'मी हनुमान चालीसा म्हणत होतो...': कॅप्टन स्मित मच्छार यांनी पंतप्रधान मोदींना सांगितला शेकडो प्रवाशांचे प्राण वाचवल्याचा थरार अनुभव
कधीकधी आयुष्य माणसाला अशा परिस्थितीत आणून ठेवते जिथे घाबरण्यासाठी किंवा माघार घेण्यासाठीही वेळ नसतो. एका क्षणात घेतलेला निर्णय शेकडो लोकांचे भवितव्य ठरवू शकतो. 'फ्लायदुबई'च्या (Flydubai) एका विमानात भारतीय पायलट कॅप्टन स्मित मच्छार यांना अशाच एका प्रसंगाचा सामना करावा लागला. गंभीर दुखापत होऊनही त्यांनी हिंमत हारली नाही आणि विमानात असलेल्या प्रवाशांचे प्राण वाचवण्यासाठी शेवटपर्यंत लढा दिला.
२ ऑक्टोबर रोजी पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी रुग्णालयात उपचार घेत असलेल्या कॅप्टन स्मित मच्छार यांच्याशी संवाद साधला. या संभाषणादरम्यान, स्मित यांनी त्या घटनेचा अनुभव सांगितला आणि त्या अत्यंत कठीण काळात जिद्दीने लढण्याचे बळ त्यांना कोठून मिळाले, हे स्पष्ट केले. त्यांचे शौर्य, प्रसंगावधान आणि धैर्याचे कौतुक करत पंतप्रधानांनी त्यांच्या लवकरात लवकर बरे होण्यासाठी शुभेच्छा दिल्या.
मच्छार म्हणाले, "मी स्वतःचे प्राण वाचवण्यासाठी लढत होतो, पण त्याच वेळी इतरांचा जीव जाऊ न देण्याचाही माझा निश्चय होता. तो एक अत्यंत निर्णायक क्षण होता. डोळे मिटले तरीही, विमानाच्या आत काय घडत होते याचे दृश्य मला आजही स्पष्ट दिसते. त्या क्षणी मला जाणीव झाली की विमान खाली कोसळत आहे. मला अनेक जखमा झाल्या होत्या; मी गंभीररीत्या जखमी झालो होतो, पण मी स्वतःला सांगितले की मला उठलेच पाहिजे आणि काहीतरी केलेच पाहिजे. कॉकपिटचा दरवाजा उघडण्यासाठी मी माझ्या सर्व शक्तीचा वापर केला. इतरांनी बजावलेली भूमिकाही तितकीच महत्त्वाची होती."
"तुम्ही सर्वांचे प्राण वाचवले; तुम्ही अत्यंत मोलाचे कार्य केले आहे."
संभाषणादरम्यान पंतप्रधान मोदींनी नमूद केले की, जर त्या दिवशी परिस्थिती वेगळी असती, तर भारत आणि येथील वैमानिकांना कोणत्या प्रकारच्या प्रश्नांना आणि अडचणींना सामोरे जावे लागले असते, हे सांगता आले नसते. त्यांनी स्मित यांना सांगितले की, त्यांनी सर्वांचे प्राण वाचवले आणि एक अत्यंत मोठे कार्य पूर्ण केले. मोदींचे हे शब्द केवळ त्या विशिष्ट विमानातील प्रवाशांचे प्राण वाचवण्यापुरते मर्यादित नव्हते. त्या वेळी कॅप्टन स्मित यांच्या खांद्यावर असलेली प्रचंड जबाबदारीही त्यांनी अधोरेखित केली. पंतप्रधानांनी नमूद केले की, भारत अभिमानाने सांगू शकतो की भारतीय लोक हे इतरांचे प्राण घेणारे नसून, इतरांचे प्राण वाचवण्यासाठी स्वतःच्या जीवाची बाजी लावणारे आहेत. **जखमी असूनही त्यांनी कॉकपिटचा दरवाजा उघडला**
दुबईहून तेल अवीवकडे जाणाऱ्या 'फ्लायदुबई'च्या (Flydubai) विमानात, सह-वैमानिकाने (को-पायलट) कथितरीत्या कॅप्टन स्मित मच्छार यांच्यावर हल्ला केला. गंभीर दुखापत होऊनही, स्मित यांनी विमान वाचवण्यासाठी लढा सुरूच ठेवला. त्यांनी कॉकपिटचा दरवाजा उघडण्यात यश मिळवले, ज्यामुळे प्रवासी आणि कर्मचारी यांना हल्लेखोराला नियंत्रणात आणण्याची संधी मिळाली. त्यानंतर विमान सौदी अरेबियातील तबुक येथे सुरक्षितपणे उतरवण्यात आले. उपलब्ध माहितीनुसार, विमानात असलेले सर्व १७४ प्रवासी सुरक्षित राहिले.
