नैतिक कथा : संतांची शिकवण

संतांना सर्व काही सांगण्यात आले, मग मुले नाचू लागली. अर्धा तास गेला आणि पहिला मुलगा थकून बसला पण ढग दिसत नव्हते. काही वेळाने, दुसऱ्यानेही तसेच केले आणि एक तासानंतर, इतर दोन मुलेही थकून बसली पण पाऊस पडला नाही.

आता साधूची पाळी होती, तो नाचू लागला, एक तास गेला, पाऊस पडला नाही, साधू नाचत राहिला... दोन तास झाले, पाऊस पडला नाही... पण साधू थांबायला तयार नव्हता, हळूहळू संध्याकाळ होऊ लागली, मग ढगांचा गडगडाट ऐकू आला आणि मुसळधार पाऊस पडू लागला. मुले स्तब्ध झाली आणि त्यांनी लगेच साधूची माफी मागितली आणि विचारले-

"बाबा, आम्ही नाचत असताना पाऊस पडला नाही पण तुम्ही नाचत असताना पाऊस पडला?"

साधूने उत्तर दिले - "जेव्हा मी नाचतो तेव्हा मी दोन गोष्टी लक्षात ठेवतो, पहिली गोष्ट म्हणजे मी नाचलो तर पाऊस पडेल आणि दुसरी म्हणजे पाऊस पडेपर्यंत मी नाचेन."

तात्पर्य : जर आपल्याला यश मिळवायचे असेल तर आपल्याला त्या संतासारखे आपले ध्येय साध्य करावे लागेल.
Edited By- Dhanashri Naik
<>