श्री महालक्ष्मी स्तोत्रम्

यया विना जगत्सर्वं भस्मीभूतमसारकम् ।

जीवन्मृतं च विश्वं च शश्वत्सर्वं यया विना ॥११॥

सर्वेषाञ्च परा माता सर्वबान्धवरूपिणी ।

धर्मार्थकाममोक्षाणां त्वं च कारणरूपिणी ॥१२॥

यथा माता स्तनान्धानां शिशूनां शैशवे सदा ।

तथा त्वं सर्वदा माता सर्वेषां सर्वरूपतः ॥१३॥

मातृहीनः स्तनान्धस्तु स च जीवति दैवतः ।

त्वया हीनो जनः कोऽपि न जीवत्येव निश्चितम् ॥१४॥

सुप्रसन्नस्वरूपा त्वं मयि प्रसन्ना भवाम्बिके ।

वैरिग्रस्तं च विषयं देहि मह्यं सनातनी ॥१५॥

अहं यावत् त्वया हीनॊ बन्धुहीनश्च भिक्षुकः ।

सर्वसंपद्विहीनश्च तावदेव हरिप्रिये ॥१६॥

ज्ञानं देहि च धर्मं च सर्वसौभाग्यमीप्सितम् ।

प्रभावं च प्रतापं च सर्वाधिकारमेव च ॥१७॥

जयं पराक्रमं युद्धे परमैश्वर्यमेव च ।

इत्युक्त्वा च महेन्द्रश्च सर्वैस्सुरगणैस्सह ॥१८॥

प्रणनाम साश्रुनेत्रो मूर्ध्ना चैव पुनः पुनः ।

ब्रह्मा च शङ्करश्चैव शेषो धर्मश्च केशवः ॥१९॥

सर्वे चक्रुः परीहारं सुरार्थे च पुनः पुनः ।

देवेभ्यश्चवरं दत्वा पुष्पमालां सुमनोहरम् ॥२०॥

केशवाय ददौ लक्ष्मीः सन्तुष्टा सुरसंसदि ।

ययुर्देवाश्च सन्तुष्टाः स्वं स्वं स्थानं च नारद ॥२१॥

देवी ययौ हरेः स्थानं हृष्टा क्षीरोदशायिनः ।

ययतुश्चैव स्वगृहं ब्रह्मेशानौ च नारद ॥२२॥

दत्त्वा शुभाशिषं तौ च देवेभ्यः प्रीतिपूर्वकम् ।

इदं स्तोत्रं महापुण्यं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः ॥२३॥

कुबेरतुल्यः स भवेत् राजराजेश्वरो महान् ।

पञ्चलक्षजपेनैव स्तोत्रसिद्धिः भवेन्नृणं ॥२४॥

सिद्ध स्तोत्रं यदि पठेत् मासमेकन्तु सन्ततम् ।

महासुखी च राजेन्द्रो भविष्यति न संशयः ॥२५॥

इति श्रीदेवीभागवते महापुराणे अष्तादशसाहस्र्यां संहितायां नवम स्कन्धे

महालक्ष्म्या ध्यानस्तोत्रवर्णनं नाम द्विचत्वारिंशोऽध्यायः ॥