घनश्याम श्रीधराची भूपाळी

प्रातः स्नाने करुनि गोपिका अलंकार नटती ।

कुंकुमादि चर्चुनी मंथनालागिं आरंभिती ।

प्रेमभरित अंतरांत वदनीं नामावळि गाती ।

अर्घ्यदान देउनियां द्विजजन देवार्चन करिती ॥

नेमनिष्ठ वैष्णव ते विष्णु-पूजा समर्पिती ।

स्मार्त शिवार्चनसक्त, शक्तितें शाक्त आराधिती ॥

ऋषिगण आश्रमवासी । जे कां निरंजनी धाले ।

अरुणोदय होतांचि । आपुले ध्यानिं मग्न झाले ॥

पंचपंच-उषःकालीं । रविचक्र निघों आलें ।

येवढा वेळ निजलासिम्हणुनि हरि कळेल नंदाला ॥ ३ ॥

विद्यार्थी विद्याभ्यासास्तव सादर गुरुपायी ।

अध्यापन गुरु करिति शिष्यही अध्यायना उदयीं ॥

याज्ञिकजन कुंडांत आहुती टाकिताति पाहीं ।

रविप्रभा पडुनियां उजळल्या शुद्ध दिशा दाही ॥

हे माझे सावंळे पाडसे उठिं कृष्णाबाई ।

सिद्ध सवें बळिराम घेउनि गोधनें वना जाई ॥

मुनिजनमानसहंसा । गोपीमनःकमलभृंगा ।

मुरहर पंकजपाणी । पद्मनाम श्रीरंगा ॥

शकटांतक सर्वेशा । हे हरि प्रतापतुंगा ।

कोटिरवींहुनि तेज आगळें तुझिया वदनाला ।

होनाजी बाळा नित्य ध्यातसे ह्रुदयि नाममाळा ॥ ४ ॥

शाहीर होनाजी बाळा यांनी श्रीकृष्णाला उठविण्यासाठी ही भूपाळी रचलेली आहे.