नैतिक कथा : हरीण आणि सिंह

सिंह म्हणतो, "पण मग तू सहज पळून जाऊ शकतोस."

हरीण म्हणतो, "नाही, महाराज, माझ्यावर विश्वास ठेवा, मी कधीच खोटे बोलत नाही."

सिंहाला त्याचा मुद्दा समजतो. तो त्याला त्याच्या घरी आणतो. तो त्याला हिरवे गवत पुरवतो. तिथे राहून तो सिंहाची सेवा करू लागतो आणि त्याची गुहा स्वच्छ ठेवतो.

हळूहळू सिंह म्हातारा होतो आणि हरण खाण्यापिण्याने धष्टपुष्ट होते. एके दिवशी, जेव्हा सिंह शिकारीला जाऊ शकत नाही, तेव्हा हरण त्याला सांगतो की आता मला खा.

हे ऐकून सिंह रडू लागतो आणि म्हणतो, तू अनेक वर्षांपासून माझ्या गुहेत आहेस. माझा स्वतःचा मुलगाही मला तुझ्याइतका पाठिंबा देत नाही. आता मी तुला खाऊ शकत नाही कारण मी तुला माझा मुलगा म्हणून स्वीकारले आहे. हरण सिंहाला इतर प्राण्यांचे उरलेले मांस आणते, ज्यामुळे तो जगू शकतो आणि दोघेही आनंदाने जगू लागतात.

नैतिक कथा : हरीण आणि सिंह 

अनेक वर्षांपूर्वीची गोष्ट आहे. एका घनदाट जंगलात एक छोटे हरीण त्याच्या पालकांपासून वेगळे झाले. व त्याला भूक लागली म्हणून ते झाडाजवळील गवत खात होते.

तेवढ्यात त्याला एक सिंह दिसतो. तो घाबरतो. सिंह विचारतो, "तुझे बाकीचे साथीदार कुठे आहे? तू इतका धाडसी दिसतोस, म्हणून तू मला पाहूनही पळून गेला नाहीस."

हरीण म्हणतो, "मी माझ्या कळपापासून वेगळे झालो आहे. जर तू मला खाल्ले तर तू स्वतःचे पोट कसे भरेल? मला तुझ्या म्हातारपणासाठी तुझ्यासोबत ठेव. जेव्हा तू म्हातारा होशील आणि शिकार करू शकणार नाहीस, तेव्हा तू मला खाऊ शकतोस. मी इतका मोठा होईन की मी अनेक दिवसांची तुमची भूक भागवू शकेन."

सिंह म्हणतो, "पण मग तू सहज पळून जाऊ शकतोस."

हरीण म्हणतो, "नाही, महाराज, माझ्यावर विश्वास ठेवा, मी कधीच खोटे बोलत नाही."

सिंहाला त्याचा मुद्दा समजतो. तो त्याला त्याच्या घरी आणतो. तो त्याला हिरवे गवत पुरवतो. तिथे राहून तो सिंहाची सेवा करू लागतो आणि त्याची गुहा स्वच्छ ठेवतो.

हळूहळू सिंह म्हातारा होतो आणि हरण खाण्यापिण्याने धष्टपुष्ट होते. एके दिवशी, जेव्हा सिंह शिकारीला जाऊ शकत नाही, तेव्हा हरण त्याला सांगतो की आता मला खा.

हे ऐकून सिंह रडू लागतो आणि म्हणतो, तू अनेक वर्षांपासून माझ्या गुहेत आहेस. माझा स्वतःचा मुलगाही मला तुझ्याइतका पाठिंबा देत नाही. आता मी तुला खाऊ शकत नाही कारण मी तुला माझा मुलगा म्हणून स्वीकारले आहे. हरण सिंहाला इतर प्राण्यांचे उरलेले मांस आणते, ज्यामुळे तो जगू शकतो आणि दोघेही आनंदाने जगू लागतात.

तात्पर्य : सत्य आणि प्रामाणिकपणा नेहमीच चांगले फळ देतो.

Edited By- Dhanashri Naik