अकबर-बिरबलची कहाणी : राजाचे कोडे

बिरबलाने असे कोडे कधीच ऐकले नव्हते. त्यामुळे तो गोंधळला. त्याला त्याचा अर्थ समजत नव्हता. म्हणून त्याने राजाला प्रार्थना केली, "महाराज! जर तुम्ही मला काही दिवसांचा वेळ दिलात, तर मी त्याचा अर्थ पूर्णपणे समजून घेईन आणि तुम्हाला सांगेन." राजाने त्याचा प्रस्ताव स्वीकारला.

बिरबल अर्थ शोधण्यासाठी निघाला. तो एका गावात पोहोचला. तो एक उष्ण दिवस होता, आणि प्रवासाने तो खूप थकला होता व हताश होऊन एका घरात शिरला. घरात एक मुलगी स्वयंपाक करत होती. "मुली! तू काय करत आहेस?" त्याने विचारले. मुलगी म्हणाली, "तुम्हाला दिसत नाही का? मी मुलीसाठी शिजवत आहे आणि आईला जाळत करते."

"ठीक आहे, तू मला त्या दोघींबद्दल सांगितले आहेस. तिसरे, तुझे वडील काय करत आहे आणि ते कुठे आहे?" बिरबलाने विचारले.

"ते मातीत माती मिसळत आहे," मुलगी म्हणाली. हे ऐकून बिरबलाने पुन्हा विचारले, "तुझी आई काय करत आहे?" "ती एकाचे दोन करत आहे," मुलगी म्हणाली.

बिरबलाला मुलीकडून अशा गोष्टीची अपेक्षा नव्हती. पण ती इतकी विदुषी निघाली की तिच्या उत्तराने त्याला चकित केले. दरम्यान, तिचे आई-वडील आले. बिरबलाने त्यांना सगळी हकीकत सांगितली.

मुलीचे वडील म्हणाले, "माझ्या मुलीने तुम्हाला बरोबर उत्तर दिले आहे. तूर डाळीचे वाळलेले लाकूड वापरून तूर डाळीचे मसूर शिजवले जात आहे." "मी माझ्या समाजातील एका प्रेतावर अंत्यसंस्कार करायला गेलो होतो आणि माझी पत्नी शेजारच्या घरी डाळ शिजवत होती." मुलीच्या कोड्यांनी भरलेल्या शब्दांनी बिरबलला खूप आनंद झाला. त्याला वाटले की कदाचित राजाच्या कोड्याचे रहस्य यात उलगडेल, म्हणून त्याने मुलीच्या वडिलांना वरील कोड्याचा अर्थ विचारला.

"हे एक खूप सोपे कोडे आहे. मी तुम्हाला त्याचा अर्थ सांगतो: पृथ्वी आणि आकाश ही दोन झाकणे आहे. त्यांच्या आत राहणारा माणूस एक कलिंगड आहे. जसा मेण उष्णतेने वितळतो, तसाच मृत्यू आल्यावर तो मरतो," तो शेतकरी म्हणाला.

बिरबल खूप प्रसन्न झाला आणि दिल्लीला निघाला. तिथे पोहोचल्यावर बिरबलने सर्वांसमोर राजाच्या कोड्याचा अर्थ समजावून सांगितला. राजा प्रसन्न झाला आणि त्याने बिरबलला अनेक बक्षिसे दिली.

Edited By- Dhanashri Naik<>