Bach Baras Vrat Katha बछ बारस कथा मराठी

बछ बारसची दुसरी कहाणी

पौराणिक कथेनुसार, खूप पूर्वी देवदानी नावाचा राजा सुवर्णपूर नावाच्या शहरावर राज्य करत असे. त्याला दोन राण्या होत्या. एकाचे नाव सीता आणि दुसरीचे गीता होते. देवदानी हा एक न्यायी आणि धार्मिक राजा होता.

राजाचा एक खूप मोठा गोठा होता ज्यामध्ये अनेक गायी आणि म्हशी होत्या. राणी सीता एक म्हशी खूप प्रेम करत होती आणि खूप काळजी घेत होती. दुसरीकडे, राणी गीता एक गाय आणि तिचे वासरावर खूप प्रेम करत होती. ती त्या गायीला आपली मैत्रीण मानत होती आणि तिच्या वासरावर स्वतःच्या मुलासारखे प्रेम करत होती.

राणी गीता आणि त्या गायीमध्ये इतके प्रेम पाहून, राणी सीता आणि तिची म्हशी त्यांचा हेवा करत होत्या. राणी सीता स्वतःला राणी गीतेपेक्षा श्रेष्ठ मानत होती आणि तिची म्हशी देखील स्वतःला गायींपेक्षा श्रेष्ठ मानत होती. पण गायींची पूजा होत असल्याचे पाहून तिला खूप हेवा वाटत होता. मत्सरामुळे, एके दिवशी ती म्हशी राणी सीतेला राणी गीता आणि तिच्या गायीबद्दल चिथावू लागली. ती म्हणाली की सर्वांना ही गाय आणि वासरु खूप आवडते. राजा देवदानी देखील या गाय आणि वासरामध्ये जास्त रस घेतो. अशा प्रकारे, एके दिवशी तू आणि मी एकटे राहू. सर्वजण त्या गाय-वासरू आणि राणी गीतेचा आदर करतील. तिचे बोलणे ऐकून राणी सीता रागावली आणि असुरक्षिततेच्या भावनेने त्रस्त होऊन तिने संधी मिळताच त्या गायीचे वासरू कापले आणि गव्हाच्या ढिगाऱ्याखाली ते पुरले.

गायीला तिचे वासरू न मिळाल्याने ती दुःखाने रडू लागली. तिला दुःखी पाहून राणी गीताही दुःखी झाली. राणीने नोकरांना त्या गायीच्या वासरूचा शोध घेण्यास सांगितले पण त्याचा काही पत्ता लागला नाही. असेच काही दिवस गेले.

एके दिवशी राजा जेवायला बसला तेव्हा त्याला अन्नातून खूप दुर्गंध येऊ लागला. त्याला सर्वत्र रक्त आणि मांस दिसू लागले. हे पाहून तो जेवायला उठला. जेवण्यावरून उठताच तो बाहेर जाताच रक्त आणि मांसाचे तुकडे पडू लागले. हे सर्व पाहून राजा खूप अस्वस्थ झाला. हे का घडत आहे हे त्याला समजले नाही. मग तो त्याच्या गुरूकडे गेला.

त्याचे गुरू खूप ज्ञानी आणि कर्तृत्ववान पुरुष होते. त्याच्या आध्यात्मिक शक्तीने त्याला कळले की राणी सीतेने म्हशीच्या प्रलोभनामुळे आणि असुरक्षिततेच्या भावनेमुळे गायीचे वासरू मारले आणि गव्हाच्या ढिगाऱ्याखाली पुरले. तो राजा देवदानीला म्हणाला, हे राजा! म्हशीच्या बोलण्याने प्रभावित होऊन तुझ्या राणीने एका गायीच्या वासराला क्रूरपणे मारले आहे आणि गव्हाच्या ढिगाऱ्याखाली गाडले आहे. हे सर्व त्याचेच परिणाम आहे. लवकरच बाख बरस येत आहे, त्या दिवशी तुम्ही तुमच्या राण्यांसह गाय आणि वासराची पूजा करावी. आणि त्या म्हशीला शहरातून हाकलून लावा.

राजा आला आणि त्याने आपल्या राण्यांना सर्व काही सांगितले, राजाचे म्हणणे ऐकून राणी सीतेला तिची चूक कळली आणि तपश्चर्या करण्याचा निर्णय घेतला. राजाने त्या म्हशीला शहरातून मुक्त केले. बछ बारसाच्या दिवशी राजा आणि राण्यांनी पूर्ण विधीपूर्वक गाय आणि वासराची पूजा केली. त्या दिवशी त्यांनी कोणताही कापलेला पदार्थ वापरला नाही किंवा गायीच्या दुधापासून बनवलेला कोणताही पदार्थ खाल्ला नाही. राणी सीतेने पूजा केली आणि तिच्या चुकीची माफी मागितली.

बछ बारसच्या पूजेचा परिणाम म्हणून गायीचा तो वासरु पुन्हा जिवंत झाला. आणि त्या राणीचे पापही नष्ट झाले.