तेनालीराम कहाणी : तेनालीराम बनले जटाधारी संन्यासी
Kids story : विजयनगरचे राजा कृष्णदेवरायाच्या मनात एक मोठे शिवमंदिर बांधण्याची इच्छा निर्माण झाली. हा विचार मनात ठेवून त्यांनी आपल्या खास मंत्र्यांना बोलावले आणि शिवमंदिरासाठी चांगली जागा शोधण्यास सांगितले. आता काही दिवसांतच सर्वांनी शिवमंदिरासाठी चांगली जागा निवडली. राजालाही ते ठिकाण आवडले आणि त्यांनी तिथे काम सुरू करण्याची परवानगी दिली. तसेच राजाने मंदिर बांधण्याची संपूर्ण जबाबदारी एका मंत्र्याकडे सोपवली. त्याने काही लोकांना सोबत घेतले आणि ती जागा स्वच्छ करायला सुरुवात केली. त्यानंतर तिथे उत्खननादरम्यान शंकर देवाची सोन्याची मूर्ती सापडली. सोन्याची मूर्ती पाहून मंत्रीच्या मनात लोभ निर्माण झाला. त्याने लोकांना ती मूर्ती आपल्या घरात ठेवण्यास सांगितले. तसेच काही सफाई कामगार तेनालीरामच्या विश्वासातील होते. त्यांनी तेनालीला सोन्याच्या मूर्तीबाबत आणि मंत्र्यांच्या लोभाबद्दल सांगितले.
आता जटाधारी संन्यासी पुढे म्हणाले की, तुम्हा लोकांच्या समस्या दूर करण्यासाठी भगवान शिवाने मला येथे पाठवले आहे. राजा कृष्णदेव आश्चर्याने म्हणाले की, भगवान शिवानेच तुम्हाला पाठवले आहे. संन्यासी म्हणाले म्हणाला की शिव शंभूंनी तुमच्यासाठी त्यांची सोन्याची मूर्ती पाठवली आहे. जटाधारी संन्यासीने एका मंत्र्याकडे बोट दाखवले आणि म्हणाले की देवाने ती मूर्ती या मंत्र्याच्या घरात ठेवली आहे. असे बोलून संन्यासी तिथून निघून गेला. संन्यासीचे शब्द ऐकल्यानंतर मंत्री भीतीने कापत होता.आता त्याला राजासमोर कबूल करावे लागले की त्याला उत्खननादरम्यान सोन्याची मूर्ती सापडली होती. हे सर्व पाहून, राजाने दरबारात नजर फिरवली आणि तेनालीरामचा शोध घेतला, पण तो कुठेच दिसला नाही. मग काही वेळाने तेनालीराम दरबारात आला. त्याला पाहताच सर्वजण जोरजोरात हसायला लागले. मग एक व्यक्ती म्हणाला की, तूच जटाधारी संन्यासी होता, कारण तू गळ्यातील माळ काढायला विसरलास. आता राजाने तेनालीरामची स्तुती करत मंदिराचे काम पूर्ण करण्याची जबाबदारी तेनालीरामकडे दिली.
तात्पर्य : कधीही लोभ करू नये. अति लोभाचे फळ केव्हाही वाईटच मिळते.
ALSO READ: तेनालीराम आणि महान पंडित
आता काही दिवसांनी, मंदिरासाठी निश्चित केलेल्या ठिकाणी भूमिपूजनाचा शुभ मुहूर्त निश्चित करण्यात आला. दुसऱ्या दिवशी राजाने आपल्या सर्व मंत्र्यांना मूर्तीबद्दल चर्चा करण्यासाठी दरबारात बोलावले. तेवढ्यात एक जटाधारी संन्यासी दरबारात आला. संन्यासीला पाहून सर्वांनी त्याला आदराने बसण्यास सांगितले. एका आसनावर बसून संन्यासीने राजाला सांगितले की महादेवाने स्वतः त्याला येथे पाठवले आहे. मला माहित आहे की तुम्ही लोक शिवमंदिर बांधण्याचा विचार करत आहात आणि तिथे कोणत्या प्रकारची मूर्ती स्थापित करावी याबद्दल येथे चर्चा सुरू आहे. म्हणूनच मी इथे आलो आहे.आता जटाधारी संन्यासी पुढे म्हणाले की, तुम्हा लोकांच्या समस्या दूर करण्यासाठी भगवान शिवाने मला येथे पाठवले आहे. राजा कृष्णदेव आश्चर्याने म्हणाले की, भगवान शिवानेच तुम्हाला पाठवले आहे. संन्यासी म्हणाले म्हणाला की शिव शंभूंनी तुमच्यासाठी त्यांची सोन्याची मूर्ती पाठवली आहे. जटाधारी संन्यासीने एका मंत्र्याकडे बोट दाखवले आणि म्हणाले की देवाने ती मूर्ती या मंत्र्याच्या घरात ठेवली आहे. असे बोलून संन्यासी तिथून निघून गेला. संन्यासीचे शब्द ऐकल्यानंतर मंत्री भीतीने कापत होता.आता त्याला राजासमोर कबूल करावे लागले की त्याला उत्खननादरम्यान सोन्याची मूर्ती सापडली होती. हे सर्व पाहून, राजाने दरबारात नजर फिरवली आणि तेनालीरामचा शोध घेतला, पण तो कुठेच दिसला नाही. मग काही वेळाने तेनालीराम दरबारात आला. त्याला पाहताच सर्वजण जोरजोरात हसायला लागले. मग एक व्यक्ती म्हणाला की, तूच जटाधारी संन्यासी होता, कारण तू गळ्यातील माळ काढायला विसरलास. आता राजाने तेनालीरामची स्तुती करत मंदिराचे काम पूर्ण करण्याची जबाबदारी तेनालीरामकडे दिली.
तात्पर्य : कधीही लोभ करू नये. अति लोभाचे फळ केव्हाही वाईटच मिळते.
