मुलांची शाळेत जाण्यासाठी मनाची किती तयारी, कशी दूर होईल भीती ?

आपण मुलांशी ईमानदारीने यावर चर्चा करयला हवी. परंतू त्यांच वय काय हे जाणून चर्चेला विस्तार द्यावा. 

मुलं लहान असल्यास किंवा सात- आठ वर्षांपर्यंतच्या मुलांना या आजारातून बाहेर पडणे शक्य असल्याचं आश्वासन द्यावं. आपल्याला काहीही कल्पना नसली तरी त्यांना सकारात्मक बाजू दाखवणे गरजेचे आहे.

सोबतच त्यांना सशक्त करण्याची गरज आहे. सशक्त करणे म्हणजे त्यांना यांची समजूत देणे की संसर्गाचा धोका कशा प्रकारे टाळता येऊ शकतो.

सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे त्यांना याबद्दल माहीती देताना आपली बोलण्याची टोन साधी असावी न की भीतीदायक.

त्यांना हात कसे धुवायचे, लोकांपासून किती लांब राहयचे, तसेच वारंवार तोंडात हात टाकणे किंवा चेहर्‍यावर हात फिरवण्याची सवय कशा प्रकारे सोडवावी हे अगदी प्रेमाने समजवून सांगायला हवे.

त्यांता टिशूचा वापर करुन डस्टबिनमध्ये फेकणे तसेच वारंवार हात धुणे, स्वच्छता बाळगणे याबद्दल सांगावे.

त्यांना भरपूर प्रश्न विचारु द्या आणि शक्योतर त्याचे सकारात्मक उत्तर द्या. जसे की सावधगिरी बाळगली तर यापासून वाचता येऊ शकतं किंवा घरातील सर्व लोकं सुरक्षित आहे कारण आपण नियमांचे पालन करत आहोत. तसेच यात सामान्यपणे आजार होतो तशाच प्रकारे एक- दोन दिवस वेदना सहन कराव्या लागतात आणि आजार पूर्णपणे बरा होता.

त्यांना सर्व सूचना दिल्यावर लगेच हलक्या फुलक्या मनोरंजक सांगाव्या ज्याने त्यांना गार्भीयही कळेल पण भीती बसू नये हे ही सुनिश्चित करता येईल.