माझा मराठीचा बोलू कौतुके

जिये कोवळिकेचिन पाडे |

दिसती नादींचे रंग थोड़े |

वेधे परीमळाचे बीक मोड़े | जयाचेनी ||२||

एका रसाळपणाचिया लोभा |

की श्रवाणींचे होति जीभा |

बोले इंद्रिय लगे कळंभा | एकमेकां ||३||

सहजे शब्दे तरी विषो श्रवणाचा |

परि रसना म्हणे रसु हा आमुचा |

घ्रानासी भावो जाय परीमळाचा | हा तोचि होईल ||४||

नवल बोलतीये रेखेचे वाहणी |

देखता डोळ्यांही पुरो लागे धणी |

ते म्हणती उघडली खाणी | रुपाची हे ||५||

जेथे संपुर्ण पद उभारे |

तेथे मनची धावे बाहिरे |

बोलू भुजाही अविष्कारे | आलिंगावया ||६||

ऐशी इंद्रिये आपुलालिया भावी |

झोंबती परि तो सरीसेपणेचि बुझावी |

जैसा एकला जग चेववी | सहस्त्रकरू ||७||

तैसे शब्दांचे व्यापकपण |

देखिजे असाधारण |

पाहातया भावाज्ञां फावती गुण | चिंतामणीचे ||८||

– संत ज्ञानेश्वर