येणार नाही. ती शेजारीण, त्यांच्या कामवालीला, तुम्ही घासलेली भांडी दाखवायला घेऊन आली होती. अशी चकचकीत स्वच्छ भांडी घासायची म्हणुन 

हे असं सारं या दिवाळीत आपल्या मनाचंही केलं तर? मनातली अशी अडगळ. कधीचे सायडिंगला पडलेले माळे. त्या माळ्यावर टाकून दिलेल्या आठवणी,

त्यातले काच

संताप

चिडचिड

आणि काही मनभर पसरलेला पसारा

त्यावर बसलेली धूळ,

अस्ताव्यस्त भावनांचे तुकडे,

नकोशा आठवणी,

द्वेष,

असूया,

जिव्हारी लागलेले अपमान,

बदल्याची भावना,

सूडाची आग...

हे सारं आपण काढून टाकू शकू मनातून या दिवाळीला?मोकळी करू जरा जागा...नव्या आनंदासाठी? जुनाच पसारा तसाच ठेवला तर नव्या गोष्टींना जागा कशी व्हायची? नव्या माणसांना प्रवेश कसा मिळायचा? आणि आपल्याला तरी हलकं,फ्रेश, ताजतवानं कसं वाटायचं? 

म्हणून वाटतंय की, या दिवाळीत एवढं करूच. जरा मन आवरायला घेऊ.

अडगळ काढून टाकू. रडून घेऊ वाटलं तर! म्हणजे त्या पाण्यात स्वच्छ होतील... काही आठवणी. बोलू मनापासून आपल्या जिवाभावाच्या माणसांशी.

एफबी आणि व्हॉट्सअॅपवर उधानउसनवारीच्या स्मायली नको. प्रत्यक्ष बोलू,. खांद्यावर डोकं ठेवून. काय ते सांगून मोकळे होऊ. राग-संताप असेल तर तो सांगू. प्रेम असेल तर तेही सांगू. पण जरा बोलूच. कशाला उगीच जिवाला जाळायचं? कशाला काजळी धरून द्यायची मनावर? कशाला हवी उदास मेणचट वारूळं? आणि कशाला उगीच धरून बसायच्या छोट्याछोट्या गोष्टी? या दिवाळीत विचारू ना हे प्रश्न स्वत:ला? आणि लख्खं उजळवून टाकू मन....  आपलंच. आपल्यासाठी! आपणच!

जमेल का?

का नाही?

एक दिवा जर सारा अंधार उजळवतो

तर तसाच एक सुंदर प्रकाशाचा किरण

आपल्या मनाला का उजळवणार नाही?

उजळेलच की!

त्या ‘उजाळ्याचीच’ खरी गरज आहे!!

दिवाळी च्या खूsssप खूsssप शुभेच्छा..!

-सोशल मीडिया

उगीच लांबड लावू नये

ऊगाच Greeting Cards पाठवण्यापेक्षा भेट वस्तू पाठवाव्या. ऐपत नसेल तर मोती साबण पाठवला तरी चालेल. दिवाळी नंतर ही वापरता येतो.

अलंकारिक भाषा वापरून आमचा वेळ घालवू नये.

सरळ मुद्यावर यावे.

फटाके न उडविण्याविषयी आमचे प्रबोधन करू नये.आम्ही ते रस्त्यावरच ऊडवणार.

दिवाळीच्या दिवसांचे महत्च सांगणारे पोस्ट टाकू नये.

आम्हाला माहीत आहे.

ऊगाच ईटरनेट वरून डाऊनलोड केलेले रांगोळीचे फोटो स्वत: काढलेल्या रांगोळीचे म्हणून टाकू नये. आम्ही पण ईंटरनेट वापरतो.

सण साजरा न करता दान धर्माचे आवाहन करू नका.

आम्ही तो वेगळा करतो.

फराळास बोलवायचेच असल्यास आगाऊ सूचना द्यावी. फराळास स्वत: केलेलेच पदार्थ द्यावे. दुसरीकडून आलेले न आवडलेले प्रकार खपवू नये.

मागील वर्षीच्या त्याच त्याच पोस्ट परत चालणार नाहीत.... 

ताकद, बुद्धी आणि धन वाढतं - तर पेपर वाला आणि दूध वाला सर्वात मोठे श्रीमंत असते.

झोपून राहत जा आणि जीवनाचा आनंद घ्या

परदेशी नवरे बायकोने केलेला स्वैपाक...

"काट्याने" खातात,

तर भारतीय नवरे...?

"मु काट्याने"

- न्युटन

पण सरकारी कागदावर वजन ठेवले तरच तो वेगाने हालतो

- सरकारी न्युटन

कागदांना पिन मारली तर कागद एकत्र होतात आणि माणसांना पिन मारली तर माणसे वेगवेगळी होतात.

