नैतिक कथा : बाह्यरूपावर जाऊ नका

तिने त्या छोट्या उंदराला सांगितले होते. मांजरी किती धोकादायक असतात. तो मोकळ्या मैदानात इकडेतिकडे फिरू लागला. हिरवीगार झाडे, निळे आकाश, छोटे पक्षी, सर्व काही त्याला अद्भुत वाटत होते. मग त्याने एक मोठा प्राणी पाहिला. हा प्राणी खूप भयानक होता.  त्याला मोठी, पिवळी आणि तपकिरी पिसे होती. त्याला टोकदार चोच आणि लाल तुरा होता. त्याला टोकदार नखेही होती. तो तिथे राहणारा एक कोंबडा होता.

उंदीर भीतीने लपला. "किती भयानक प्राणी आहे!" त्याने विचार केला. "ही नक्कीच मांजर असणार." मग अचानक एक मांजर प्रकट झाली. तिचे केस मऊ होते, डोळे सुंदर होते आणि शेपूट दाट व केसाळ होती. मांजरीची शेपटी उंदराला घासली. उंदराला ते खूप आवडले.

तो घरी परत आला. त्याने जे पाहिले होते ते आपल्या आईला सांगितले. "आई, तो मऊ केसाळ प्राणी खूप गोंडस होता," तो म्हणाला. तेव्हा त्याची आई म्हणाली, "बाळा, तो भयानक प्राणी एक कोंबडा होता, जो तुझ्याशी काही बोलत नाही? आणि ती मऊ केसाळ मांजर आपला शत्रू होती. बाळा, बाह्यरूपावर कधीही विश्वास ठेवू नकोस. जे बाहेरून दिसते ते नेहमीच खरे नसते." उंदराला वाटले, "अरे देवा, सुदैवाने मांजरीने मला पाहिले नाही. नाहीतर माझे काय झाले असते!"

तात्पर्य : बाह्यरूपावर कधीही विश्वास ठेवू नये जे बाहेरून दिसते ते नेहमीच खरे नसते.

Edited by-Dhanashri Naik