नैतिक कथा : क्षमतेची ओळख; गोष्ट पान आणि मुंगीची
Kids story : एका जंगलात एक मोठे तळे होते. तळ्याजवळ विविध प्रकारच्या झाडांनी आणि वनस्पतींनी भरलेली एक बाग होती. दूरदूरवरून लोक येत आणि त्या बागेची प्रशंसा करत. गुलाबाच्या झाडावरचे एक पान रोज लोकांना फुलांची प्रशंसा करत ये-जा करताना पाहत असे. त्याला वाटले की कदाचित एके दिवशी कोणीतरी त्याचीही प्रशंसा करेल. पण जेव्हा, अनेक दिवस उलटूनही कोणी त्याची प्रशंसा केली नाही, तेव्हा त्याला खूप वाईट वाटू लागले. त्याच्या मनात अनेक विचार येऊ लागले:
"गुलाब आणि इतर फुलांची प्रशंसा करायला सगळे कधीच थकत नाहीत, पण माझ्याकडे कोणी बघतही नाही. कदाचित माझे आयुष्य निरुपयोगी आहे... ही सुंदर फुले कुठे आहे, आणि मी कुठे आहे..." असे विचार करून ते पान खूप उदास झाले.
दिवस जात होते, एके दिवशी जंगलात जोरदार वारा वाहू लागला आणि काही क्षणातच त्याचे वादळात रूपांतर झाले. बागेतील झाडे आणि वनस्पती वळवळू लागल्या. सर्व फुले निपचित जमिनीवर पडली. ते पानही आपल्या फांदीपासून तुटून तळ्यात उडून गेले. पानाने पाहिले की, वाऱ्यासोबत वाहून आलेली आणि स्वतःला वाचवण्यासाठी धडपडणारी एक मुंगी जवळच्याच एका डबक्यात पडली होती. ती मुंगी आपल्या प्रयत्नांनी थकून गेली होती आणि तिचा मृत्यू निश्चित होता. पानाने हाक मारली, "काळजी करू नकोस, ये, मी तुला मदत करतो." असे म्हणून त्याने तिला आपल्या पाठीवर उचलले. वादळ शांत होईपर्यंत, ते पान डबक्याच्या काठावर पोहोचले होते. काठावर पोहोचल्यावर मुंगीला खूप आनंद झाला आणि ती म्हणाली, "आज माझा जीव वाचवून तुम्ही माझ्यावर खूप मोठे उपकार केले आहे. तुम्ही खरोखरच महान आहात. तुमचे खूप खूप आभार!"
तात्पर्य : देवाने आपल्या सर्वांना अद्वितीय शक्ती दिल्या आहे फक्त योग्य वेळी त्या क्षमतेचा आपल्याला उपयोग करता आला पाहिजे.
अस्वीकरण (Disclaimer) : या लेखात दिलेली माहिती आणि उपाय सामान्य माहितीवर आधारित आहे.या माहितीचीपूर्णता, विश्वासार्हता आणि अचूकता याबाबत वेबदुनिया कोणतीही हमी देत नाही. अधिक माहितीसाठी संबंधित तज्ज्ञांचा सल्ला घ्यावा.
Edited By- Dhanashri Naik
दिवस जात होते, एके दिवशी जंगलात जोरदार वारा वाहू लागला आणि काही क्षणातच त्याचे वादळात रूपांतर झाले. बागेतील झाडे आणि वनस्पती वळवळू लागल्या. सर्व फुले निपचित जमिनीवर पडली. ते पानही आपल्या फांदीपासून तुटून तळ्यात उडून गेले. पानाने पाहिले की, वाऱ्यासोबत वाहून आलेली आणि स्वतःला वाचवण्यासाठी धडपडणारी एक मुंगी जवळच्याच एका डबक्यात पडली होती. ती मुंगी आपल्या प्रयत्नांनी थकून गेली होती आणि तिचा मृत्यू निश्चित होता. पानाने हाक मारली, "काळजी करू नकोस, ये, मी तुला मदत करतो." असे म्हणून त्याने तिला आपल्या पाठीवर उचलले. वादळ शांत होईपर्यंत, ते पान डबक्याच्या काठावर पोहोचले होते. काठावर पोहोचल्यावर मुंगीला खूप आनंद झाला आणि ती म्हणाली, "आज माझा जीव वाचवून तुम्ही माझ्यावर खूप मोठे उपकार केले आहे. तुम्ही खरोखरच महान आहात. तुमचे खूप खूप आभार!"
ALSO READ: नैतिक कथा : लोभी कुत्र्याची गोष्ट
हे ऐकून पान भावूक झाले आणि म्हणाले, "खरं तर मी तुमचे आभार मानायला हवेत, कारण तुमच्यामुळे, पहिल्यांदाच मला माझ्या क्षमतेची जाणीव झाली, ज्याबद्दल मी आतापर्यंत अनभिज्ञ होतो. आज, पहिल्यांदाच, मला माझ्या जीवनाचा उद्देश आणि माझी शक्ती कळली आहे..."तात्पर्य : देवाने आपल्या सर्वांना अद्वितीय शक्ती दिल्या आहे फक्त योग्य वेळी त्या क्षमतेचा आपल्याला उपयोग करता आला पाहिजे.
Edited By- Dhanashri Naik
