भूपाळी संतांची

मिराबाई तुझेसाठी । दूध-तुपे भरुनी वाटी ।

तुझे लावावया ओठी । लक्ष लावुनी बैसली ॥९॥

नामदेवाची जनी दासी । घेऊनि आली तेल-तुपासी ।

तुज न्हाऊ धालावयासी । उभी ठेली महाद्वारी ॥१०॥

गूळ-खोबरे भरुनी गोणी । घेउनि आला तुकया वाणी ।

वह्या राखिल्या कोरडया पाणी । भिजो दिल्या नाही त्वा ॥११॥

आला चोखामेळा महार । स्वामी करीतसे जोहार ।

त्याचा करोनिया उद्धार । संतमेळी स्थापिला ॥१२॥

हरिभजनाविण वाया गेले । ते नरदेही बैल झाले ।

गोर्यााकुंभारे आणिले । खेळावया तुजलागी ॥१३॥

गरुडपारी हरिरंगणी । टाळमृदुंगाचा ध्वनी ।

महाद्वारी हरिकीर्तनी । तल्लिन कान्हा हरिदास ॥१४॥

निजानंदे रंगे पूर्ण । सर्वही कर्में कृष्णार्पण ।

श्रीरंगानुजतनुज शरण । चरणसेवा करीतसे ॥१५॥