श्रीहनुमत्भुजङ्गस्तोत्रम्

नटन्तं ज्वलन्तं हनूमन्तमीडे ॥७॥

नखध्वस्तजंभारिदम्भोलिधारं

भुजाग्रेण निर्धूतकालोग्रदण्डम् ।

पदाघातभीताहिजाताऽधिवासं

रणक्षोणिदक्षं भजे पिङ्गलाक्षम् ॥८॥

महाभूतपीडां महोत्पातपीडां

महाव्याधिपीडां महाधिप्रपीडाम् ।

हरत्याशु ते पादपद्मानुरक्तिः

नमस्ते कपिश्रेष्ठ रामप्रियाय ॥९॥

सुधासिन्धुमुल्लङ्घ्य सान्द्रे निशीथे

सुधा चौषधीस्ताः प्रगुप्तप्रभावाः ।

क्षणे द्रोणशैलस्य पृष्ठे प्ररूढाः

त्वया वायुसूनो किलानीय दत्ताः ॥१०॥

समुद्रं तरङ्गादिरौद्रं विनिद्रो

विलङ्घ्योडुसङ्घं स्तुतो मर्त्यसंघैः ।

निरातङ्कमाविश्य लङ्कां विशङ्को

भवानेव सीतावियोगापहारी ॥११॥

नमस्ते महासत्वबाहाय नित्यं

नमस्ते महावज्रदेहाय तुभ्यम् ।

नमस्ते पराभूतसूर्याय तुभ्यं

नमस्ते कृतामर्त्यकार्याय तुभ्यम् ॥१२॥

नमस्ते सदा ब्रह्मचर्याय तुभ्यं

नमस्ते सदा वायुपुत्राय तुभ्यम् ।

नमस्ते सदा पिङ्गलाक्षाय तुभ्यं

नमस्ते सदा रामभक्ताय तुभ्यम् ॥१३॥

हनूमत्भुजङ्गप्रयातं प्रभाते

प्रदोषे दिवा चार्द्धरात्रेऽपि मर्त्यः ।

पठन् भक्तियुक्तः प्रमुक्ताघजालः

नराः सर्वदा रामभक्तिं प्रयान्ति ॥१४॥