पंचतंत्र : जशास तसे

व्यापाऱ्याच्या मुलाला समजले की त्याला तराजू परत द्यायचा नव्हता. पण दुसरा पर्याय नव्हता. थोडा वेळ विचार करून तो म्हणाला, "काळजी करू नकोस. जर उंदरांनी तो खाल्ला असेल, तर ती उंदरांची चूक आहे, तुझी नाही.  

काही वेळाने तो सावकाराला म्हणाला, "मित्रा! मी नदीवर अंघोळीसाठी जात आहे. कृपया तुमचा मुलगा धंदेव याला माझ्यासोबत पाठवा."

व्यापाऱ्याच्या सभ्यतेने सावकार इतका प्रभावित झाला की त्याने लगेच आपल्या मुलाला त्याच्यासोबत नदीत स्नान करायला पाठवले.

व्यापारी सावकाराच्या मुलाला थोड्या अंतरावर घेऊन गेला आणि त्याला एका गुहेत बंद केले. तो पळून जाऊ नये म्हणून त्याने गुहेच्या प्रवेशद्वारावर एक मोठा खडक ठेवला. त्याला तिथे बंद करून सावकाराच्या घरी परतल्यावर सावकाराने विचारले, "माझा मुलगाही तुझ्यासोबत स्नान करायला गेला होता. तो कुठे आहे?"

व्यापारी म्हणाला, "एका गरुडाने त्याला उचलून नेले आहे."

सावकार म्हणाला, "हे कसे शक्य आहे? एखादा गरुड एवढ्या मोठ्या मुलाला कधी उचलून नेऊ शकतो का?"

व्यापारी म्हणाला, "सज्जन माणसा! जर गरुड मुलाला उचलून नेऊ शकत नाही, तर उंदीरसुद्धा वजन करणारा तराजू खाऊ शकत नाहीत. जर तुला मूल हवे असेल, तर तो तराजू बाहेर काढ आणि मला दे."

अशाप्रकारे वाद घालत ते दोघे राजवाड्यात पोहोचले. तिथे, राजासमोर, सावकाराने आपली दुःखाची कहाणी सांगितली, "या व्यापाऱ्याने माझा मुलगा चोरला आहे."

राजा व्यापाऱ्याला म्हणाले, "त्याला त्याचा मुलगा परत दे."
व्यापारी म्हणाला, "महाराज! एका गरुडाने त्याला उचलून नेले आहे."
राजा म्हणाले, "गरुड कधी मुलाला उचलून नेऊ शकतो का?"
व्यापारी म्हणाला, "महाराज! जर उंदीर शंभर पौंड वजनाचा तराजू खाऊ शकतात, तर गरुडसुद्धा मुलाला उचलून नेऊ शकतो."
राजाच्या प्रश्नाला उत्तर म्हणून, व्यापाऱ्याने आपल्या तराजूची संपूर्ण घटना सांगितली.
<> Edited By- Dhanashri Naik