नैतिक कथा : स्वतःची तुलना इतरांशी करू नका

हंसाने उत्तर दिले, "हो, मी खूप आनंदी होतो, जोपर्यंत मी पोपट पाहिला नाही. त्याला पाहिल्यानंतर, मला वाटते की पोपट पृथ्वीवरील सर्वात सुंदर प्राणी आहे. आमच्या दोघांच्या शरीराचा रंग सारखाच आहे, पण पोपटाच्या शरीरावर दोन रंग आहे. त्याच्या मानेभोवती एक लाल वलय आणि एक चमकदार हिरवा रंग आहे. तो खरोखरच सुंदर होता." आता कावळ्याला वाटले की हंस पोपटास सर्वात सुंदर म्हणत आहे, म्हणून त्याला त्याला बघायलाच हवे होते.

कावळा पोपटाकडे गेला आणि त्याने विचारले, "भाऊ, दोन रंग असल्यामुळे तू खूप आनंदी असशील ना?"

पोपटाने उत्तर दिले, "हो, जोपर्यंत मी मोराला पाहिले नाही तोपर्यंत मी आनंदी होतो. माझ्या अंगावर फक्त दोनच रंग आहे, पण मोराच्या अंगावर अनेक वेगवेगळे रंग आहे."

कावळ्याने विचार केला, "सर्वात आनंदी कोण आहे ते मी शोधून काढेन. म्हणून, मला मोराला भेटायलाच हवे."

कावळ्याने जंगलात मोराचा शोध घेतला, पण त्याला एकही सापडला नाही. मोराचा शोध घेत असताना तो प्राणीसंग्रहालयात पोहोचला. त्याने पाहिले की मोराला बघायला बरेच लोक आले होते आणि त्याच्याभोवती मोठी गर्दी जमली होती.

सर्वजण निघून गेल्यावर, कावळ्याने मोराला विचारले, "भाऊ, तू जगातला सर्वात सुंदर आणि रंगीबेरंगी प्राणी आहेस. लोक तुझ्यासोबत फोटो काढत होते. तू खूप आनंदी असशील, आणि तू जगातला सर्वात आनंदी प्राणी असशील ना?"

हे ऐकून मोर उदासपणे म्हणाला, "दादा, मी सुंदर असून काय फरक पडतो?"

"लोक मला या प्राणिसंग्रहालयात कैद करून ठेवतात, पण तुला कोणीही कैद करून ठेवत नाही आणि तुला पाहिजे तिथे तू मुक्तपणे फिरू शकतोस. त्यामुळे, तू जगातला सर्वात समाधानी आणि आनंदी प्राणी असशील, कारण तू मुक्तपणे जगतो." दुसऱ्या कोणीतरी त्याच्या आयुष्याचे महत्त्व समजावून सांगितल्यामुळे कावळ्याला आश्चर्य वाटले.

तात्पर्य : दुसऱ्यांचे छोटे आनंदही आपल्याला मोठे वाटतात, तर आपण आपल्या स्वतःच्या मोठ्या आनंदाकडे दुर्लक्ष करतो.

Edited By- Dhanashri Naik