ओंवाळूं आरती मदनगोपाळा।
श्यामसुंदर गळा वैजयंतीमाळा।।धृ।।
चरणकमल ज्याचे अति सुकुमार।
ध्वजवज्रांकुश ब्रीदाचे तोडर ओंवाळूं।।1।।

नाभिकमल ज्याचें ब्रह्मयाचें स्थान।
हृदयीं पदक शोभे श्रीवच्सलांछन। ओंवाळूं।।2।।

मुखकमल पाहतां सुखाचिया कोटी।
वेधलें मानस हारपली दृष्टी। ओंवाळूं।।3 ।।

जडित मुगुट ज्याचा देदीप्यामान।
तेणें तेजें कोंदलें अवघें त्रिभुवन। ओंवाळूं।।4।।

एका जनार्दनीं देखियलें रूप।
रूप पाहतां जाहलें अवघें तद्रूप। ओंवाळूं।।5 ।।