श्री मल्हारी माहात्म्य अध्याय १३ वा

लोहभारसहस्त्राणांगदयाकाशतुंगया ॥ जघानमूर्घ्निसहसाजहौतांसचखेटकात् ॥१७॥

अवीवदच्चद्धारंतुच्छंभैरवतेबलम् ॥ उत्तुंगोसिचपीनोसिनि:सारत्वान्महालघु: ॥१८॥

तदाकर्ण्यवचस्तस्यपुनारोषान्मदोद्धतम् ॥ जिहिंसबाणैर्वेगेनसहस्त्रप्रसवक्षमै: ॥१९॥

तानागताञ्छरान्वीक्ष्यकरवालेनसोऽच्छिनत् ॥ सम्यक्‍जितेंद्रियोयोगीचित्तेनविषयानिव ॥२०॥

तत:स राक्षस:क्रूरोक्षुरप्राणांशताधिकम् ॥ सहस्त्रंसंदधेज्यायांशराणामग्नितेजसाम् ॥२१॥

भस्मीचकारतान्बाणान्हुंकारेणमहेश्वर: ॥ तमताडयदुग्रेणकिरीटेचमहेषुणा ॥२२॥

उज्जग्मुस्तत्ररत्नानिखनित्रेणाकरेयथा ॥ अभ्यधावत्ततोदैत्यंसंहर्त्ताभैरव:स्वयम् ॥२३॥

चंद्रहासेनतीक्ष्णेनरंहसास्यशिरोऽच्छिनत् ॥ तावत्सहरभास्योभृद्भुजंशंभोर्ददंशच ॥२४॥

तत:कृत्तिकयाशंभुस्तंजघानरिपुंरुषा ॥ शस्त्रिकांतांमुखेनैवजग्राहघुटिकामिव ॥२५॥         

अथशंभुस्त्रिशूलेनछेदयामासतंजवात् ॥ उरस्थलंपृष्ठवंशंयथाभिद्यतितत्क्षणात् ॥२६॥

दैत्येशोथाभवत्तुंगस्तुरंगवदन:क्षणात् ॥ चकोरहेषामत्युग्रांजगत्क्षोभविधायिनीम् ॥२७॥

अर्धचंद्रेणबाणेनग्रीवांतस्याच्छिनच्छिव: ॥ तस्याभूत्कौंजरीग्रीवाशंडादंडविराजिता ॥२८॥

तांजघानकुठारेणतीक्ष्णधारेणमूर्धनि ॥ ततोऽसौतुरगारुढ:साद्यभूदुग्रखड्गवान् ॥२९॥

निहन्यमान:शस्त्रौघैर्दुर्धरोऽसौमहेश्वरम् ॥ जघानकरवालेनभुजमध्येमदोद्भत: ॥३०॥

तेनभूषनागेंद्र:प्रहारेणचखंडच ॥ ततोमुमोचसहसावह्नयस्त्रंगिरिजापति: ॥३१॥

सतेनव्याकुलीभूतोपपाताश्वेनसंयुत: ॥ जलेयत्रतुरंगाख्यमभूत्तीर्थंसुपुण्यम् ॥३२॥

अथनाराचतीक्ष्णाग्रैर्ब्रह्मांडंसमपूरयत् ॥ दैत्यराज:शिवंलक्षीकृत्यसर्वंनिरंतरम् ॥३३॥

अंगेतस्यशरा:शंभोर्विश्वनाटयनटस्यच ॥ ललाटपट्टेमुकुटेकपोलेकुंडलद्वये ॥३४॥

भुजेषुवक्षसिक्रूरालग्नामग्ना:समंतत: ॥ स्कंधयोर्नाभिदेशेचग्रीवास्कंधद्वयांतरे ॥३५॥

मुंडमालाशरैर्भिन्नाशंभोर्दैत्यस्यसंगरे ॥ मृतस्यमरणंप्राप्तमहोचित्राविधेर्गति: ॥३६॥

क्रुध्यंतिशरनिर्भिन्ना:शिवभूषाभुजंगमा: ॥ दैत्येनामंत्रिता:कालाइवरेजु:फणान्विता: ॥३७॥