- न्युटन चा चुलत भाऊ. U टन

jokes saasu suna

मी मस्तपैकी हॉलमध्ये ठाण मांडून एकेक बी काढत बसले. थोड्या वेळाने डिश घेऊन किचनमध्ये गेले. सासूबाईंच्या हातात प्लेट दिली. डोळे विस्फारून डिशमधल्या बिया बघत म्हणाल्या, "बिया??" 

"तुम्हीच म्हणाल्या ना, बिया काढून दे म्हणून?"

"आणि खजूर??"

असं म्हणताच मी एक मोठ्ठी ढेकर दिली. 

आता सांगा, यात माझी तरी काय चूक??

-एक सासुरवाशीण 

(महिलांना 50 % डिस्काउंट)

मी :- महिलांना डिस्काउंट का??

कोकाटे - महिलांना फक्त इंग्लिश शिकवावं लागतं, फाडफाड बोलणे ही त्यांना दैवी देणगी आहे...!!

आज "बैल पोळा आहे याची फक्त आठवण करून देत आहे.

या परिच्छेदाचा वरील परिच्छेदाशी काही संबंध नाही. आपल्याला तो जाणवल्यास निव्वळ योगायोग समजावा.

राजन बॅग उचलून निघू लागला.

बॉस : अरे काय झालं, कुठे चालला आहेस?

राजन : आता पुढच्या वर्षीच येईन.

ऑटो ड्रायव्हर : हो, बसा पण 1200 कोटी लागतील.

बाई: 1200 कोटी का, चांद्रयान 600 कोटींपर्यंत पोहोचलंय.

ऑटो ड्रायव्हर: मॅडम, रिटर्नमध्ये भाडं भेटत नाही. रिकामं यावे लागेल.

प्रियकर- बॉसने थांबवले होते, त्याच्यासोबत जेवत होता.

मैत्रीण- काय खाल्लस?

प्रियकर- शिव्या

तपासानंतर कळले 

ते एका पेन्शनधारकाने त्याला विचारले होते- 

"अधिक मासाची पेन्शन या महिन्याच्या पेन्शनसोबत मिळणार की वेगळ्याने...?''

सोबत छत्री नको घेऊस

बरसू दे थेंबांना अंगावर

निथळू दे त्यांना गालावरून

माझ्याकडे तू पहात असतांना

ओघळू दे त्यांना पापण्यांवरून

हे अनमोल क्षण प्रितीचे

नको तू हिरावून घेऊस

तू, मी अन पाऊस

सोबत छत्री नको घेऊस

झोंबेल वारा झोंबू दे

गारवा मनात पसरू दे

गंध मातीचा तुझ्या सवे

मनात माझ्या भिनू दे

घेण्या हातात हात माझा

आज तू नको लाजूस

तू, मी अन पाऊस

सोबत छत्री नको घेऊस

जवळ जरासा ये जरा

अधून मधून खेट जरा

तुझ्या त्या मोहक स्पर्शाने

अंगी वीज चमकेल जरा

गारवा दूर पळून जाईल

नको तू भानावर येऊस

तू, मी अन पाऊस

सोबत छत्री नको घेऊस

स्पर्श कधी नजरेचा तुझा

बेधुंद करेल माझ्या मना

बेभान होऊन जा तूही

ओंजळीत घे या क्षणा

या क्षणांना उरांत भरुनी

जन्मो जन्मीच्या शपथा घेऊ

तू, मी अन पाऊस

सोबत छत्री नको घेऊस..

( खडूस नॉन-रोमँटिक नवरा  )

 तू .... मी अन पाऊस

तू मी अन पाऊस ..

त्यात तुला फिरायची हौस !!

जा तू ,ये हूंदडून 

अन लवकर नको येऊस !!

थेंब बरसता गालावर ..

आणि पसरता अंगभर ..

जर उद्या झाली सर्दी .

तर मला नको सांगूस !!

हे अनमोल क्षण पावसाचे 

नको हिरावून घेऊस !!

जाताना चहा टाकून जा ..

त्यात आले नको विसरूस !!

आराम करेन मी घरी ..

तू जा पावसात खुशाल ..

पण जाताना माझी छत्री 

अजिबात नको नेऊस !!

झोंबेल वारा झोंबू दे ..

गारवा मनात पसरू दे ..

काय वाटेल ते होऊ दे ..

पण नंतर माझे 

डोके नको खाऊस !!

भिजुन ये थिजून ये ..

विजेखाली चमकून ये !!

घालायचा तो 

गोंधळ घालून ये !! 

पण परतल्यावर माझ्याकडे 

बाम नि क्रोसिन नको मागूस !!

