आशा भोसले यांच्या 'दम मारो दम' या सुपरहिट गाण्यावर बंदी घालण्यात आली होती
आठ दशके आपल्या मधुर आवाजाने अधिराज्य गाजवणाऱ्या आशा भोसले यांच्या निधनाने चित्रपटसृष्टी शोकसागरात बुडाली आहे. १२ एप्रिल २०२६ रोजी, वयाच्या ९२ व्या वर्षी मुंबईतील ब्रीच कँडी रुग्णालयात त्यांचे निधन झाले. चाहते आणि सेलिब्रिटी सोशल मीडियावर त्यांना श्रद्धांजली वाहत आहेत.
आशा भोसले यांनी त्यांच्या संपूर्ण कारकिर्दीत सर्व प्रकारची गाणी गायली. १९७१ साली प्रदर्शित झालेल्या 'हरे रामा हरे कृष्णा' या चित्रपटातील 'दम मारो दम' हे गाणे त्यांच्या कारकिर्दीतील एक महत्त्वाचा टप्पा ठरले. हे गाणे त्या काळात इतके धाडसी मानले गेले होते की, ऑल इंडिया रेडिओने त्यावर बंदी घातली आणि दूरदर्शनने ते प्रसारित करण्यास नकार दिला.
त्या गाण्यात झीनत अमान हिप्पी लूकमध्ये चिलम ओढताना दिसली होती, जे त्या काळासाठी खूपच धाडसी आणि असामान्य होते. त्यावेळी देशातील अमली पदार्थांच्या समस्येबद्दल चिंता वाढत होती आणि अनेकांनी हे गाणे त्याला प्रोत्साहन देत असल्याचा आरोप करत त्यावर टीका केली.
दम मारो दम' या गाण्यावरून निर्माण झालेला वाद इतका तीव्र झाला की, ऑल इंडिया रेडिओने त्याच्या प्रसारणावर बंदी घातली. जेव्हा दूरदर्शनवर 'हरे रामा हरे कृष्णा' हा चित्रपट प्रसारित झाला, तेव्हा चित्रपटातून ते गाणे पूर्णपणे काढून टाकण्यात आले.
असे असूनही, आर.डी. बर्मन यांच्या संगीताची आणि आशा यांच्या आवाजाची जादू अशी होती की हे गाणे तरुणांमध्ये लोकप्रिय झाले. ड्रग्स आणि हिप्पी संस्कृतीवर व्यंग करण्यासाठी लिहिलेल्या या गाण्याने आशा भोसले यांना फिल्मफेअर सर्वोत्कृष्ट पार्श्वगायिका पुरस्कार मिळवून दिला. आजही हे गाणे प्रत्येक पार्टीची शान मानले जाते.
आशा भोसले आणि आर.डी. बर्मन (पंचम दा) यांच्या जोडीने भारतीय चित्रपट संगीताला पूर्णपणे बदलून टाकले. लता मंगेशकर यांच्या आवाजात शुद्धता आणि गांभीर्य होते, तर आशा यांच्या आवाजात खोडकरपणा, खेळकरपणा आणि आधुनिकता होती. 'पिया तू अब तो आजा', 'ओ हसीना झुल्फों वाली' आणि 'चुरा लिया है तुमने जो दिल को' यांसारख्या गाण्यांमुळे त्यांना 'अष्टपैलू गायिका' ही उपाधी मिळाली.
२० हून अधिक भाषांमध्ये १२,५०० हून अधिक गाणी रेकॉर्ड केल्याबद्दल आशा भोसले यांच्या नावावर गिनीज वर्ल्ड रेकॉर्ड आहे. १९४३ मध्ये आपले पहिले गाणे रेकॉर्ड केल्यापासून, आशा भोसले काळासोबत बदलत गेल्या आहेत. साठच्या दशकात त्या जितक्या प्रासंगिक होत्या, तितक्याच त्या नव्वदच्या दशकातही प्रासंगिक राहिल्या.
Edited By - Priya Dixit
