एकनाथषष्ठी निमित्त विनम्र अभिवादन

माता माऊली पाचारिता । शब्द नाही दिला मागुता । बहिरा झालो नरदेही येता । एकाजनार्दनी स्मरेन आता ॥३॥

नाथाच्या घरची उलटी खूण । पाण्याला मोठी लागली तहान ॥१॥

आंत घागर बाहेरी पाणी । पाण्याला पाणी आले मिळोनी ॥२॥

आजी म्या एक नवल देखिले । वळचणीचे पाणी आढ्या लागले ॥३॥

शेतकऱ्याने शेत पेरिले । राखणदाराला तेणे गिळिले ॥४॥

हांडी खादली भात टाकिला । बकऱ्यापुढे देव कापिला ॥५॥

एकाजनार्दनी मार्ग उलटा । जो तो गुरुचा बेटा ॥६॥

कैसी समचरणींची शोभा । अवघा जगी विठ्ठल उभा ॥१॥

येणे विठ्ठले लाविले पिसे । जिकडे पाहे तिकडे दिसे ॥२॥

पाहते पाहणीयामाझारी । पाहते गेले पाहण्यापरि ॥३॥

एकाजनार्दनी एकू । विठ्ठल अवलोकी लोकु ॥४॥

देवा माझे मन लागो तुझे चरणी । संसार व्यसनी पडोनेदी ॥१॥

नामस्मरण घडो संतसमागम । वाउगाचि भ्रम नको देवा ॥२॥

पायी तिर्थयात्रा मुखी रामनाम । हाचि माझा नेम सिद्धि नेई ॥३॥

आणिक मागणे नाही नाही देवा । एकाजनार्दनी सेवा दृढ देई ॥४॥

अरे कृष्णा अरे कान्हा मनरंजन मोहना

आले संत घरी तरी काय बोलुन शिणवावे

ऊस गोड लागला म्हणून काय मुळासहीत खावे

प्रीतीचा पाहुणा झाला म्हणून काय फार दिवस रहावे

गावचा पाटील झाला म्हणून काय गावच बुडवावे

अरे कृष्णा अरे कान्हा मनरंजन मोहना

परस्‍त्री सुंदर झाली म्हणून काय बळेची ओढावी

सुरी सोन्याची झाली म्हणून काय उरीच मारावी

सुरी सोन्याची झाली म्हणून काय उरीच मारावी

मखमली पैजार झाली म्हणून काय शिरीच बांधावी

अरे कृष्णा अरे कान्हा मनरंजन मोहना

सद्‌गुरू सोयरा झाला म्हणून काय आचार बुडवावा

नित्य देव भेटला म्हणून काय जगाशी दावावा

घरचा दिवा झाला म्हणून काय आढ्याशी बांधावा

एका जनार्दनी म्हणे हरी हा गुप्तची ओळखावा

अरे कृष्णा अरे कान्हा मनरंजन मोहना

आले संत घरी तरी काय बोलुन शिणवावे

ऊस गोड लागला म्हणून काय मुळासहीत खावे

प्रीतीचा पाहुणा झाला म्हणून काय फार दिवस रहावे

गावचा पाटील झाला म्हणून काय गावच बुडवावे

अरे कृष्णा अरे कान्हा मनरंजन मोहना

देव अंगी आला म्हणून काय भलतेच बोलावे

चंदन शीतळ झाले म्हणून काय उगळुनिया प्यावे

भगवी वस्‍त्रे केली म्हणून काय जगच नाडावे

आग्या विंचू झाला म्हणून काय कंठीच कवळावे

अरे कृष्णा अरे कान्हा मनरंजन मोहना