- लाईफस्टाईल
» - मराठी साहित्य
» - मराठी कविता
आई
सनिल पांगे
आई, तू आहेस म्हणूनचं माझ्याअस्तित्वाचं इथे नांदणं आहेसंस्कारांच्या असंख्य चांदण्यांनीहृदयाच्या आभाळभर गोंदणं आहे आई, तुझ्या रागवण्यातहीअनूभवलाय वेगळाच गोडवातुझ्या मायेच्या नित्य नव्या सणातफिका पडतो दसरा नि पाडवाआठवतं तापाने फणफणायचो तेव्हांतू रात्रभर कपाळावर घड्या घालायचीससर्वत्र दिवे मिणमिणू लागायचे, तरीतुझ्या डोळ्यातली ज्योत एकटीच लढायचीएकदा जरासं कुठे खरचटलोआई, किती तू कळवळली होतीसएक धपाटा घालून पाठीतजख्मेवर फुंकर घातली होतीसजख्मं ती पुर्ण बुजली आताहरवून गेली त्यावरची खपलीतो धपाटा, ती फुंकर, ती मायाती हरेक आठवण मनात जपली 
आई, किती ते तुझं निस्वा:र्थ प्रेमहृद्याच्या किती कप्प्यात साठवू मीकितींदा नव्या हृदयाचा संदेशदेवाकडे क्षणाक्षणाला पाठवू मीआई, हजार जन्म घेतले तरीएका जन्माचे ऋण फीटणार नाहीआई, लाख चुका होतील मज कडूनतुझं समजावनं मिटणार नाहीआई, करोडोंन मध्ये जरी हरवलोतरी तू मला शोधून काढशीलआई, तुला एकदाच हाक दिलीतरी अब्जांनी धावून येशील