अजून एक लक्षात घे ..

हिरमुसून नको जाऊस ..

पण एखाद्या वेळीच 

भिजणे चांगले ....

ऱोज रोज नको जाऊस !!

तू, मी अन पाउस !!

- Social Media

आधी लोकं ज्वॅलरी लपवायचे

मग सॅलरी

आणि आता गॅलरी

हॉटेल : गोखलेज किचन - केवायसी

जोशी : अरे वा, दाल फ्राय ची ऑर्डर पाच मिनिटांपूर्वी दिली आणि गरमागरम दाल फ्राय चटकन आणून दिलीत? 

गोखले : ग्राहक जेंव्हा मेन्यूकार्ड १५ मिनिट वाचत बसतो, तेंव्हाच आम्हाला समजते की हा शेवटी दाल फ्राय आणि दोन पोळ्या ऑर्डर करणारा ग्राहक आहे...!

ह्यालाच आम्ही म्हणतो _केवायसी

Know Your Customer

परदेशातली बायको - वॉव यू आर लुकिंग ऑसम मॅन...

भारतातली बायको - एकदा खाली मांडी घालून बसून बघा जमतय ना...

बः (चिडून) पावनखिंड लढवायला गेलेत.
काही निरोप ? 

अः त्यांना म्हणाव, महाराज गडावर पोचले.
मेलात तरी चालेल!!!!

कुठलीही गोष्ट घडली की

त्यातून काही ना काही निष्कर्ष काढून,

हा मोकळा होत असे.

एकदा तो एका धरणावर फिरायला गेलेला असतो.

त्याचवेळी तिथे एक घटना घडते.

एक व्यक्ती पाण्यात उडी मारते,

पण बराच वेळ झाला तरी बाहेर काही येत नाही.

मग दोन व्यक्ती उड्या मारतात, पण त्याही बाहेर येत नाहीत.

यावरून गण्या असा निष्कर्ष काढतो की,

माणूस पाण्यात विरघळतो...!!!

दाखवायला जाणार होता ना,

मग त्याचे काय झाले...?

छोटू  - अरे यार उद्या जाईल,

आज माझी थोडी तब्बेत बरी नाही ..!!!

बायको: डाळीच्या किंमती वाढल्यामुळे.

नवरा: काय? वेडबीड लागलंय का तुला?

असं कसं होऊ शकेल? वाट्टेल ते बडबडू नको.

बायको: अहो, मी त्यांचं death certificate 

माझ्या या डोळ्यांनी पाहिलंय.

नवरा: मग? काय होतं त्यात??

बायको: त्यामध्ये स्पष्ट लिहिलं होतं, "Death due 

to High Pulse Rate". डाळीचे दर वाढल्यामुळे मृत्यू.

नवरा सध्या कोम्यात आहे म्हणे!

बायको- अहो ,मी दोन तासासाठी बाहेर जात आहे ..

तुम्हाला काय हवं आहे का ?

नवरा- मला तेच हवयं...

नवरा बायकोचं भांडण सुरु.  

भन्नाट मराठी जोक- वजन कमी होत नाही  

4 महिने दररोज 10 किमी सायकलवर फिरून येते 

तरीही वजन काही कमी होत नाही. 

मग आता असं वाटते की, नुसतं मागे बसून 

वजन काही कमी होणार नाही 

सायकल स्वतः चालवावी लागेल. 

 नवीन कपडे 

चेंजिंग रूम मधून एखादा पुरुष नवी पॅन्ट  

घालून बाहेर आल्यावर 

 परदेशातील बायको- वाव ! यु आर लुकिंग कूल मॅन...!

भारतीय बायको -अहो मी काय म्हणते एकदा खाली 

मांडी घालून बसून बघा ,जमतंय की नाही !!!!

नवऱ्याचा स्वभाव 

माझा नवरा बावळट आहे 

असं काही बायका म्हणू शकत नाही.

म्हणून त्या म्हणतात ''आमचे हे सरळ आणि साधे आहेत. 

ह्याच्या अश्या स्वभावामुळे हे जरा मागेच राहिले नेहमी !!!

शेवटी वैतागून एक बाई म्हणते

भेंडी शुद्धीवर आली असेल तर अर्धा किलो दे

तरीही वजन काही कमी होत नाही. 

मग आता असं वाटते की, नुसतं मागे बसून 

वजन काही कमी होणार नाही 

सायकल स्वतः चालवावी लागेल. 

तुला पण यातलं काहीतरी खावं वाटत असेल ना...!

पक्या  - हा, ना, यार...

पण वडील रसगुल्ले मोजून जातात...

म्हणून मी फक्त चोखून ते परत ठेवून देतो.