जातक कथा: अहंकारी सिंह

एके दुपारी, सिंह एका झाडाखाली झोपला होता. जवळच एक डास घोंगावत होता, ज्यामुळे सिंहाच्या झोपेत व्यत्यय आला. तो डासाला म्हणाला, "ए डासा, मी झोपलो आहे हे तुला दिसत नाही का? इथून निघून जा, नाहीतर मी तुला चिरडून टाकीन."

सिंहाच्या शब्दांनी आणि वागण्याने डासाला खूप वाईट वाटले. तो आपल्या सोबती डासांकडे गेला आणि त्यांना सर्व काही सांगितले. सिंहाच्या शब्दांनी सर्व डासांना वाईट वाटले. त्यांनी या विषयावर सिंहाशी एकत्र बोलण्याचे ठरवले. सर्व डास सिंहाजवळ गेले आणि म्हणाले, "वनराज, आम्हाला तुमच्याशी बोलायचे आहे."

"वनराज, आम्हाला तुमच्याशी बोलायचे आहे."तुझ्यासारख्या व्यक्तीशी बोलायला माझ्याकडे वेळ नाही," सिंह म्हणाला. "वनराज, तुम्ही खूप शक्तिशाली असाल. पण याचा अर्थ असा नाही की तुम्ही इतर प्राण्यांची थट्टा करावी किंवा त्यांना कमी लेखावे," डास म्हणाला.

"मी जे बोललो ते सत्य आहे! मी सर्वात शक्तिशाली आहे, आणि मला कोणीही हरवू शकत नाही." गर्वाने भरून सिंह गर्जना करत म्हणाला.

"तेवढं नाही! तू शक्तिशाली असलास, तरी गरज पडल्यास कोणालाही सामोरे जाऊन हरवण्याची ताकद आमच्यातही आहे. आम्ही तुलाही हरवू शकतो." डास शांत बसले नाहीत.

हे ऐकून सिंह हसला आणि म्हणाला, "तुम्ही मला हरवणार? माझ्यासमोर येऊन असं बोलायची तुमची हिम्मत कशी झाली? तुम्हाला माझ्या ताकदीची कल्पना नाही. नाहीतर तुम्ही असं कधीच बोलला नसता. अजून वेळ आहे. इथून चालते व्हा, नाहीतर कोणीही वाचणार नाही."

सिंहाच्या गर्वाने डासांना संताप आला. त्याला धडा शिकवण्याचा त्यांनी निश्चय केला होता. ते सर्व एकत्र आले आणि त्यांनी सिंहावर हल्ला केला. ते त्याला सर्वत्र चावू लागले. तो वेदनेने कण्हला. इतक्या डासांचा सामना करणे त्याच्या शक्तीच्या पलीकडचे होते. तो वेदनेने किंचाळत पळून गेला. पण डासांनी त्याचा पाठलाग करणे थांबवले नाही. तो जिथे जिथे गेला, तिथे तिथे ते त्याचा पाठलाग करून त्याला चावत असत. अखेरीस, सिंहाला हार मानावी लागली. त्याने आपला पराभव स्वीकारला.

तो डासांची विनवणी करू लागला, "कृपया मला सोडून द्या. तुम्हाला गृहीत धरून, तुमची थट्टा करून आणि तुमच्याशी वाईट वागून मी चूक केली. आज तुम्ही माझा गर्व मोडला आहे. मी पुन्हा कधीही कोणाचा अपमान करणार नाही." डासांनी सिंहाला एक धडा शिकवला होता. म्हणून त्यांनी त्याला चावणे थांबवले. आता मात्र सिंहाला पश्चात्ताप झाला आणि तो पळून गेला.
तात्पर्य : केव्हाही अहंकार करू नये; तो विनाशाचे कारण बनतो.

Edited By- Dhanashri Naik