नैतिक कथा : शेतकरी आणि दोन घागरींची गोष्ट
Kids story : एका गावात एक शेतकरी राहत होता. दररोज सकाळी तो उठून दूरच्या झऱ्यातून स्वच्छ पाणी आणायला जायचा. या कामासाठी तो आपल्यासोबत दोन मोठ्या घागरी घेऊन जायचा. तो त्या एका काठीला बांधून आपल्या खांद्याच्या दोन्ही बाजूंना अडकवायचा.
त्यापैकी एका घागरीला थोडी तडा गेली होती, तर दुसरी अगदी शाबूत होती. यामुळे, दररोज घरी पोहोचेपर्यंत शेतकऱ्याकडे फक्त दीड घागरी पाणी शिल्लक राहायचे.
शाबूत घागरीला याचा खूप अभिमान होता, कारण तिचा विश्वास होता की तीच सर्व पाणी घरी घेऊन येते आणि तिच्यात कोणताही दोष नाही. दुसरीकडे, तडा गेलेल्या घागरीला खूप लाज वाटत होती की ती फक्त अर्धेच पाणी घरी घेऊन येते आणि शेतकऱ्याचे प्रयत्न व्यर्थ जात आहे.
एके दिवशी, ती खूप दुःखी आणि निराश झाली. जेव्हा त्रास असह्य झाला, तेव्हा तिने शेतकऱ्याची माफी मागण्याचे ठरवले.
ती शेतकऱ्याला म्हणाली, "मला खूप वाईट वाटतंय. मला माफी मागायची आहे." शेतकऱ्याने विचारले,, तुला कशाबद्दल वाईट वाटतंय?" घागर दुःखाने म्हणाली, "कदाचित तुम्हाला माहीत नसेल, पण मला एका ठिकाणी तडा गेला आहे.
गेल्या दोन वर्षांपासून, मी जेवढे पाणी द्यायला हवे होते, त्याच्या निम्मेच पाणी देऊ शकले आहे. ही माझ्यातली एक मोठी उणीव आहे. यामुळे तुमची मेहनत वाया गेली आहे."
घागरीचे शब्द ऐकून शेतकऱ्याला खूप वाईट वाटले आणि तो म्हणाला, "इतक नाराज होणे बरोबर नाही."
चला, तुझे दुःख दूर करूया. एक काम करूया. "उद्या तुझ्या प्रवासावरून परत आल्यावर, गळणाऱ्या पाण्याबद्दल रडण्याऐवजी, वाटेच्या कडेला फुललेल्या फुलांकडे बघ किती सुगंधित, किती सुंदर, किती मोहक आणि जवळची छोटी रोपंही बघ."
त्या घागरीने शेतकऱ्याचं ऐकायचं ठरवलं. ती संपूर्ण वाटेवर त्या सुंदर फुलांचं कौतुक करत राहिली. यामुळे तीच दुःख थोडं कमी झालं, पण ती घरी पोहोचेपर्यंत, आतलं अर्धं पाणी सांडून गेलं होतं.
ती पुन्हा निराश झाली. आणि तो शेतकऱ्याची माफी मागू लागली. शेतकरी म्हणाला, "कदाचित तुझं वाटेकडे लक्ष गेलं नसेल. वाटेवरची सगळी फुलं तुझ्या बाजूला होती.
चांगल्या घागरीच्या उजव्या बाजूला एकही फूल नव्हतं. तुला माहीत आहे का का? कारण मला तुझी कमजोरी नेहमीच माहीत होती, आणि मी तिचा फायदा घेतला. मी तुझ्या बाजूच्या वाटेवर रंगीबेरंगी फुलांची बीजे पेरली. तू त्यांना थोडं थोडं पाणी घालत राहिलीस, आणि संपूर्ण वाट इतकी सुंदर झाली." आज तुझ्यामुळेच मी देवाला ही फुले अर्पण करू शकतो आणि माझे घर सजवू शकतो. जरा विचार कर, जर तू अशी नसतीस, तर मला हे सर्व करता आले असते का? आता मात्र घागरीला खुप आनंद झाला.
तात्पर्य : आपल्यात असलेल्या कमतरतेमुळे खचून जाऊ नये; तर नेहमी सकारात्मक राहावे.
अस्वीकरण (Disclaimer) : या लेखात दिलेली माहिती आणि उपाय सामान्य माहितीवर आधारित आहे.या माहितीची पूर्णता, विश्वासार्हता आणि अचूकता याबाबत वेबदुनिया कोणतीही हमी देत नाही. अधिक माहितीसाठी संबंधित तज्ज्ञांचा सल्ला घ्यावा.
Edited By- Dhanashri Naik
ALSO READ: नैतिक कथा : नास्तिकाने आपली दिशा बदलली