अदुनोच्चद्रमा:शंभोर्जटाजूटगतस्तदा ॥ दैत्यराजस्यबाणैर्हिवैरस्थानस्थिते:फलम् ॥३८॥

अथतंदुर्धरंदृष्ट्वामहावीरंमणि:शिव: ॥ ज्वलज्ज्वलनसंकाशंशूलमुग्रंमुमोचह ॥३९॥

तदाहतंपरशुनाचक्रखड्गशरोत्करै: ॥ निवार्यमाणोदैत्येनप्राप्तंकर्मेवपूर्वजम् ॥४०॥

तेनोरविसिनिर्भिन्नास्त्रिशूलेनसदैत्यराट्‍ ॥ पपातैविह्वलोभूमौभ्रमल्लोचनपुत्रिक: ॥४१॥

तदामूर्ध्रिपदंशंभुर्यावदुच्चालयत्यहो ॥ दैत्येनपरयाभक्त्यास्थापितंनिजमूर्धनि ॥४२॥

क्वयास्यसिचदेवेशवैरेणपतितोषित: ॥ दृष्टोऽस्यंतेरेणमृत्युस्त्वांनमुंचामिसर्वथा ॥४३॥

निजशौर्येणसंतुष्टंनुनावजगदीश्वरम् ॥ दृष्टंसाक्षात्कृपापात्रीभूतोऽसौदेत्यपुंगव: ॥४४॥

मणिरुवाच ॥

नमस्तेभूतनाथायसर्वांतर्यामिणेनम: ॥ नमोरुद्रायरौद्रायनमस्तेदानवारये ॥४५॥

नम:शुद्धायशांतायकैवल्यपतयेनम: ॥ नमोरत्नावलीचंचन्मुकुटायासिपाणये ॥४६॥

नमोदेवाय महतेनमोगंगाप्रियायते ॥ नम:कमलकिंजल्कपुंजपिंजररेतसे ॥४७॥

चंद्रचंचत्कलामौलेत्रिनेत्रायनमोनम: ॥ नमोदयासमुद्रायदेवदेवायशाश्वते ॥४८॥

मयूरपिच्छचमरैर्वीज्यमानायतेनम: ॥ सप्तकोटिगणाकीर्णसैन्यायशिवतेनम: ॥४९॥

नमस्त्रिशूलहस्तायनमस्तेत्रिगुणात्मने ॥ नम:परमहंसायनम: पात्रधरायते ॥५०॥

नम:कारुण्यपूर्णायनमस्तेस्वस्तिकारिणे ॥ नमोभक्तजनानंदविधानविधयेनम: ॥५१॥

नम:परमकैवल्यदायिनेविश्वधारिणे ॥ डमड्डमरुडांकारकारिणेतेनमोनम: ॥५२

मार्तंडभैर्व उवाच ॥

तुष्टोहमेकभावेनमणेभक्तयाचपूर्णया ॥ वरंवृणीष्वचित्तस्थंतुभ्यंदास्यामिनिश्चितम् ॥५३॥

मणिरुवाच ॥

यदितुष्टोऽसिदेवेशकृपयामणिसूदन ॥ मत्कृतंयद्भवत्स्तोत्रममुष्यपठनान्नृणाम् ॥५४॥

जायतेलक्ष्मीरतुलादानाद्विश्वोपकारिणी ॥ सर्वभोगप्रदापुत्रवाजिवारणसुंदरा ॥५५॥

मोक्षश्चांतेरणेशौर्यंवाणीनवरसोज्ज्वला ॥ मच्छिरस्तवपादाधोभूयाद्देवनिरंतरम् ॥५६॥

तुरंगसहितंरुपंमदीयंतवसन्निधौ ॥ श्रीमार्तंडभैरव उवाच ॥ मणेवृत्तंत्वयायद्यत्तत्तत्तेभवतुध्रुवम् ॥५७॥

त्वंयाहिपरमंमोक्षंशाश्वतंममशासनात् ॥ श्रृण्वतामावयोयुद्धंसिद्धय:संतुसर्वदा ॥५८॥

इतिश्रीब्रह्मांडपुराणेमणिकासुरवधोनामत्रयोदशोऽध्याय: ॥१३॥