Marathi Kavita जसा जसा काळ पुढं पुढं जातो

आपणही ते कधी मनावर नाही घेत,

पण काळच शिकवतो, रीत जगाची,

शिकवण देतो, कुठं न कशी वागायची,

सुरवातीला मन धजत नसतं, काळानुसार वागायला,

पण नंतर ते ही बेडर होतं, न लागतं ते  करायला,

सगळेच म्हणतात तू आधी अशी नव्हती वागत,

पण आलेले अनुभव, तेच असतात न सोबत!

मागे वळून बघितलं की आपल्यास ही समजतं,

कोण होतो आपण अन काय झालो, तेही कळतं!

..अश्विनी थत्ते.