नैतिक कथा : हत्तीला झाला अहंकार

एके दिवशी, एका म्हाताऱ्या आणि अनुभवी बेडकाने त्या हत्तीला प्रेमाने समजावून सांगितले, "अरे भावा, तू रोज इथे पाणी प्यायला येतोस आणि आमच्या अनेक भावांना त्रास देतोस. चालताना खाली का बघत नाहीस?

आम्ही लहान असू, पण आम्हालाही त्रास होतो." हत्ती गर्जना करत म्हणाला, "तुमच्यासारख्या किड्यांची काळजी घेणं माझ्या आवाक्याबाहेरचं आहे.

तुम्ही माझ्या नखाएवढे लहान आहात. तुमच्यापैकी काही मेले तर काय फरक पडणार आहे?" तो बिचारा म्हातारा बेडूक त्या गर्विष्ठ हत्तीला काय बोलणार होता? तो गप्प झाला.

तो जवळच्या लहान प्राण्यांशी बोलला. जवळच्याच एका बिळात काही उंदीर राहत होते.

बेडकाने उंदरांना आपली अडचण सांगितली. एक उंदीर म्हणाला, "अहो, आपण तर फक्त हत्तीच्या नखाएवढेच आहोत. पण जर आपण सगळे एकत्र आलो, तर आपण त्या मोठ्या हत्तीलाही टक्कर देऊ शकतो."

उंदरांना तलावाजवळील डास माहीत होते. ते डासांशी बोलले आणि ते त्यांच्यात सामील व्हायला तयार झाले. त्या सर्वांनी मिळून एक सैन्य तयार केले. दुसऱ्या दिवशी, जेव्हा हत्ती आला, तेव्हा सगळे आधीच तयार होते. हत्तीने आपली सोंड खाली करताच, एक उंदीर त्याच्या सोंडेला चिकटला. हत्ती दचकला. त्याच क्षणी, दुसरा एक उंदीर त्याच्या सोंडेवर उडी मारून थेट त्याच्या डोळ्यांवर झेपावला. आणि चावायला लागले. हत्ती किंचाळला, आणि मग डासांच्या एका संपूर्ण सैन्याने त्याच्यावर हल्ला केला. काय होत आहे हे हत्तीला कळत नव्हते. तो पळू लागला आणि डास त्याच्या मागे गेले. तो पडेपर्यंत ते त्याला चावतच राहिले. त्या दिवशी तो पुन्हा तिथे कधीच परत आला नाही. अशाप्रकारे, त्या लहान प्राण्यांनी मिळून एका प्रचंड, गर्विष्ठ हत्तीचा पराभव केला.

तात्पर्य : गर्वाचे घर नेहमी खाली असते. 

Edited By- Dhanashri Naik