महादेवाला 3 अंक का आवडतो? याचे रहस्य जाणून घेण्यासाठी एक मनोरंजक कथा

क्रमांक 3 हा शुभ अंक मानला जात नाही परंतु जर तो भगवान शिवाशी संबंधित असेल तर हा क्रमांक 3 त्यांना आणि त्याच्या भक्तांना अनेक मार्गांनी जोडतो. हे 3 क्रमांक भगवान शिवाच्या प्रत्येक पैलूशी अशा प्रकारे जोडलेले आहेत की ही संख्या सामान्य संख्येऐवजी आध्यात्मिक संख्या बनली आहे. जर आपण नीट पाहिलं तर भगवान शिवाला तीन कड्या आहेत, त्रिशूळात तीन कड्या आणि तीन डोळे आहेत. त्यांना त्रिकालदर्शी आणि त्रिदेव म्हणतात आणि त्यांना अर्पण केलेल्या बेलपत्रातही तीन पाने असतात. तीनच्या संख्येत या गोष्टींच्या उपस्थितीचे भक्तांसाठी अनेक आध्यात्मिक अर्थ आहेत, जे खालीलप्रमाणे आहेत -

त्रिपुंड: भगवान शिवाच्या कपाळावर तिलकाच्या तीन रेषा आहेत, ज्यांना 'त्रिपुंड' देखील म्हणतात. हे तीन गुण दर्शवतात: आत्मशरक्षण, आत्मप्रचार, आणि आत्मबोध.

त्रिशूल: भगवान शिवाच्या त्रिशूळाचे तीन भाग आहेत, जे त्यांच्या शक्ती आणि पराक्रमाचे प्रतीक आहे. त्रिशूलमध्ये आकाश, पृथ्वी आणि पाताळ यांचा समावेश होतो. त्रिशूल तामसिक गुण, राजसिक गुण आणि सात्विक गुण या तीन गुणांशी देखील संबंधित आहे.

त्रिनेत्र: भगवान शिवाला तीन डोळे आहेत, जे त्यांचे ज्ञान, मन आणि आनंद दर्शवतात.

भगवान शिवाशी संबंधित 3 संख्यांचे रहस्य

शिवपुराणातील त्रिपुरी दाह कथेत शिवाशी संबंधित तीन अंकांचे रहस्य उलगडले आहे. या आख्यायिकेनुसार तीन राक्षसांनी तीन उडणारी शहरे निर्माण केली आणि या शहरांना त्रिपुरा असे नाव दिले. ही तीन शहरे वेगवेगळ्या दिशेने उडत राहिली. असुर दहशत निर्माण करून शहरांमध्ये जात असत, त्यामुळे कोणीही त्यांचे काहीही नुकसान करू शकत नव्हते. या तीन नगरांचा नाश केल्याशिवाय या तीन राक्षसांचा नाश होऊ शकत नव्हता, परंतु ही शहरे नष्ट करण्यात अडचण आली. तिघांनाही एकाच बाणाने मारता आले असते, पण तिघेही वेगवेगळ्या दिशेने उडत राहिले, त्यामुळे त्यांना एका ओळीत ठेवणे अशक्य होते. दैत्यांच्या दहशतीने देवांनाही खूप त्रास झाला. म्हणून त्यांनी भगवान शंकराचा आश्रय घेतला.

तेव्हा भगवान शिवांनी त्यांची विनंती ऐकून पृथ्वीला रथ बनवले आणि सूर्य आणि चंद्र त्या रथाची चाके बनले. मदार पर्वताला धनुष्य बनवून त्यावर कालसर्प आदिेशाची तार चढवली. भगवान विष्णू धनुष्याचे बाण झाले. 

ते या शहरांचा बराच वेळ पाठलाग करत राहिले, जेणेकरून त्यांना एका सरळ रेषेत पाहून त्यांचा नाश करता येईल. मग एके दिवशी तो क्षण आला, जेव्हा तिन्ही शहरे एका सरळ रेषेत आली आणि भगवान शिवाने बाण मारला. भगवान शंकराच्या बाणांनी तिन्ही शहरे जळून खाक झाली. भगवान शंकरांनी या तीन नगरांची भस्म आपल्या शरीरावर लावली. म्हणूनच शिवाला त्रिपुरारी असेही म्हटले जाते आणि तेव्हापासून भगवान शिवाच्या उपासनेत तिघांचे विशेष महत्त्व असल्याचे मानले जाते.