आई एक नाव असत घरातल्या घरात गजबजलेलं गाव असत

जत्रा पांगते पाल उठतात

पोरक्या जमिनीत उमाळे दाटतात

आई मनामनात तशीच ठेउन जाते काही

जिवाचे जिवालाच कळावे अस जाते देऊन काही

आई असतो एक धागा

वातीला उजेड दाखवणारी समईतील जागा

घर उजळते तेव्हा तीच नसत भान

विझून गेली अंधारात की सैरावैरा धावायलाही कमी पड़त रान

आई घरात नाही मग कुणाशी बोलतात गोठ्यात हंबरणाऱ्या गाई ?

आई खरच काय असते,

लंगड्याचा पाय असते, वासराची गाय असते

दुधावरची साय असते, लेकराची माय असते

आई असते जन्माची शिदोरी

सरतही नाही आणि उरतही नाही.

 - फ. मु. शिंदे