नैतिक कथा : सिंहाचा दुष्टपणा

"आम्ही तयार आहोत," ते सर्व म्हणाले. सिंह पुढे म्हणाला, "बघा, मी अशक्त झालो आहे, त्यामुळे मला स्वयंपाक करणे अवघड जाते. मला तुमच्यापैकी कोणीतरी रोज माझ्यासाठी जेवण बनवावे असे वाटते. त्यामुळे, मला तुम्हाला प्राण्यांना मारावे लागणार नाही आणि माझे पोटही भरेल."

प्राणी तयार झाले. त्या दिवसापासून, दररोज एक प्राणी अन्न घेऊन सिंहाच्या गुहेत जाऊ लागला. सिंह अन्न आणणाऱ्या प्राण्यांना पकडून, त्यांना मारून खात असे. अशाप्रकारे, तो दुष्ट सिंह आपले पोट भरत असे, आणि तेही कोणत्याही श्रमाशिवाय. हे अनेक दिवस चालू राहिले. जंगलातील प्राणी कमी होऊ लागले. मग एका कोल्ह्याला काहीतरी गडबड असल्याचे जाणवले. तो ती इतर प्राण्यांना म्हणाला, "आज मी अन्न नेते."

कोल्हा सिंहाच्या गुहेबाहेर पोहचला. त्याने सिंहाला हाक मारून म्हटले, "मी अन्न आणले आहे." सिंह म्हणाला, "आत ये. मला खूप भूक लागली आहे." कोल्हा म्हणाला, "मी अन्न बाहेर ठेवत आहे. तुला भूक लागली असेल तर बाहेर येऊन घे. तुझी युक्ती मी ओळखली आहे. तू हुशारीने प्राणी पकडतेस."

कोल्ह्याला हे कसे कळले याचे सिंहाला आश्चर्य वाटले. त्याने विचारले, "तू असे का म्हणत आहेस?" मग कोल्हा दुरून म्हणाला, "तुझ्या गुहेत आत जाणारे अनेक पावलांचे ठसे आहे,

पण बाहेर येणारा एकही नाही. याचा अर्थ असा की, जो प्राणी एकदा आत जातो तो कधीच बाहेर येत नाही." असे म्हणून कोल्हा जंगलात पळून गेला. त्याने इतर प्राण्यांना सिंहाच्या दुष्टपणाबद्दल सांगितले. त्या दिवसानंतर, कोणताही प्राणी सिंहाच्या गुहेजवळ कधीच गेला नाही.

तात्पर्य: बुद्धीने अनेक संकटांवर मात करता येते. 
Edited By- Dhanashri Naik