श्री दत्ताचे पाळणे

भोजन घालुनिया निजवीले । संवत्सर बहु गेल ॥४॥

उमा सावित्री लक्ष्मी । आल्या आमुच्या धामी । 

त्यांनी मागितले निजस्वामी । सांडुनि आपुली मी मी ॥५॥

मग म्यां दाखविले देवत्रय । तो तूं दत्तात्रय । 

निरंजनासि आश्रय । सखया तुझा होय ॥६॥ जो जो ॥

***********

जो जो जो रे जो जो जो । तू मी ऎसे उमजो ॥धृ॥

प्रेम पालख दत्तात्रय । हालविते अनसुया ।

बोधुनि निजरुप समजाया । भवभ्रम हा उडवाया ॥१॥

रजोगुणी तू ब्रह्माया । श्रमलासी तान्हया ।

सुखे निज आता अरे सखया । धरी स्वरुपी लया ॥२॥

तमोरुपे तू सदाशिवा । विश्रांति घे देवा ।

धरि रे स्वरुपी तू भावा । संहारिता विश्‍वा ॥३॥

विष्णू सात्त्विक तू अहंकार । दैत्यांचा संहार ।

करिता श्रमलासी अपार । आता समजे सार ॥४॥

ऎसा आनंदे पाळणा । मालो गातसे जाणा ।

सदगुरुकृपेने आपणा । दत्ता निरंजना ॥५॥

***********