श्री कोकिळा माहात्म्य अध्याय पांचवा

साधुसंत योगीजन ॥ भजती निशिदिनी इजलागून ॥ हे दक्षराजया कल्याण ॥ झाले तुझें किती वर्णूं ॥१४॥

जन्मतांचे जगज्जननी ॥ वृक्ष सदां फळ गेले गगनी ॥ पर्जन्य न मागती अवनी ॥ वरी होय अपार ॥१५॥

जनजरार हित झाले तरुण ॥ मृत्यु दरिद्र गेले उडोन ॥ घरोघरी पुराणश्रवण ॥ शिवलीला गीतगाती ॥१६॥

धेनु दुभती त्रिकाळ ॥ कामक्रोधा सुटला पळ ॥ मद मत्सा दंभ सकळ ॥ चळचळां कांपती ॥१७॥

घरी स्त्रिया आणि पुरुष ॥ अक्षयीं झाले निर्दोष ॥ नामस्मरण रात्रंदिवस ॥ करिती सांब शिवाचें ॥१८॥

वल्ली सफळ अवकाळीं ॥ बहुत दाटल्या पुष्पावळी ॥ आदिमाया अवतरली ॥ म्हणुन आनंद जाहला ॥१९॥

म्हणुन व्रत नेम यज्ञयाग ॥ करिती पुण्यपुरुषार्थ संतान ॥ कीर्ति ज्याची त्रिभुवनी ॥ व्यापोनियां राहिली ॥२०॥

व्रतदान नेम न करिती ॥ त्यासी पुत्रपौत्र पापी होती ॥ मातापितयास दु:ख देती ॥ विटंबिती नानापरी ॥२१॥

ऐसा देवीचा जन्मकाळ ॥ वसिष्ठ मुनि वर्णिती सकळ ॥ ऐकती त्यास्सी शिवदयाळ ॥ प्रसन्न होईल निर्धारें ॥२२॥

व्रताचा करिती अव्हेर ॥ त्यास वैधव्य निरंतर ॥ अपदा होती अपार ॥ म्हणोनि आदरें व्रत अर्चावें ॥२३॥

इतिश्री भविष्योत्तरपुराणे ॥ ब्रह्मोत्तरखंडे ॥ कोकिला म्हात्म्ये ॥ पंचमोऽध्याय गोडहा ॥२४॥

अध्याय पांचवा ॥ ओंवी ॥२४॥

॥ श्रीलक्ष्मी नारायणार्पणमस्तु ॥

॥ श्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥ शुभंभवतु ॥

॥ अध्याय पांचवा समाप्तः ॥