श्री रामाचे अभंग मोक्षोपाय

मी हा बद्ध विमुक्‍त शिष्य गुरु वा हा भाव जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥५॥

जें सच्चिद्‌घन दिव्य सौख्य मिति ज्या लाभे न वेदांतरीं ।

जे का वेद वदे स्वरुप असकें तें रामरुपांतरीं ॥

येतां प्रत्यय हा न दुःख भविचें भिन्नत्व जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥६॥

योगायोगिं वसे तनू न कसला त्या पाश विश्‍वांतरीं ।

ज्यातें ब्रह्मचि मी अखंड असतें रामकृपें अंतरीं ॥

’मी, हा हें मम’ या न बंध कसला अज्ञान जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥७॥

’मी मी’ जें निज अंतरीं स्फुरत तें पुर्वील सच्चित्सुखीं ।

नेवोनी विलया त्यजूनि अवघें श्रीराम ठेवा मुखीं ॥

संसारीं प्रभुभक्‍ति धर्म जगवा जीवत्व जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥८॥

माझ्या अंतरिं जें असें प्रगटलें तें दाविलें हें असें ।

जाणोनि निजरुपिं चित्त जडवा श्रीराम त्राता वसे ॥

ऐक्यत्वें जरि रामपाद गवसे मायाहि जीवा मुके ।

ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥९॥

रचनाकार - श्रीधरस्वामी महाराज