Raja Shivaji Review राजा शिवाजी चित्रपट परीक्षण: हा चित्रपट छत्रपती महाराजांना न्याय देतो का?

जसजशी कथा तरुण शिवाजी महाराजांच्या दिशेने पुढे सरकते, तसा चित्रपटाला खरा सूर गवसतो. पुरंदर, कोंढाणा आणि चाकण यांसारखे किल्ले जिंकणे—आणि त्यासोबतच जावळीच्या खोऱ्यातील मोक्याचा विजय—या घटनांमुळे चित्रपटामध्ये एक नवा उत्साह संचारतो. याच टप्प्यावर शिवाजी महाराजांचे उपजत नेतृत्वगुण आणि त्यांची दूरदृष्टी खऱ्या अर्थाने प्रकर्षाने दिसून येते. मात्र, या भागात दिग्दर्शकाचा 'ॲक्शन' कडे असलेला कल अधिकच ठळकपणे जाणवतो. अनेक ॲक्शन दृश्ये अतिशय 'स्टायलिश' वाटतात—कदाचित गरजेपेक्षाही जास्त—आणि यामुळे कथेचा गांभीर्यपूर्ण बाज काहीसा कमी झाल्यासारखा वाटतो.

चित्रपटाचा सर्वात वेधक आणि उत्सुकता वाढवणारा भाग म्हणजे अफजल खानाशी झालेला सामना. संजय दत्त याने आपल्या जबरदस्त 'स्क्रीन प्रेझेन्स'च्या जोरावर या पात्रात अक्षरशः प्राण फुंकले आहेत. त्याची पडद्यावरील उपस्थिती आणि त्याचे दरारा निर्माण करणारे व्यक्तिमत्त्व—या दोन्ही गोष्टी प्रेक्षकांच्या मनावर एक कायमस्वरूपी छाप उमटवतात. शिवाजी आणि अफजल खान यांच्या भेटीचे चित्रण करणारा प्रसंग हा या चित्रपटाचा सर्वोच्च बिंदू ठरतो—हा असा एक क्रम आहे जिथे थरार, रणनीतिक चातुर्य आणि भावनिक खोली यांचा सुरेख संगम साधला गेला आहे. चित्रपटाचा जो काही कलात्मक उद्देश आहे, तो पूर्ण करण्याच्या सर्वात जवळ हा चित्रपट याच विशिष्ट भागात पोहोचल्याचे प्रकर्षाने जाणवते.

तथापि चित्रपटात अशा प्रकारच्या प्रभावी आणि प्रेरणादायी प्रसंगांची संख्या मर्यादित आहे. शिवाजी महाराजांचे जीवन हे प्रेक्षकांच्या मनात उत्साह आणि अभिमानाची भावना जागृत करण्यास समर्थ असलेल्या असंख्य क्षणांनी भरलेले आहे; तरीही, चित्रपट हे क्षण त्यांच्या पूर्ण क्षमतेने आणि ताकदीने पडद्यावर मांडण्यात अपयशी ठरतो. संवादही अनेक ठिकाणी अगदीच सामान्य दर्जाचे वाटतात; प्रेक्षकांच्या मनाचा ठाव घेणारे किंवा त्यांना रोमांचित करणारे असे संस्मरणीय संवाद यात क्वचितच आढळतात.

अभिनयाच्या बाबतीत बोलायचे तर, रितेश देशमुखने शिवाजीचे पात्र साकारण्यासाठी प्रामाणिक प्रयत्न केले आहेत; तरीही, अशा एका महान ऐतिहासिक व्यक्तिमत्त्वासाठी आवश्यक असलेला करिश्मा, खोली आणि राजस डौल यात पूर्णपणे दिसून येत नाही. जेनेलिया डिसूझाने सरासरी दर्जाचा अभिनय केला आहे, तर अभिषेक बच्चनला पडद्यावर दिसण्यासाठी अत्यंत मर्यादित वेळ मिळाला आहे. दुसरीकडे, कारस्थानी बेगमच्या भूमिकेत विद्या बालनने आपली उपस्थिती ठळकपणे जाणवून दिली आहे—आणि एक वेगळाच ठसा उमटवला आहे. फरदीन खाननेही बऱ्यापैकी चांगला अभिनय केला आहे. मराठी चित्रपटसृष्टीतील अनेक कलाकारही यात छोट्या-मोठ्या सहाय्यक भूमिकांमध्ये दिसतात.

तांत्रिक बाबींकडे वळताना, हा चित्रपट संमिश्र अनुभव देतो. छायाचित्रणाने अनेक प्रसंगांमध्ये काही भव्य दृश्ये टिपली आहेत आणि ऐतिहासिक वातावरण प्रभावीपणे उभे केले आहे. मात्र, निर्मिती रचना आणि विशेष परिणाम फारसे विश्वासार्ह वाटत नाहीत. अनेक दृश्ये कृत्रिम वाटतात, ज्यामुळे चित्रपटाच्या एकूण भव्यतेला काहीसा तडा जातो. संगीत आणि गाणी फारसा प्रभाव पाडण्यात अपयशी ठरतात, तर पार्श्वसंगीत काही ठिकाणी अनावश्यकपणे खूपच कर्णकर्कश वाटते.

थोडक्यात सांगायचे तर, राजा शिवाजी हा असा एक चित्रपट आहे जो—त्याचे उद्देश कितीही महत्त्वाकांक्षी असले तरीही—अखेरीस ते पूर्णपणे साध्य करण्यात कमी पडतो. चित्रपटातील उणिवा वारंवार समोर येत असल्या तरी, शिवाजींची ही रोमहर्षक गाथा रुपेरी पडद्यावर मांडण्याचा जो प्रयत्न यात केला गेला आहे, तीच या चित्रपटाची सर्वात मोठी जमेची बाजू आहे. जर तुम्ही या चित्रपटाकडे कोणत्याही अति-अपेक्षा न ठेवता पाहिलात, तर हा एक बऱ्यापैकी चांगला सिनेमॅटिक अनुभव देतो—जो तुम्हाला गुंतवून ठेवतो, पण तुमच्या मनावर एखादा अत्यंत खोलवर परिणाम करण्यात मात्र अपयशी ठरतो.

राजा शिवाजी (२०२६)

दिग्दर्शक: रितेश देशमुख

संगीत: अजय-अतुल

कलाकार: रितेश देशमुख, जेनेलिया देशमुख, संजय दत्त, विद्या बालन, अभिषेक बच्चन, फरदीन खान, भाग्यश्री, सचिन खेडेकर, अमोल गुप्ते, बोमन इराणी

३ तास ​​७ मिनिटे

रेटिंग: ३/५