पुरणपोळी ही महाराष्ट्रातील सर्वात प्रेमळ आणि पारंपरिक गोड पदार्थ आहे. मराठी घरात कोणताही सण असेल – होळी, गुढीपाडवा, गणेशोत्सव, महालक्ष्मी पूजन किंवा पाहुणे आले तरी – पुरणपोळी हा मेनूचा राजा असतो. ती केवळ एक खाद्यपदार्थ नाही, तर संस्कृती, उत्सव आणि प्रेम यांचे प्रतीक आहे.
पुरणपोळी म्हणजे काय?
पुरण हे हरभऱ्याच्या डाळीचे आणि गुळाचे गोड मिश्रण. ज्याला गव्हाच्या पिठाची पातळ, मऊ पोळीत भरुन तयार केले जाते. गरमागरम पुरणपोळीवर साजूक तुपाची धार टाकली की स्वर्गीय चव! महाराष्ट्रात मुख्यतः हरभरा डाळ + गूळ वापरला जातो. काही ठिकाणी साखर ही वापरतात.
प्राचीन ग्रंथांमधील उल्लेख
पुरणपोळीचा इतिहास हजारो वर्षे जुना आहे. याचे पुरावे आपल्याला विविध प्राचीन साहित्यात मिळतात:
मानसोल्लास (१२ वे शतक): चालुक्य राजा सोमेश्वर तिसरा याने लिहिलेल्या 'मानसोल्लास' या संस्कृत ग्रंथात 'पूर्णपोली' असा उल्लेख आढळतो. यात ती कशी बनवायची, याची सविस्तर कृती दिली आहे.
भावार्थ रामायण: संत एकनाथांच्या साहित्यातही पुरणपोळीचे वर्णन आढळते.
ज्ञानेश्वरी: संत ज्ञानेश्वरांनी देखील उपमा देताना पुरणपोळीच्या गोडव्याचा उल्लेख केला आहे.
१४व्या शतकात — तेलगू ग्रंथ ‘मनुचरित्र’ मध्येही ‘बक्ष्यम’ म्हणून वर्णन.
११व्या शतकातील महाराष्ट्रीयन ग्रंथ ‘चक्रदत्त’ मध्ये ‘पुरणपाक’ (गूळ आणि डाळीचे गोड मिश्रण) चा उल्लेख.
ज्ञानेश्वरी (१३वे शतक) आणि इतर मध्ययुगीन मराठी ग्रंथांमध्येही याचे संदर्भ सापडतात.
याचा अर्थ असा की, पुरणपोळी किमान ९०० वर्षांपूर्वी भारतात प्रचलित होती. काही अभ्यासक सांगतात की, सातवाहन काळापासून (२००० वर्षांपूर्वी) देखील अशा प्रकारच्या गोड पोळ्यांचा उल्लेख असू शकतो, पण लिखित पुरावा १२व्या शतकापासून मिळतो.
प्रादेशिक विविधता आणि नावे
पुरणपोळी केवळ महाराष्ट्रातच नाही, तर भारताच्या विविध प्रांतांत वेगवेगळ्या नावांनी आणि थोड्या वेगळ्या पद्धतीने केली जाते:
महाराष्ट्र- पुरणपोळी. चणा डाळ आणि गूळ/साखर वापरून मैद्याच्या किंवा गव्हाच्या पिठात लाटली जाते.
कर्नाटक- ओलिगे. यात प्रामुख्याने खोबऱ्याचा वापर अधिक होतो.
आंध्र प्रदेश- बोब्बाटलु. ही आकाराने थोडी लहान असते.
गुजरात- वेधमी. गुबगुबीत आणि तुपाने माखलेली.
ऐतिहासिक महत्त्व आणि सण
होळी (शिमगा): महाराष्ट्रात होळीच्या दिवशी अग्नीला पुरणपोळीचा नैवेद्य दाखवणे अनिवार्य मानले जाते. या दिवशी घराघरात हा बेत असतोच.
गुढीपाडवा: नवीन वर्षाच्या स्वागतासाठी देखील पुरणपोळी केली जाते.
पेशवे काळ: पेशवे काळात पुरणपोळीला राजमान्यता मिळाली होती. मेजवानीच्या ताटात पुरणपोळीला सर्वोच्च स्थान असे.
पुरणपोळीची वैशिष्ट्ये
पुरणपोळी तयार करणे ही एक कला मानली जाते. त्यातील काही खास गोष्टी:
पुरण: शिजवलेली चणा डाळ आणि गूळ एकत्र करून ते 'पुरण यंत्रातून' किंवा पाटा-वरवंट्यावरून बारीक वाटले जाते.
कटाची आमटी: डाळ शिजवल्यानंतर उरलेल्या पाण्यापासून 'कटाची आमटी' बनवली जाते, जी पुरणपोळीसोबतची सर्वात लोकप्रिय जोडी आहे.
वाढण्याची पद्धत: गरम पुरणपोळीवर साजूक तुपाची धार आणि सोबत दूध किंवा गुळवणी घेण्याची पद्धत आहे.
आरोग्याचा दृष्टिकोन
प्राचीन काळी हा पदार्थ ऊर्जेचा स्रोत म्हणून पाहिला जात असे. चणा डाळीतील प्रथिने आणि गुळातील लोह यामुळे हा पदार्थ पौष्टिक मानला जातो. मात्र पचायला जड असल्याने सोबत सुंठ किंवा वेलचीचा वापर केला जातो.
पुरणपोळी हा केवळ एक गोड पदार्थ नसून तो भारतीय पाककलेच्या समृद्ध वारशाचा पुरावा आहे. काळ बदलला तरी या पदार्थाची लोकप्रियता आणि आदर आजही तसाच टिकून आहे.
