तेनालीराम कहाणी : जांभई दिल्याबद्दल शिक्षा
Kids story : एके दिवशी राणी तिरुमलाने तेनालीरामला निरोप पाठवला की ती खूप अडचणीत आहे आणि तिला त्याला भेटायचे आहे. राणीचा संदेश मिळाल्यानंतर, तेनालीराम ताबडतोब राणीला भेटायला गेला. तेनालीराम म्हणाला, “राणी! तुम्हाला हा नोकर कसा आठवला?” यावर राणी तिरुमला म्हणाली, “तेनालीराम! मी मोठ्या संकटात आहोत.”
तेनालीराम म्हणाला, “मुळीच काळजी करू नका आणि मला सांगा काय प्रकरण आहे?” तेनालीरामचे शब्द ऐकून राणीचे डोळे अश्रूंनी भरले. त्या म्हणाल्या, "खरं तर महाराज आपल्यावर खूप रागावले आहे." तेनालीराम म्हणाला, “पण का? शेवटी काय झालं?” राणी म्हणाली, "एके दिवशी महाराज आम्हाला एक नाटक वाचून दाखवत होते आणि अचानक आम्हाला जांभई आली. यावर महाराज रागावले आणि निघून गेले." राणी तेनालीरामला म्हणाली, “तेव्हापासून बरेच दिवस झाले, पण राजा माझ्याकडे आला नाही. माझी चूक नसली तरी मी महाराजांची माफी मागितली, पण त्याचा त्यांच्यावर काहीही परिणाम झाला नाही. आता फक्त तुम्हीच मला या समस्येवर उपाय सांगू शकता तेनालीराम. तेनालीराम राणीला म्हणाला, “राणी, अजिबात काळजी करू नका! मी तुमची समस्या सोडवण्याचा पूर्ण प्रयत्न करेन.” राणीला पटवून दिल्यानंतर, तेनालीराम दरबारात पोहोचला. महाराजा कृष्णदेव राय राज्यातील भात लागवडीबद्दल मंत्र्यांशी चर्चा करत होते. राजा आपल्या मंत्र्यांना सांगत होता, “राज्यात तांदळाचे उत्पादन वाढवणे आपल्यासाठी आवश्यक आहे. आम्ही खूप प्रयत्न केले. आमच्या प्रयत्नांमुळे परिस्थिती सुधारली आहे, पण समस्या पूर्णपणे संपलेली नाही.” मग अचानक तेनालीरामने भाताचे बियाणे एक एक करून उचलले आणि म्हणाले, "महाराज, जर या जातीचे बियाणे पेरले तर या वर्षी उत्पादन अनेक पटींनी वाढू शकते." यावर महाराजांनी विचारले, "या खताचा वापर करून हे बियाणे वाढवता येईल का?" यावर तेनालीराम म्हणाला, “हो, महाराज! हे बीज पेरण्यासाठी दुसरे काही करण्याची गरज नाही, पण...!” राजाने विचारले, "पण तेनालीराम काय?" तेनालीरामने उत्तर दिले, "अट अशी आहे की जो व्यक्ती हे बी पेरतो, पाणी घालतो आणि कापतो तो असा असावा ज्याने आयुष्यात कधीही जांभई दिली नाही आणि पुन्हा कधीही जांभई देणार नाही."
हे ऐकून राजा रागावला आणि म्हणाला, “तेनालीराम! तुझ्यासारखा मूर्ख माणूस मी यापूर्वी कधीही पाहिला नाही.” महाराजांनी रागाने म्हटले, "या जगात असा कोणी आहे का ज्याने कधीही जांभई दिली नाही?" तेनालीराम म्हणाला, महाराज, मला माफ करा! मला माहित नव्हते की सगळे जांभई देतात. फक्त मीच नाही, महाराणीजींनाही जांभई देणे हा मोठा गुन्हा आहे असे वाटते, मी जाऊन हे महाराणीजींनाही सांगेन.”
तेनालीरामचे म्हणणे ऐकल्यानंतर राजाला संपूर्ण प्रकरण समजले. त्याला समजले की तेनालीरामने त्याला योग्य मार्ग दाखवण्यासाठी हे सांगितले आहे. तो म्हणाला, "मी स्वतः जाऊन राणीला हे सांगेन." यानंतर राजा ताबडतोब राजवाड्यात गेला आणि राणीला भेटला आणि तिच्याशी झालेल्या सर्व तक्रारींचे निरसन केले.
