श्री कोकिळा माहात्म्य अध्याय चोविसावा

माझी कन्यां अनाथ दिन ॥ इचें करावें दु:खहरण ॥ वारंवार ऋषीचरण ॥ राजपत्नी धरितसे ॥१२॥

राजस्त्रिचें वचन ॥ गौरमें यथार्थ करुन श्रवण ॥ मुतमात्र करुनी ध्यान ॥ बोलता झाला राणी प्रती ॥१३॥

गौतम म्हणे चंद्रलेखें प्रती ॥ तृतीय वर्षे येईल कोकिला निश्चिती ॥ तें व्रत करवी कन्ये प्रती ॥ तेणें वैधव्य दूर होईल ॥१४॥

तें व्रत बहुत उत्तम ॥ कोकिळेची पूजा करुन ॥ भूमीवरी करावें शयन ॥ इंद्रियाचें दमन असावें ॥१५॥

एकमास व्रत करावें ॥ आनंदयुक्त असावें ॥ तेणें कोकिळास्वभावें ॥ कृपा करील निश्चयेसीं ॥१६॥

आणीक ऐक माझें वचन ॥ चंद्रलेखे करी श्रवण ॥ श्रावणशुध्द तृतीया जाण ॥ प्राप्त दिवस तेधवां ॥१७॥

ते दिवशीं इच्या पतीसी ॥ सर्प डंकील अर्धनिशीं ॥ व्रतें करुनी तयासी ॥ सजिवत्व होईल हा ॥१८॥

ऐसें भविष्य सांगोन ॥ ऋषी पावला अंतरध्यान ॥ मग कांहीएक दिवस लोट्तां जाण ॥ कोकिळाव्रत प्राप्त झालें ॥१८॥

मग कलावतीने तत्वतां ॥ व्रत आरंभिलें येतां ॥ यथाशास्त्र पूजन करितां ॥ व्रत समाप्ती अवग्र ॥२०॥

ऐसें हे कोकिळाव्रत ॥ कलावती करी निश्चित ॥ त्यास श्रावणमास त्वरित ॥ प्राप्त झाला ते समयीं ॥२१॥

श्रावणशुध्द तृतीयेसी ॥ काळ दिवस पातला निश्चयेसीं ॥ तेव्हां कलावतीच्या मानसीं ॥ भय अपास संचलें ॥२२॥

कलावती मनीं विचारीत ॥ हें संकट मोठें झाले प्राप्त ॥ सुवासिनीलागीं वाण देत ॥ सौभाग्यदायक जे असती ॥२३॥

मग आपुल्या स्वामीन स्नान घालुन ॥ षड्‍स पक्वान्नें भोजन ॥ पतीलागीं उत्तम शयन ॥ करवी परम प्रीतीनें ॥२४॥

चंद्रकेतू आणि राणी ॥ दोघांसी स्मरण आले ते दिनी ॥ आज कलावती लागोनी ॥ वज्रप्रहार होईल ॥२५॥

तंव तो सर्प येऊन ॥ कलावतीच्या पतीस डंकोन ॥ पळूं लागला भयेंकरुन ॥ भवानीमनी विचारीत ॥२६॥

पार्वती म्हणे सदाशिवा ॥ कृपा करुनी महादेवा ॥ कलावतीच्या धवा ॥ जिवदान पैं द्यावें ॥२७॥

यासी न देतां जीवदान ॥ तरी जाईल तुमचें ब्रिद पूर्ण ॥ पार्वतीचें वचन एकोन ॥ सदाशिव प्रसन्न जाहले ॥२८॥

पार्वतीसहित शिवजाण ॥ येते झाले तया स्थाना ॥ तयाचें प्रेत पाहुनियां ॥ कृपादृष्टी अवलोकिती ॥२९॥

शिवाच्या अवलोकनेंकरुन ॥ तो झाला सजीव पूर्ण ॥ ऐसा कोकिळाव्रताचा महिमा ॥ धर्मा तुज कथियेला ॥३०॥

ऐसा कलावतीचा पती ॥ जीवदान पावला निश्चितीं ॥ तेणें सक्ळ जनाप्रती ॥ सौख्य अपार झालें ॥३१॥

कोकिळ व्रताचा महिमा ॥ तुज सांगितला धर्मा ॥ आतां करी या नेमा ॥ तेणें राज्य पावसी ॥३२॥

 इतिश्रीभविष्योत्तर पुराणें ॥ ब्रह्मोत्तरखंडे ॥ कोकिळामहात्म्य ॥ चतुर्विशतिंतमोऽध्याय: अध्याय ॥२४॥

॥ श्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥ ॥ राधाकृष्णार्पणमस्तु ॥

॥ अध्याय २४ वा समाप्त: ॥