तेनालीराम कहाणी : मृत्युदंडाची शिक्षा

थट्टाचारींनी तेनाली रामाचे म्हणणे मान्य केले.

मग तेनाली राम राजाकडे गेला आणि त्याला तीच गोष्ट सांगितली.

राजाला अनेक बायका होत्या आणि त्याला आणखी एक हवी होती, म्हणून तोही स्त्रीवेषात आलेल्या नर्तकीला भेटायला तयार झाला.

संध्याकाळ झाल्यावर, तेनालीरामने ज्या खोलीत राजगुरू आणि राजाला बोलावले होते, तिथले सर्व दिवे बंद केले. स्त्रीवेषात थट्टाचारी सर्वात आधी आला आणि अंधाऱ्या खोलीत बसला.

तिथे वाट पाहत असताना, त्याला पैंजणांचा किणकिणाट ऐकू आला.

त्याने एका स्त्रीला खोलीत प्रवेश करताना पाहिले, पण अंधारामुळे त्याला तिचा चेहरा स्पष्ट दिसला नाही.

वास्तविक, राजगुरूंना जी व्यक्ती स्त्री वाटली होती, ती स्त्री नसून, संभाषणाची सुरुवात होण्याची वाट पाहणारा राजा स्वतःच होता.

थोड्या वेळाने, खोलीच्या खिडकीजवळ उभ्या असलेल्या तेनालीरामला एक आवाज ऐकू आला.

"प्रिये, तू तुझा सुंदर चेहरा मला का दाखवत नाहीयेस?" तो टवाळखोर पुरुषी आवाजात म्हणाला.

राजाने राजगुरूंचा आवाज ओळखला आणि म्हणाला, "राजगुरू, तुम्ही इथे काय करत आहात?"

राजगुरूंनी राजाचा आवाज ओळखला.

लवकरच त्या दोघांच्या लक्षात आले की तेनाली रामाने त्यांना फसवले होते.

त्या दोघांनी खोलीतून बाहेर पडण्याचा प्रयत्न केला, पण तेनाली रामाने बाहेरून दरवाजा बंद करून कुलूप लावले होते.

तो खिडकीतून ओरडला, "जर तुम्ही दोघे भविष्यात जीवे मारण्याची धमकी न देण्याचे वचन दिले, तर मी दरवाजा उघडीन."

तेनाली रामाच्या धृष्टतेमुळे राजाला प्रचंड राग आला, पण या परिस्थितीत, अंधाऱ्या खोलीत ते हतबल होते आणि तेनाली रामाला त्याच्या कृत्याबद्दल शिक्षा देऊ शकत नव्हते.

त्या दोघांनाही अपमानाची भीती वाटत होती आणि त्यांच्याकडे दुसरा कोणताही पर्याय उरला नव्हता, म्हणून त्यांनी तेनाली रामाचा प्रस्ताव मान्य केला.

Edited By- Dhanashri Naik