जो पैसा आपल्याला आपल्या कष्टातून मिळतो, आपण त्याच पैशांसाठी पात्र असतो
राजा विक्रमादित्यशी संबंधित एक किस्सा आहे. एके दिवशी एक महात्मा त्यांच्या दरबारात आले. राजाने त्यांना विचारले, 'मी तुमची काय सेवा करू?'
महात्मा म्हणाले, 'मला भूक लागली आहे, कृपया मला अन्न द्या.'
राजाने महात्माजींना भोजन देण्याची आज्ञा केली. जेवण समोर आल्यावर साधूने भाकरी पाहिली आणि राजाला म्हणाले, 'राजन, या ताटात जे अन्न ठेवले आहे ते हक्काचं आहे का?
हे ऐकून विक्रमादित्याला धक्काच बसला की हे काय हक्काचे अन्न आहे?
राजा म्हणाला, 'मला सांग, हक्काचं अन्न असतं हे मी पहिल्यांदाच ऐकले आहे.'
संत म्हणाले, 'गावी जा, तिथे एक म्हातारा दिसेल. त्याला विचारा.'
राजा जेव्हा दिलेल्या पत्त्यावर पोहोचला तेव्हा तिथे एक विणकर सूत कातत होता. राजाने वृद्ध विणकराला विचारले, 'हे हक्काचे अन्न कोणाचे आहे?'
म्हातारा म्हणाला, 'माझ्याकडे आज या ताटात जे अन्न आहे, त्यातले अर्धे हक्काचे आणि अर्धे गरजेसाठी आहे.'
राजा त्या वृद्धाला म्हणाला, 'कृपया मला हे नीट समजावून सांगा.'
म्हातारा म्हणाला, 'एक दिवस मी सूत कातत होतो आणि अंधार पडला म्हणून मी दिवा लावला आणि माझं काम करू लागलो. त्यावेळी माझ्या घराजवळून मिरवणूक निघाली. मिरवणुकीत सहभागी लोकांच्या हातात मशाली होत्या. जेव्हा माझ्या मनात लोभ आला तेव्हा मी दिवा विझवला आणि त्यांच्या मशालींच्या प्रकाशाखाली माझे काम करू लागलो. त्या कामातून मिळालेल्या पैशातून मला हे जेवण मिळाले. हे अन्न अर्धे हक्काचे आणि अर्धे गरजूंसाठी आहे, कारण त्यांच्या मशालींच्या प्रकाशात मी जे काही काम केले आहे, तेवढे पैसे त्यांचेच आहेत.'
हे ऐकून राजाला समजले की हक्काचे भोजन कशाला म्हणतात.
धडा - कोणतेही काम करताना इतरांना त्यांच्या कामाचे श्रेय द्या. नेहमी लक्षात ठेवा, काहीतरी मिळविण्यासाठी आपण प्रथम आपल्या संसाधनांचा वापर केला पाहिजे. जर तुम्ही इतरांच्या संसाधनांचा वापर केला असेल तर त्याचे श्रेय त्यांना द्या. आपला हक्क आपल्या श्रमातून आणि आपल्या वस्तूंमधून मिळायला हवा.