Edited By- Dhanashri Naik
तेनालीराम म्हणाला, “मुळीच काळजी करू नका आणि मला सांगा काय प्रकरण आहे?” तेनालीरामचे शब्द ऐकून राणीचे डोळे अश्रूंनी भरले. त्या म्हणाल्या, "खरं तर महाराज आपल्यावर खूप रागावले आहे." तेनालीराम म्हणाला, “पण का? शेवटी काय झालं?” राणी म्हणाली, "एके दिवशी महाराज आम्हाला एक नाटक वाचून दाखवत होते आणि अचानक आम्हाला जांभई आली. यावर महाराज रागावले आणि निघून गेले." राणी तेनालीरामला म्हणाली, “तेव्हापासून बरेच दिवस झाले, पण राजा माझ्याकडे आला नाही. माझी चूक नसली तरी मी महाराजांची माफी मागितली, पण त्याचा त्यांच्यावर काहीही परिणाम झाला नाही. आता फक्त तुम्हीच मला या समस्येवर उपाय सांगू शकता तेनालीराम. तेनालीराम राणीला म्हणाला, “राणी, अजिबात काळजी करू नका! मी तुमची समस्या सोडवण्याचा पूर्ण प्रयत्न करेन.” राणीला पटवून दिल्यानंतर, तेनालीराम दरबारात पोहोचला. महाराजा कृष्णदेव राय राज्यातील भात लागवडीबद्दल मंत्र्यांशी चर्चा करत होते. राजा आपल्या मंत्र्यांना सांगत होता, “राज्यात तांदळाचे उत्पादन वाढवणे आपल्यासाठी आवश्यक आहे. आम्ही खूप प्रयत्न केले. आमच्या प्रयत्नांमुळे परिस्थिती सुधारली आहे, पण समस्या पूर्णपणे संपलेली नाही.” मग अचानक तेनालीरामने भाताचे बियाणे एक एक करून उचलले आणि म्हणाले, "महाराज, जर या जातीचे बियाणे पेरले तर या वर्षी उत्पादन अनेक पटींनी वाढू शकते." यावर महाराजांनी विचारले, "या खताचा वापर करून हे बियाणे वाढवता येईल का?" यावर तेनालीराम म्हणाला, “हो, महाराज! हे बीज पेरण्यासाठी दुसरे काही करण्याची गरज नाही, पण...!” राजाने विचारले, "पण तेनालीराम काय?" तेनालीरामने उत्तर दिले, "अट अशी आहे की जो व्यक्ती हे बी पेरतो, पाणी घालतो आणि कापतो तो असा असावा ज्याने आयुष्यात कधीही जांभई दिली नाही आणि पुन्हा कधीही जांभई देणार नाही."
हे ऐकून राजा रागावला आणि म्हणाला, “तेनालीराम! तुझ्यासारखा मूर्ख माणूस मी यापूर्वी कधीही पाहिला नाही.” महाराजांनी रागाने म्हटले, "या जगात असा कोणी आहे का ज्याने कधीही जांभई दिली नाही?" तेनालीराम म्हणाला, महाराज, मला माफ करा! मला माहित नव्हते की सगळे जांभई देतात. फक्त मीच नाही, महाराणीजींनाही जांभई देणे हा मोठा गुन्हा आहे असे वाटते, मी जाऊन हे महाराणीजींनाही सांगेन.”
तेनालीरामचे म्हणणे ऐकल्यानंतर राजाला संपूर्ण प्रकरण समजले. त्याला समजले की तेनालीरामने त्याला योग्य मार्ग दाखवण्यासाठी हे सांगितले आहे. तो म्हणाला, "मी स्वतः जाऊन राणीला हे सांगेन." यानंतर राजा ताबडतोब राजवाड्यात गेला आणि राणीला भेटला आणि तिच्याशी झालेल्या सर्व तक्रारींचे निरसन केले.
ALSO READ: तेनालीराम कहाणी : कावळे मोजणे
