नैतिक कथा : सुईचे झाड

एके दिवशी मोठा भाऊ लाकूड गोळा करण्यासाठी जंगलात गेला. तो एका झाडापासून दुसऱ्या झाडाच्या फांद्या तोडत पुढे जात असताना त्याला एक जादुई झाड भेटले. झाड त्याला म्हणाले, “अरे! दयाळू मानवा, कृपया माझ्या फांद्या तोडू नका. जर तुम्ही मला वाचवले तर मी तुम्हाला माझे सोनेरी सफरचंद देईन. मोठा भाऊ सहमत झाला पण झाडाने त्याला एका सफरचंद दिले पण तो निराश झाला आणि लोभाने त्याने झाडाला धमकी दिली की जर झाडाने त्याला आणखी सफरचंद दिले नाहीत तर तो संपूर्ण फांदी तोडून टाकेल.

आता मात्र झाड चिडले आणि सफरचंद देण्याऐवजी जादूच्या झाडाने त्याच्यावर शेकडो लहान सुया वर्षावल्या. मोठा भाऊ वेदनेने ओरडत जमिनीवर पडला. आता हळूहळू सूर्य मावळू लागला. इथे धाकटा भाऊ काळजीत पडला आणि मोठ्या भावाच्या शोधात बाहेर पडला, त्याला त्याचा भाऊ शरीरावर शेकडो सुया असलेला आढळला. तो त्याच्याकडे धावत गेला आणि अतिशय काळजीपूर्वक आणि प्रेमाने प्रत्येक सुई काढली. सर्व सुया काढल्यानंतर, मोठ्या भावाने त्याच्याशी वाईट वागल्याबद्दल माफी मागितली आणि एक चांगला माणूस होण्याचे वचन दिले. झाडाने मोठ्या भावाच्या हृदयातील बदल पाहिला आणि त्याला सर्व सोनेरी सफरचंद दिले, नंतर कधीही कोणत्याही प्रकारची कमतरता भासू नये.

तात्पर्य : नेहमी नम्र आणि दयाळू असावे कारण ते नेहमीच चांगले परिणाम देतात.

Edited By- Dhanashri Naik