श्री मल्हारी माहात्म्य अध्याय २ रा

ऋषय ऊचु: ॥

हर्ताकर्तास्वयंशास्ताभवांस्त्रिजगतांविभु: ॥ तप:स्वमनुतिष्ठामोभवद्दत्ताभयोत्सवै: ॥१७॥

कदाचिन्मृगयाव्याजाद्राक्षसै:परिवारित: ॥ आजगामाश्रमान्नोसौमल्लोकारिमहाव्यथाम् ॥१८॥

वयंसंत्रासितास्तेनजीवशेषाइवस्थिता: ॥ अतीतानागतज्ञाद्देवोजानातिवर्तनम् ॥१९॥

किंब्रूम:कष्टमतुलामास्तांतौमणिमल्लकौ ॥ दुष्टौसुरेंद्रहंतव्यौदेवेनश्रीमतात्वया ॥२०॥

शक्र उवाच ॥

ताभ्यांतुमणिमल्लाभ्यामब्जयोनि:सुतोषित: ॥ एकांगुष्ठेनतपसाधूम्रपानक्रियाविधे: ॥२१॥

नाहंतयोर्वधार्थायसमर्थोब्राह्मणोत्तमा: ॥ पराक्रमदुराधर्षौतपोवीर्यमदोद्भतौ ॥२२॥

विनेश्वरमजेयौतौदुष्टादुष्टबलोत्कटौ ॥ प्रयातायूयंवैकुंठंविभुर्नारायण:स्वयम् ॥२३॥

इत्थंकदर्थिथान्दृष्ट्वाभवत:क्षांततेजस: ॥ सपक्षपाताद्विप्राणांदानवान्हंतुमर्हति ॥२४॥

शश्वन्नियोगीतस्याहंसविष्णुर्जगतांपति: ॥ कर्तुंचनैवचाकर्तुमन्यथाकर्तुमीश्वर: ॥२५॥

सृष्टे:कर्तास्वयंसाक्षात्स्वयंपालयिताविभु: ॥ हर्तासौरुद्ररुपेणतस्मान्नास्त्यपर:प्रभु: ॥२६॥

ऋषय ऊचु: ॥ वयांकिंवैभवंविष्णोर्नविद्मोवेदशास्त्रत: ॥ इति हासपुराणेभ्याआगमेभ्योविशेषत: ॥२७॥

देवोवदतिकिंतस्यवात्सल्यंचप्राक्रमम् ॥ अस्माकंदैवयोगेनशक्रोप्यक्षमतांगत: ॥२८॥

स्वस्त्यस्तुभवतेशक्रवयंयामोहरेर्गिरिम् ॥ जयशत्रुगणान्सर्वान्सर्वान्पाहिसाधुबुधादिकान्॥२९॥

इतिश्रीब्रह्मांडपुराणेमल्लारिमाहात्म्येशक्राभिगमनंनामद्वितीयोऽध्याय: ॥२॥