नैतिक कथा : गोष्ट कंजूस शिंपीची
Kids story : एकदा एका गावात एक कंजूस शिंपी आपल्या पत्नीसोबत राहत होता. दोघेही काटकसरी होते. जेव्हा कधी त्यांच्या घरी पाहुणे येत, तेव्हा त्यांना जणू काही मोठे संकटच कोसळल्यासारखे वाटायचे. एकदा पाहुणे आले. कंजूस शिंपी काळजीत पडला. त्यांना घालवून देण्याचा आणि त्यांचा पाहुणचार करण्याची वेळ येऊ नये, असा त्याने एक मार्ग शोधला.
शिंपी घरात गेला आणि आपल्या पत्नीला म्हणाला, "ऐक, मी तुला माझ्या मोजपट्टीने मारायला धावेन, तेव्हा तू पिठाचे भांडे घेऊन घराबाहेर पळून जा. मी तुझ्यामागे धावेन. पाहुण्यांना समजेल की घरात भांडण चालू आहे आणि ते परत जातील." शिंप्याची पत्नी म्हणाली, "हे चांगलं आहे."
मग शिंपी आणि त्याची पत्नी एकमेकांची स्तुती करू लागले. शिंपी म्हणाला, "मोजपट्टी घेऊन पळतोय, मी किती हुशार आहे!" शिंप्याची पत्नी म्हणाली, "भांडे घेऊन पळतोय, मी किती चपळ आहे!" हे संभाषण ऐकून पाहुणे वरून म्हणाले, "आणि आम्ही वर आरामात झोपतोय, आम्ही किती हुशार आहोत." पाहुण्यांचे शब्द ऐकून शिंपी आणि त्याची पत्नी दोघेही खजील झाले. त्यांनी पाहुण्यांना खाली बोलावले आणि त्यांना निरोप देण्यापूर्वी चांगले जेवण दिले.
तात्पर्य: कंजूषपणामुळे नाती तुटतात, तर उदारतेमुळे मने जुळतात.
अस्वीकरण (Disclaimer) : या लेखात दिलेली माहिती आणि उपाय सामान्य माहितीवर आधारित आहे.या माहितीचीपूर्णता, विश्वासार्हता आणि अचूकता याबाबत वेबदुनिया कोणतीही हमी देत नाही. अधिक माहितीसाठी संबंधित तज्ज्ञांचा सल्ला घ्यावा.
ALSO READ: नैतिक कथा : चिमणी, घुबड आणि कासवची गोष्ट
थोड्या वेळाने, दुकानात बसलेला शिंपी आपल्या पत्नीला ओरडू लागला. त्याची पत्नीही त्याला ओरडू लागली. शिंप्याने मोजपट्टी घेतली आणि तो पळून गेला. शिंप्याच्या पत्नीने भांडे उचलले आणि तीही पळून गेली. पाहुणे विचार करू लागले, "हा शिंपी खूप कंजूस दिसतोय. त्याला आपल्याला जेवायला द्यायचा नाहीये, म्हणून तो हे नाटक करतोय. पण आपण त्याला जाऊ देणार नाही. चला, आपण पहिल्या मजल्यावर जाऊन झोपूया." पाहुणे वर गेले आणि झोपी गेले. पाहुणे निघून गेले असे समजून, थोड्या वेळाने शिंपी आणि त्याची पत्नी घरी परत आले. घरात पाहुणे नसल्याचे पाहून शिंप्याला खूप आनंद झाला आणि तो म्हणाला, "बरं झालं संकट टळलं."मग शिंपी आणि त्याची पत्नी एकमेकांची स्तुती करू लागले. शिंपी म्हणाला, "मोजपट्टी घेऊन पळतोय, मी किती हुशार आहे!" शिंप्याची पत्नी म्हणाली, "भांडे घेऊन पळतोय, मी किती चपळ आहे!" हे संभाषण ऐकून पाहुणे वरून म्हणाले, "आणि आम्ही वर आरामात झोपतोय, आम्ही किती हुशार आहोत." पाहुण्यांचे शब्द ऐकून शिंपी आणि त्याची पत्नी दोघेही खजील झाले. त्यांनी पाहुण्यांना खाली बोलावले आणि त्यांना निरोप देण्यापूर्वी चांगले जेवण दिले.
तात्पर्य: कंजूषपणामुळे नाती तुटतात, तर उदारतेमुळे मने जुळतात.
ALSO READ: नैतिक कथा : राजा आणि शिंगरूची गोष्ट
ALSO READ: नैतिक कथा : लोभी कुत्र्याची गोष्ट
Edited By- Dhanashri Naik

