कोन्यात झोपली सतार, सरला रंग

बोलला हळू तो दबकत नवख्यावाणी

'मम प्रीति आहे जडली तुजवर राणी'

नीतिचा उघडिला खुला जिथे व्यापार

बावळां तिथें हा इष्कां गणितो प्यार;

हासुनी म्हणाले, 'दाम वाढवा थोडा...

या पुन्हा, पान घ्या... निघून गेला वेडा!

राहिलें चुन्याचे बोट, थांबला हात

जाणिली नाहि मी थोर तयाची प्रीत

पुन:पुन्हा धुंडिते अंतर आता त्याला

तो कशास येइल भलत्या व्यापाराला?

तो हाच दिवस हो, हीच तिथी, ही रात

ही अशीच होत्यें बसलें परि रतिक्लांत

वळुनी न पाहतां, कापित अंधाराला

तो तारा तुटतो - तसा खालती गेला

हा विडा घडवुनी करितें त्याचे ध्यान

त्या खुळ्या प्रीतिचा खुळाच हा सन्मान;

ही तिथी पाळितें व्रतस्थ राहुनि अंगे

वर्षात एकदा असा 'जोगिया' रंगे

कवी : ग. दि. माडगूळकर