‘मी हनुमान चालीसा म्हणत होतो...’
पंतप्रधानांशी संवाद साधताना कॅप्टन स्मित यांनी सांगितले की, हल्ल्याचा सामना करत असताना ते हनुमान चालीसा म्हणत होते. त्यांनी नमूद केले की, अनेक जखमा झाल्या असूनही, त्यांनी उठून काहीतरी कृती करण्याचा निश्चय केला होता. जर त्यांनी तसे केले नसते, तर परिस्थिती अत्यंत गंभीर बनली असती. स्मित यांच्या या अनुभवामुळे ही घटना केवळ हवाई दुर्घटना टाळण्याची एक कथा न राहता, धैर्य, श्रद्धा आणि कर्तव्यभावनेवर ठाम उभ्या राहिलेल्या एका व्यक्तीची गाथा बनली.
जर विमान कोसळले असते तर...’ सोशल मीडियावर उपस्थित झाले प्रश्न
या घटनेनंतर, सोशल मीडियावर असे प्रश्न उपस्थित केले गेले की, जर विमान वाचवता आले नसते तर भारतीय वैमानिकाला जबाबदार धरले गेले असते का? या पोस्ट्समध्ये विविध दावे केले गेले, तरीही सोशल मीडियावरील अशा दाव्यांना स्वतंत्रपणे पडताळलेली तथ्ये मानता येणार नाही. याच पार्श्वभूमीवर पंतप्रधान मोदींचे विधान लक्षवेधी ठरले; त्यांनी नमूद केले की, जर या घटनेचा परिणाम वेगळा असता, तर भारतीय वैमानिकांच्या प्रतिमेबाबत प्रश्नचिन्ह निर्माण झाले असते.
एका वैमानिकाच्या धैर्याने संपूर्ण परिस्थितीच बदलून टाकली
आज कॅप्टन स्मित मच्छार रुग्णालयात उपचार घेत आहेत. तरीही, त्या क्षणाची आठवण त्यांच्यासोबत कायम राहील—असा क्षण जेव्हा एका बाजूला त्यांचा स्वतःचा जीव धोक्यात होता आणि दुसऱ्या बाजूला विमानात असलेल्या शेकडो लोकांचे प्राण.
त्यांनी स्वतःसाठी नाही, तर इतरांसाठी लढणे पसंत केले
पंतप्रधान मोदींनीही त्यांच्या धैर्याचे कौतुक करत त्याला राष्ट्रीय अभिमानाचा स्रोत म्हटले आहे. यापूर्वी, कॅप्टन स्मित यांचे 'नायक' (हिरो) म्हणून वर्णन करताना त्यांनी सांगितले की, वैमानिकाचे धैर्य आणि जिद्द यामुळे एक मोठी दुर्घटना टळली. जखमी अवस्थेत असतानाही कॉकपिटमधून केलेला तो शेवटचा आणि आटोकाट प्रयत्न, 'गणवेश परिधान करणे' आणि 'जबाबदारी पेलणे' यांचा खरा अर्थ कदाचित सर्वोत्तमरीत्या अधोरेखित करतो; कारण स्वतःचा जीव वाचवणे हा सर्वात सोपा मार्ग उपलब्ध असतानाही, इतरांचे प्राण वाचवण्यासाठी ठामपणे उभे राहणे यातच तो खरा अर्थ दडलेला आहे.
