लघु कथा : शिकारी आणि साप

बऱ्याच काळासाठी त्याला वाटत होते की हा भयानक साप त्याचा पाठलाग करत आहे. थोडे अंतर गेल्यावर त्याने मागे वळून पाहिले, पण त्याला कुठेही साप दिसला नाही. खरं तर, सापाची शंभर डोकी इतकी जड होती की तो आपल्या जागेवरून हलूही शकत नव्हता. केवळ त्याच्या आकारानेच तो सर्वांना घाबरवत होता. शिकाऱ्याने सुटकेचा निःश्वास टाकला. तो किनाऱ्यावर पोहोचणारच होता, तेवढ्यात त्याच्यासमोर दुसरा एक प्राणी प्रकट झाला.

शिकाऱ्याने पाहिले की त्याला फक्त एकच डोके होते. त्याला वाटले की या प्राण्याला सहज वश करता येईल. म्हणून, किनाऱ्यावर पोहोचल्यावर शिकाऱ्याने त्याला आव्हान दिले. पण त्याला हे माहीत नव्हते की या प्राण्याला फक्त एक डोके आणि शंभर पाय होते.

म्हणून त्याने शिकाऱ्यावर इतक्या वेगाने झडप घातली की शिकारी घाबरून पळून गेला. सुदैवाने, जवळच एक उंच झाड होते. शिकाऱ्याने त्यावर चढून आपला जीव वाचवला. पण या घटनेतून तो एक धडा शिकला. तो म्हणजे, केवळ आदेश देणारी शंभर डोकी असण्यापेक्षा, तुमच्या आज्ञा पाळणारे शंभर पाय असणे अधिक चांगले आहे. 

तात्पर्य : काही मिळवायचे असेल, तर तुम्हाला शंभर पायांची ऊर्जा तुमच्या पायांमध्ये आणावी लागेल. 

Edited By- Dhanashri Naik