मी शिवाजी पार्क

दिग्दर्शकाला आपल्या गोष्टीत प्रेक्षकांना लवकरात लवकर गुंफण्यासाठी पटकथेतील पुढील काही प्रसंगांमध्येच तो सिमेमाच्या मूळ विषयाला हात घातलो. त्यात सतीश जोशी या गृहस्थाच्या आयुष्यात एक घटना घडते. त्यात दोषी असलेला आरोपी पैश्यांच्या बळावर स्वतःचा जामीनकरून घेतो खरा. पण, ही बाब एकविचारी मित्रांना मात्र खटकते. त्यात आपल्यातीलच एका मित्रावर अन्याय होतोय म्हटल्यावर त्यांना ती अस्ताव्यस्त करते. यातूनच स्वतः स्वतःला न्याय मिळवून देण्याचा मार्ग हे मित्र कसा काढतात? त्यातील एक निवृत्त न्यायाधीश, एक निलंबित पोलीस आणि एक डॉक्टर असल्याने आपापल्या पेश्याप्राणे काम वाटून घेतात. याची परिणिती म्हणजे ते न्यायालयाबाहेर न्यायालय कसे स्थापन करतात? आरोप्यावर स्वतःच्या न्यायालयात चौरंगी खटला ते कसा चालवतात? आणि शेवटी त्या आरोप्याला मृत्यूदंड देतात की नाही? आदींची नाट्ययता पाहणे रंजक ठरते. सिनोचा पूर्वार्ध थोडा विस्कळीत आणि अधिक नाट्यमय वाटला असला तरी तो प्रेक्षकांना आपल्या आसनात खिळवून ठेवतो.