श्री मल्हारी माहात्म्य अध्याय १४ वा

तत्सैन्यंसविवंक्त्रेजानीहिपतितंमम ॥ त्वांरक्षामियत:पूज्य:पूर्वजानांगदाधरम् ॥१६॥

स्थित्वास्यशिखरेतुंगेयुद्धंपश्यममेशितु: ॥ शंभुनातद्गणैर्वापिभ्रातासैन्यसमावृत: ॥१७॥

गिलितस्त्वंक्कमृगयेप्रज्वलज्जठरानल: ॥ निदार्यजठराण्येषांतद्रक्ततटिनीषुच ॥१८॥

नावगाहेभृशंयावत्तावद्देहोनशाम्यति ॥ बुभुक्षितानिशस्त्राणिदेवशोणितपानिमे ॥१९॥

तृप्तिंनयामिपरमांनयावज्जीवितेनकिम् ॥ सुरदेहोच्छलद्रक्ताबिंदुसिक्तमिवांबरम् ॥२०॥

यावन्नकुर्वेगोविंदसुखंतावल्लभेकथम् ॥ भैरवश्चगणास्तस्यकिंयोत्स्यंतिमयाहरे ॥२१॥

तृणानिपावकेनैवशुष्काणिबलवत्यपि ॥ अद्यनिस्त्रिदश:स्वर्ग:पृथ्वीनिर्मानुषापिच ॥२२॥

रसातलमनागंचक्रुद्धेमयिसुरांतके ॥ दंष्ट्राचर्वणनिर्घोषंनिर्जरान्मयिखादति ॥२३॥

भ्रातृशोकज्वलच्चितेनालंपानायसागर: ॥ श्रीनारायण उवाच ॥ रेम्ल्लश्रृणुमेमंत्रंवैतसींवृत्तिमाश्रय ॥२४॥

पतंगवृत्तौमरणंनीतिदोषास्पदंवृथा ॥ मल्लासुर उवाच ॥ निजप्राणभयात्केचित्सत्यंमुंचंतियेजना: ॥२५॥

पच्यंतेकुंभिपाकेषुनरकेषुसमा:शतम् ॥ इत्याद्यनेकशपथान्कथयामासदैत्यराट्‍ ॥२६॥

शूराणांतृणवत्प्राणा:कृतनिश्चयिनांरणे ॥२७॥

इतिश्रीब्रह्मांडपुराणेदैत्याभिगमनंनामचतुर्दशोऽध्याय: ॥१४॥