श्री कोकिळा माहात्म्य अध्याय पंचविसावा

देव वनिता पाहून ॥ ललिता पुसे तयालागुन ॥ तुह्मी हें काय व्रत करितां पूर्ण ॥ तें मजलागीं सांगावें ॥१२॥

ललितेचें वाक्य ऐकोन ॥ देवललना म्हणती तये लागून ॥ कोकिळाव्रत हें पूर्ण ॥ आम्ही जाण करीतसे ॥१३॥

तूं हें व्रत करी निर्धारी ॥ पुत्र होईल तुज सुंदरी ॥ व्रत तिनें केलें मास भरी ॥ कोकिळा देवीचें तत्वता ॥१४॥

कोकिळेच्या प्रसादेंकरुन ॥ शिव होते झाले प्रसन्न ॥ ब्राह्मणासी दिधलें वरदान ॥ पुत्र होईल तुजलागी ॥१५॥

मग शिवाच्या वरदें करुन ॥ पुत्र झाला दैदीप्य्मान ॥ स्वरुपें जैसा चंद्र पूर्ण ॥ सुवर्ण कांती तयाची ॥१६॥

त्या पुत्रातें पाहून ॥ ब्राह्मणाचें समाधान ॥ ऐसा पुत्र गुणनिधान ॥ अम्हालागीं प्राप्त जाहला ॥१७॥

ऐसा तो पुत्र सुलक्षण ॥ दिवसेंदिवस वाढे जाण ॥ कोणे एके समयी पूर्ण ॥ जाता झाला यमुनातीरा ॥१८॥

त्या यमुनेच्या तटाप्रती ॥ कोणीएक मुनी तप करी निश्चितीं ॥ त्याचा कमंडलू निश्चिती ॥ घेऊनियां पळाला ॥१९॥

मुनीनें ध्यान केलें विसर्जन ॥ कमंड्दलू जवळी न दिसे जाण ॥ इकडे तिकडे करी भ्रमण ॥ कमंडलू लागीं करीतसे ॥२०॥

मग तो पुसे जनाप्रती ॥ कमंडलू कोणे नेला निश्चिती ॥ तो जन सांगती तयाप्रती ॥ बाळें नेला तत्वतां ॥२१॥

ऐसें जनाचें ऐकोनी वचन ॥ मुनीनें करुनियां श्रवण ॥ म्हणता झाला तयालागुन ॥ तो मरण पावेल निश्चितीं ॥२२॥

ब्राह्मणाचा पुत्र घरीं ॥ पावता झाला निर्धारीं ॥ कमंडलू त्या अवसरीं ॥ त्याच्या पित्यानें देखिला ॥२३॥

पिता म्हणी पुत्रालागोनी ॥ हें पात्र आणिलें कोठोनी ॥ तो वचन न बोले कांही ॥ उगाच स्वस्थ रहात ॥२४॥

त्याचे होते सवंगडि मुलें ॥ ब्राह्मणें तयासी पुसिलें ॥ कमंडलू आणिला सांगा वहिले ॥ न सांगतां शिक्षा करीन ॥२५॥

बाळें म्हणती विप्रालागुनी ॥ एक मुनी बैसला ध्यानीं ॥ त्याचा कमंडलू घेऊनी ॥ पळाला हा गृहाप्रती ॥२६॥

मुनीनें ध्यान विसर्जून ॥ चहुंकडे पाहें अवलोकून ॥ मग तुझ्या पुत्रालागून ॥ शापशस्त्रें ताडिले ॥२७॥

या कारणे तूं ब्राह्मणा ॥ शरण जाई तपोधना ॥ मग तो करील शापमोचना ॥ तुझ्या पुत्राचें ते क्षणीं ॥२८॥

पिता म्हणे पुत्रालागून ॥ तूं जाईं ऋषी शरण ॥ कमंडलू देई तयालागूनी ॥ परमभावें विनऊनियां ॥२९॥

ऐसें पित्याचें वचन ॥ पुत्रें करुनी श्रवण ॥ खालीं मान घालून ॥ स्फुंदस्फुंदो रडतसे ॥३०॥

विप्र म्हणे बाळकालागूनी ॥ तुम्ही आम्ही सकळ मिळोनी ॥ ब्राह्मणाजवळ जाऊनी ॥ करुं शांतवन तयाचें ॥३१॥

कृष्ण म्हणे धर्मा अवधारीं ॥ पुढले अध्यायीं निर्धारी ॥ पुण्यपावन श्रवण करी ॥ कथा संपूर्ण ब्राह्मणाची ॥३२॥

इति श्रीस्कंद ब्रह्मोत्तरखंडे ॥ कोकिळामहात्म्य ॥ पंचविंशतिंतमोऽध्याय: अध्याय ॥२५॥

॥ श्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥

॥ अध्याय २५ वा समाप्त: ॥