आरती संतांची

प्रेमळ दामाजीपंत।।

तुकोबा गणेशनाथ।।

सेना नरसी महंत।।

तुळीसीदास कसबया।।

पवार संतोबा भक्त।।

महिपती तुम्हापासी।।

चरणसेवा मागत ।। आरती.।।5।।

********************

गुण आणि गंभीर रणधीर । तया योग्य साजे कशव शरीर । तैसा अमृतराज हा विसोबा खेचर । बोलोनि अबोलणा न कल्पी ऐसा सार ॥१॥

जयजय आरती या हरिदासांच्या भक्ता । दिंडी पुढें डोलत गाती पंढरिनाथा ॥ध्रु०॥

हरीदासा महिमा न वर्णवे वाचा ।  पतिता उद्धरण जाणविला साचा ।

त्याचा दासीपुत्र होय तो दैवाचा । म्हणोनि संतचरणीं भाव धरावा साचा ॥२॥

साधु संताघरीं श्वान मी होईन । मग त्यांच्या पायीं नित्य लोळेन ।

हरिभक्ति सोय तेमी लाभेन । तयांचें पोसणें कैं मी होईन ॥३॥

दूध देखोनि जैसी मांजर सोय । तैसे न संडवति या संतांचे पाय ।

चालतां तया संगें मद मत्सर जाय । म्हणोनि आवडी त्यांचे धरावे पाय ॥४॥

तैसी आरती हे अमृतराज । गालां उन्मेष उन्मनी सहज ।

सत्नावीचें वोळलें अमृत मज । धन तृप्तितीर जोडलें सहज ॥५॥

यांची कृपा तरी सार्थक जन्म । नाहीं तरी निरर्थक होईल जाण ।

विष्णुदास नामा म्हणे नेणते अज्ञान । केशव चरणीं ठेवूनि केलें सार्थक निर्वाण ॥६॥

*****************

क्षार उदक देउनी मधुरता आली । तैसी लवणस्थिति अमृत खोली । तयांच्या अंतरीं प्रवृत्ति मुराली । परी साखरेची मौल्यता कवणें आणिली ॥१॥

जयजय आरती प्रेम सिंधुपुरा । ऐक्या ऐक्या केलें तुवां येकसरा ॥२॥

नित्य प्रेमें जागती जागरणी जागा । आणिक उद्धरण जगासी सांगी ।

येकि येकादशी पुण्य आलें तें पहागा । द्वादशी लाधली ते भक्तासी मागा ॥३॥

ऐसे परौपकारीं लोळावें त्यांचे द्वारीं । तेंचि केशवध्यान येर लटिकें संसारीं ।

त्यांचे रंगणीची शीळाइंद्रायणीचे तटी वरिला रहिवास ।

विश्व तारावया लक्ष्मी निवास । ज्ञानेश्वररूपें धरिलें निज वेष । वर्म जाणें तया सद्रुरु उपदेश ॥१॥

जयदेव जयदेव जय ज्ञानदेवा । जीवा शिवाचा आदि परब्रम्हा ठेवा ॥ध्रु०॥

एकादशा कार्तिकमासीं । आपण पंढरिनाथ सनकादिकांसी ।

यात्रेसी येता ती स्वानंदरासी । दर्शन घडे तयां निजमुक्ति देसी ॥२॥

म्हैसिक पुत्र केला वाचक वेदाचा । प्रतिष्ठानीं गर्व हरिला विप्रांचा ।

विशेष अर्थ केला अगवद्रीतेचा । प्रत्यक्ष द्वारीं शोरे पिंपळ कनकाचा ॥३॥

सनकसिंद्धगणांमाजी तूं श्रेष्ठ । ज्ञानावरी माजी ज्ञानवरिष्ठ ।

अनुताप दीप्ति विश्व घनदाट । नामयावरि लोटॆ प्रेमाचा लोट ॥४॥

 देवा मज करीं । नाहींतरी व्यर्थ जन्मोनी पशुपरी ॥४॥

पूर्वज उद्धरण दिसे विकुंठ वाटे । हरिदा साचे भार मीरवती गरुड टके गोमटे ।

धन तृप्तितीर बरवें वाळुवंटें । वैष्णव रंगीं नाचतां  हर्ष बहू वाटे ॥५॥

लाधलों समसुख काशीये जातां । विश्वनाथ प्रेम प्रेमाचिया सत्ता ।

बाणली वीरथी पंढरीनाथा । जिकडे तिकडे देखें हरीदास गर्जतां ॥६॥

निवृत्ति सोपान हे ज्ञानेश्वरु । चांगदेव मुक्ताई वटेश्वरु ।

अवघीया अवघा साक्षात्कारु । सद्रुरु जाण तो विसोबा खेचरू ॥७॥

त्याचे चरणीचा रजरेणू हा नामदेव शिंपा । पाहांता अनुभव सकळार्थ सोपा ।

विठ्ठल कृपेस्तव यांची मजवरी कृपा । हे एकची मूर्ति पावलों ऐसें देखोपां ॥८॥