नारायणस्तोत्रम् आणि नारायणाथर्वशीर्षोपनिषत्

जनकसुताप्रतिपाल! जयजयसंसृतिलील! - नारायण! ॥१९॥

दशरथवाग्धृतिभार! दण्डकवनसञ्चार! - नारायण! ॥२०॥

मुष्टिकचाणूरसंहार! मुनिमानसविहार! - नारायण! ॥२१॥

बालिविनिग्रहशौर्य! वरसुग्रीवहितार्य! - नारायण! ॥२२॥

मां मुरलीधरधीवर! पालय पालय श्रीवर! - नारायण! ॥२३॥

जलनिधिबन्धनधीर! रावणकण्ठविदार! - नारायण! ॥२४॥

ताटीमददलनाढ्य! नटगुणविधगानाढ्य! - नारायण! ॥२५॥

गौतमपत्नीपूजन! करुणाघनावलोकन! - नारायण! ॥२६॥

संभ्रमसीताहार! साकेतपुरविहार! - नारायण! ॥२७॥

अचलोद्धृतिचञ्चत्कर! भक्तानुग्रहतत्पर! - नारायण ॥२८॥

नैगमगानविनोद! रक्षःसुतप्रह्लाद! - नारायण ॥२९॥

**********************

नारायणाथर्वशीर्षोपनिषत् 

ॐ अथ पुरुषो ह वै नारायणॊऽकामयत

प्रजाः सृजायेति । नारायणात् प्राणो जायते । मनः सर्वेन्द्रियाणि च ।

खं ज्योतिरापः पृथिवी विश्वस्य धारिणी ।

नारायणाद् ब्रह्मा जायते । नारायणाद् रुद्रो जायते ।

नारायणादिन्द्रो जायते । नारायणाद् प्रजापतयः प्रजायन्ते ।

नारायणाद्द्वादशादित्या रुद्रा वसवः सर्वाणि च छन्दांसि ।

नारायणादेव समुत्पद्यन्ते । नारायणे प्रवर्तन्ते । नारायणे प्रलीयन्ते ॥१॥

ॐ । अथ नित्यो नारायणः । ब्रह्मा

नारायणः । शिवश्च नारायणः । शक्रश्च नारायणः ।

द्यावापृथिव्यौ च नारायणः । कालश्च नारायणः ।

दिशश्च नारायणः । ऊर्ध्वश्च नारायणः ।

अधश्च नारायणः । अन्तर्बहिश्च नारायणः ।

नारायण एवेदं सर्वम् । यद्भूतं यच्च भव्यम् ।

निष्कलो निरञ्जनो निर्विकल्पो निराख्यातः शुद्धो देव एको नारायणः ।

न द्वितीयोऽस्ति कश्चित् । य एवं वेद ।

स विष्णुरेव भवति स विष्णुरेव भवति ॥२॥

ओमित्यग्रे व्याहरेत् । नम इति पश्चात् ।

नारायणायेत्युपरिष्टात् । ओमित्येकाक्षरम् ।

नम इति द्वे अक्षरे । नारायणायेति पञ्चाक्षराणि ।

एतद्वै नारायणस्याष्टाक्षरं पदम् ।

यो ह वै नारायणस्याष्टाक्षरं पदमध्येति ।

अनपब्रुवः सर्वमायुरेति । विन्दते प्राजापत्यं रायस्पोषं गौपत्यम् ।

ततोऽमृतत्वमश्नुते ततोऽमृतत्वमश्नुत इति । य एवं वेद ॥३॥

प्रत्यगानन्दं ब्रह्म पुरुषं प्रणवस्वरूपम् । अकार उकार मकार इति ।

तानेकधा समभवत्तदेतदोमिति । यमुक्त्वा मुच्यते योगी जन्मसंसार-बन्धनात् ।

ॐ नमो नारायणायेति मन्त्रोपासकः । वैकुण्ठभुवनलोकं गमिष्यति ।

तदिदं परं पुण्डरीकं विज्ञानघनम् । तस्मात् तडिदाभमात्रम् ।

ब्रह्मण्यो देवकीपुत्रो ब्रह्मण्यो मधुसूदनोम् ।

सर्वभूतस्थमेकं नारायणम् । कारणरूपमकार परब्रह्मोम् ।

एतदथर्वशिरो योऽधीते प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति ।

सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति ।

माध्यन्दिनमादित्याभिमुखोऽधीयानः पञ्चपातकोपपातकात् प्रमुच्यते ।

सर्ववेदपारायणपुण्यं लभते ।

नारायणसायुज्यमवाप्नोति नारायणसायुज्यमवाप्नोति ।

य एवं वेद । इत्युपनिषत् ॥४॥

**********************