देव नांदतो मंदिरात; मठात पर स्पंदतो हृदयात..

"2 वर्षापूर्वी अॅक्सिडेंट झालेला. हाडाचा चुरा झाला. .ऑपरेशन झालं होतं. पण पाय अधू झाला." बाई म्हणाल्या.

गजू साहेबाच्या पाया नजिक बसला.....त्याच्या डोळ्यात करुणा दाटली..! "गजानन  बाबाची कृपा म्हनून आलायसा न्हवं " तो म्हणाला.

ते ऐकून साहेब ऊसळले " कसले बाबा कसलं काय?  माझा विश्वास नाहीए. हिच्यासाठी आलोय इथं..मी तर कधीही यापूर्वी आलो नाही. हिनं अखेरची शपथ घातली म्हणून आलो. मला असल्या बाबावर विश्वास नाही ....! 

जा बाई आता दर्शन करुन ये मी जरा पडतो.....कटकट आहे ..!" 

"जा तुम्ही बाई मी थांबतो हतंच......साहेब तुमचा पाय मालिशनं बरा करतो " गजू म्हणला.
"नको रे आहे ते बिघडवशील " साहेब म्हणले.

" मी येते जाऊन. "बाई म्हणाल्या व गेल्या. 

गजूनं साहेबांचा पाय हाती घेतला.....जसा पाय चोळत गेला.....तसं साहेबांना निद्रा लागली..थोड्यावेळानं जाग आली तेव्हा खूप बरं वाटत होतं..त्यांनी पाहिलं. ऊशापाशी गजू होता..!! सहज पायाकडं लक्ष गेलं. काहीतरी पानं बांधून पट्टी बांधलेली. 

साहेब क्षीण आवाजात म्हणले "अरे गजू; पाणी हवंय जरा देतोस का? " त्यानं लगबगीनं पाणी आणलं. आधार देत स्वत: पाणी पाजलं .." बरं वाटेल बगा आता तुमाला. लै प्रवास जाला नं म्हनून. गजू  म्हणाला " 

"बरं वाटतंय ;चहा मिळाला तर बरं होईल ..,

"हां आन्तो नं ..!" म्हणत गडबडीनं गेला. चहा आणला. पुन्हा आधार देत चहा पाजला..

साहेबांनी त्याच्याकडं प्रेमानं पाहिलं व म्हणाले ;."गजू ;  एक सांगू तुझ्यातच देव आहे आणि हाच देव खरा...आणि लोक मुर्खासारखे मंदिर ;मठाचं स्तोम माजवतात..कुठले बूवा अन कुठले बाबा. " 

"बराबर आहे ;गजू म्हणाला "; त्यो नांदतो मंदिरात; मठात पर स्पंदतो हृदयात..!" 

यांवर साहेब हसले म्हणले.;"भोळा आहेस; तू इतकं केलंस......तोच देव." 

"आदी संशाव घेतलात" गजू म्हणाला.

साहेब लगेच ऊत्तरले;" "तसं वागावं लागतं. फसवणूक होते 

" गजू हसला " बराबर हाय मानूस हरघडी फसतो. त्याला ऊमगत न्हाई. समोर असूनबी ..; तो ऊठत म्हणाला "; बरं जाऊ का? झालं जी काम माजं " साहेबानं त्याचे हात पकडले "का चाललास? बस की थोडा"

तो म्हणला " हाय म्या हतंच कायमचा.. पर न्हाई अजून कुनीतरी आल्येलं असल न्हवं. त्याचं बघायला हवं " 

अन् हे बोलून गजू वळाला आणि दिसेनासा झाला..

बाई घाईघाईनं वर आल्या "अहो गजू कुठंय? " 

साहेब म्हणले "गेला तो " बाई तिथंच कोसळल्या..रडायला लागल्या ..साहेबांना कळेना ते उठले. पायातील कळ गेलेली..आश्चर्य वाटलं. तिला सावरत विचारलं "काय झालं?काही चोरीला बीरीला गेलं का ? 

" बाईंनी पाहिलं "काय विचारता हे..हो गेलंय चोरीला..मिच चोरीला गेलीय ......मी मठात गेले. तिथं नमस्कार केला अन् बाबांच्या मुखवट्यात गजूचीच मुर्ती.......

साहेब मटकन खाली बसले. सगळं आठवलं त्याचे बोल- म्या हाय हतंच कायमचा ..समोर असूनबी वळकत न्हाई ..आपण बोललो.."तुझ्यात देव आहे मठात ;मंदिरात नाही " तो ऊत्तरला "मठात मंदिरात नांदतो;हृदयात स्पंदतो "..साहेबांच्या नास्तिकतेचा वज्रलेप कोसळला..देव असाच भेटत असतो पण अहं च्या योगाने कळत नाही आणि दिसतही नाही..म्हणूनच नास्तिकता वर्चस्व गाजवते...ह्या विचारांत गजूचा चेहरा आठवला.एकदम गजू हे नावही वीजेसमान चमकून गेलं..अरे बाबा म्हणाले होते मी गेलो ऐसे मानू नका कदा मजलागी विसरू नका मी आहे एथेच गजानन माझीच मूर्ती हल्ली तुमच्या वर्‍हाड प्रांती हे जाणवताच साहेबांचा बांध फुटला...डोळ्यातून अश्रूधारा वाहू लागल्या. अंत:करणापासून त्यांनी हांक मारली "बाबा sss!! " माझे बाबा माझे बाबा...माझे बाबा गजानन बाबा

!!जय गजानन!!

-सोशल मीडिया