Kids story : महाचतुरक नावाचा एक कोल्हा जंगलात राहत होता. एके दिवशी, त्याने एक मेलेला हत्ती पाहिला. त्याला खूप आनंद झाला. त्याने हत्तीच्या प्रेतावर आपले दात रोवले, पण त्याच्या जाड कातडीमुळे त्याला ते फाडता आले नाही.
तो अजूनही उपाय शोधत होता, तेवढ्यात त्याला एक सिंह जवळ येताना दिसला. तो पुढे सरकला, सिंहाला नमस्कार केला आणि हात जोडून म्हणाला, "स्वामी, मी तुमच्यासाठी हा हत्ती मारला आहे. कृपया त्याचे मांस खाऊन माझ्यावर एक उपकार करा." सिंह म्हणाला, "मी दुसऱ्याने मारलेले प्राणी खात नाही. तूच ते खाल्ले पाहिजेस."
कोल्ह्याला खूप आनंद झाला, पण हत्तीची कातडी फाडण्याची त्याची समस्या सुटलीच नाही. थोड्याच वेळात, एक वाघ आला. मेलेल्या हत्तीला पाहून वाघाने आपल्या ओठांवरून जीभ फिरवली. त्याचा हेतू ओळखून कोल्हा म्हणाला,
"काका, तुम्ही या मृत्यूच्या जबड्यात कसे आलात? सिंहाने त्याला मारले आणि मला त्याचे रक्षण करायला सांगितले. एकदा एका वाघाने त्याची शिकार खराब केली, आणि तेव्हापासून तो वाघांच्या जातीचा द्वेष करू लागला आहे. आज तो हत्तीला खाणाऱ्या वाघाला नक्कीच मारेल."
हे ऐकून वाघ पळून गेला. पण त्याच वेळी एक बिबट्या तिथे आला. कोल्ह्याने विचार केला, "बिबट्याचे दात तीक्ष्ण आहे. मी हत्तीची कातडी फाडण्यासाठी काहीतरी केले पाहिजे, मांस खाऊ नये." तो बिबट्याला म्हणाला, "प्रिय भाच्या, तू इथे कसा आलास? तू थोडा भुकेला दिसतोयस."
"सिंहाने माझ्यावर त्याचे रक्षण करण्याची जबाबदारी सोपवली आहे, पण तू थोडे मांस खाऊ शकतोस. जसा मला सिंह येताना दिसेल, मी तुला सांगेन आणि तू पूर्ण वेगाने पळून जा."
सुरुवातीला, बिबट्याने भीतीने मांस खाण्यास नकार दिला, पण कोल्ह्याने त्याला धीर दिल्यावर तो तयार झाला. बिबट्याने क्षणात हत्तीची कातडी फाडली.
त्याने मांस खायला सुरुवात करताच, दुसरीकडे बघत असलेला कोल्हा घाबरून म्हणाला, "पळा! सिंह येतोय!"
हे ऐकून बिबट्या वेगाने पळून गेला. कोल्ह्याला खूप आनंद झाला. त्याने त्या महाकाय प्राण्याचे मांस कित्येक दिवस खाल्ले. केवळ आपल्या चातुर्याने त्या लहान कोल्ह्याने आपली समस्या सोडवली.
तात्पर्य : बुद्धीचा वापर केल्याने अत्यंत कठीण कामेही शक्य होतात.
Edited By- Dhanashri Naik
